Και γω έγραψα αυτό:
^Οπότε όλα τα παράπλευρα (δρομολόγια, στάσεις λεωφορείων, πόση ώρα περιμένεις σαν τον μαλάκα να περάσει το λεωφορείο όταν δεν υπάρχουν φοιτητές στην πόλη κλπ), είναι ιδιορρυθμία της πόλης που σπουδάζεις, όχι του πανεπιστημίου, και τα εντάσσω στο κομμάτι "εξοικειώνομαι με την ξένη πόλη", και ναι, πολλές φορές είναι σωτήριο να τα πρωτοκάνεις με κάποιον τρίτο αυτά (γονιός είναι, φίλος είναι, δεν έχει σημασία).
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς το να πας μέσα στο πανεπιστήμιο για να κάνεις μια διαδικασία το πολύ 10 λεπτών, διευκολύνεται με την παρουσία γονέα. Και αν διαβάσεις το ποστ μου, θα δεις ότι είναι το πρώτο κομμάτι του "ξεκινάω ζωή σε μια άλλη πόλη" που θεωρώ ότι πρέπει κάποιος να διεκπεραιώσει μόνος του. Εγώ δεν είπα ότι τους γονείς τους παίρνεις μαζί σου για την εγγραφή. Το θέμα είναι να μην τους πάρεις μαζί σου και για την εγγραφή. Εκεί διαφωνώ.
*και το β' ενικό δεν σημαίνει ότι πηγαίνει σε σένα.*