Και εγω ειμαι σε παρομοια θεση.
Ειμαι φοιτητης ηλεκτρολόγων μηχανικών και μολις εχω τελειωσει το τριτο ετος, δεν εχω χρωστουμενα ευτυχως και γενικα η πορεια μου στην σχολη πηγαινει αρκετα καλα. Ανεφερω τα παραπανω για να φανει πως οι δευτερες σκεψεις δεν εχουν προκληθει απο δυσκολια/δυσφορια προς την σχολης μου.
Το πολυτεχνειο εως τωρα μου φαινεται λες και εχω κανει την τριτη λυκειου 6 φορες, ατελειωτο διαβασμα (δεν εχω κανενα θεμα με αυτο) και στο τελος μενω να νιωθω καπως κενος. Εχω δοκιμασει αρκετα πραγματα εντος πανεπιστημίου (ομαδες κλπ) προκειμενου να "βρω" το παθος μου. Αυτο δεν εχει ερθει και γενικα απο το πρωτο εξαμηνο ειχα τις αμφιβολίες για το ποσο μαρεσει η σχολη και ποσο την επελεξα απο εγωισμο να περασω στην ψηλοτερη σχολη που μπορουσα με τα μορια που εγραψα τοτε.
Δεν με κατηγορω πολυ για αυτο, γιατι αν και λαθος μου, ολοι οσοι εχουν περασει απο εκεινη την διαολεμενη περιοδο του μηχανογραφικού χωρις να εχουν μια ξεκαθαρη προτιμηση σε σχολη επηρεαζονται απο τον περίγυρο τους, τις ιδιες τους τις σκεψεις και γενικα απο τους λαθος λόγους για να επιλεξει κανεις μια σχολη.
Και τωρα που κολλαει η νομικη, η νομικη μου αρεσε αρκετα οσο ημουν στο λυκειο, η ερευνα πισω απο υποθεσεις, η επιχειρηματολογία και το αισθημα της αλληλεγγύης γνωριζοντας την επιδραση σου στην κοινωτητα γυρω σου με τραβηξαν εκει. Σταματαω γιατι όσοι σπουδάζουν ηδη νομικη ισως γελανε με το πως βλεπω τα πράγματα απεξω. Τελος παντων, κατι μεγαλα κενα που ειχα στα αρχαια και η κληση μου προς φυσικη/χημεια με ωθησαν σε μια αλλη κατευθύνση χωρις να σκεφτομαι τι θα γινω απο εκεινη. Φτανουμε στο σημερα που εχουν υπαρξει στιγμες που αδικηθηκε η οικογένεια μου και ενιωσα τοσο αδυναμος που δεν ηθελα καποιος να με φερει σε μια τοσο αβολη θεση σε μια τοσο δυσκολη στιγμη. Απο τοτε κατι υπηρχε μεσα μου που μου φωναζε στο πισω μερος του μυαλο μου. Ηταν και το απωθημένο μου καπως οποτε ηρθε και εδεσε, δεν ξερω ωστοσο αν ωραιοποιω την κατασταση στο μυαλο μου και απογοητευτω στο τελος και απο εκει.
Γενικα δεν ειναι και το καλυτερο μου να εκφραστω με την μια εδω περα, νομιζω θα σκασω απο την κατασταση που με εφερα και ντρεπομαι να βαλω τους γονεις μου σε τετοιο βαρος να με σπουδασουν δευτερη φορα παρολο που σκ και καλοκαιρια δουλευω.
Μπορω να συνεχίσω για αλλες 1000 λεξεις για τους λογους που σκεφτομαι την νομικη ή γιατι νιωθω λιγο ξενερα με το πολυτεχνείο αλλα θα ηθελα να δω αν κανεις εχει περασει απο παρομοια κατασταση και εχει ορεξη για κουβέντα καλοκαιριατικα.