Εμένα ποτέ κανείς δε με δέχτηκε στην παρέα του, no matter how I tried. Οι σχέσεις με τους συμμαθητές, τυπικότατες. Ίσως φταίει που είμαι "του χωριού"
Αλλά οκ, το καλό είναι ότι λόγω του φροντιστηρίου που έκανα στα αγγλικά, απέκτησα από εκεί φίλους. Ήμουν με μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά (έδωσα lower στην Α' γυμνασίου και proficiency στη Β' γυμνασίου, οπότε ήμουν ο μικρότερος του τμήματος).
Βέβαια, τώρα σκέφτομαι τι θα κάνω αφού φύγουν οι φίλοι μου (που οι περισσότεροι είναι Γ' λυκείου, φέτος). Οκ, όμως
Γενικά, δεν έχω γίνει συχνά "θύμα" κοροϊδίας, πάντως.