.................. Όσοι φεύγουν είναι φυγόπονοι, αυτό δε σηκώνει αμφισβήτηση.....................
Κάποιος έγραψε στις Πανελλαδικές σχεδόν 19.400 μόρια.
Παράλληλα είχε κάνει αιτήσεις για θεωρητική φυσική σε πέντε κορυφαία πανεπιστήμια της Βρετανίας, τα οποία τον έκαναν δεκτό.
Αυτός ο τύπος λοιπόν είχε τρεις επιλογές.
Η πρώτη, να μείνει στην Ελλάδα σπουδάζοντας ιατρική και, τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο, να αράξει και να ξεκουραστεί πουλώντας και μούρη.
Η δεύτερη, να σπουδάσει φυσική εδώ και μετά να δουλέψει κατά πάσα πιθανότητα ως γκαρσόνι (αν έβρισκε μια τέτοια δουλειά, μάλλον θα ήταν από τους τυχερούς).
Η τρίτη, να κυνηγήσει το όνειρό του σπουδάζοντας θεωρητική φυσική σε ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο της Βρετανίας και να συνεχίσει με μεταπτυχιακό και διδακτορικό.
Φεύγοντας, ήξερε ότι υπογράφει οικονομικό και ηθικό συμβόλαιο με την ευρύτερη οικογένεια.
Γνωρίζει ότι πίσω περνάνε δύσκολα (και αυτός άλλωστε ξοδεύει λιγότερα από πολλούς φοιτητές που σπουδάζουν εκτός της πόλης τους στην Ελλάδα).
Υπέγραψε προσωπικό δάνειο για τα δίδακτρα με το Αγγλικό κράτος, τα οποία πρέπει να αποπληρώσει όταν αρχίσει να εργάζεται.
Έχει πλήρη επίγνωση σε τι λούκι έχει μπει. Δεν υπάρχει επιστροφή, μόνο μπροστά μπορεί να πάει.
Διαβάζει καθημερινά για να πετύχει τους στόχους του.
Αυτός λοιπόν για σένα είναι φυγόπονος; Ενώ άν άραζε στην Ελλάδα ως φοιτητής ιατρικής και έπαιρνε χαλαρά κάποια στιγμή το πτυχίο θα ήταν σωστός;
Το μέλλον είναι άδηλο. Όμως, αν γύριζε κάποια στιγμή πίσω να δουλέψει (όχι για να "βοηθήσει" την Ελλάδα, κάθε άνθρωπος αν κάνει σωστά τη δουλειά του βοηθάει την Ελλάδα), θα ήταν λάθος και κατακριτέο να γύριζε με τους δικούς του όρους, και όχι μπαίνοντας στην άθλια διαδικασία της συναλλαγής;