Λυπάμαι αλλά η μεμψιμοιρία σου δεν με αγγίζει καθόλου.
Στην ζωή κάθετι σπουδαίο αξίζει θυσίες και όχι ημίμετρα. Το ότι σπούδασα μαθηματικό λειτουργεί υπερ αυτού που λέω, γιατί είναι ένα εντελώς διαφορετικό πράγμα να μαθαίνεις διαφορικές εξισώσεις (που είτε τις μάθεις όντως είτε όχι λίγο-πολύ δεν παίζει ρόλο γιατί αύριο μεθαύριο στην δουλειά σου θα τις παίρνεις έτοιμες) από το να μελετάς ανατομίες, νευρολογίες, κλινικές που αν δεν τις μάθεις αύριο μεθαύριο θα κληθείς να σώσεις κάποιον από τον θάνατο.
Επειδή οι περισσότεροι έχουν αυτό το mindset, ότι με ημίμετρα και ελάχιστη προσπάθεια καταφέρνουν τα πάντα, η Ελλάδα παρόλο που βγάζει καμιά 1000 γιατρούς κάθε χρόνο οι περισσότεροι είναι για τα μπάζα.
Και ΥΓ: καλά τα λέμε όλοι τώρα αλλά αν -Θεός φυλάξοι- χρειαστείς ιατρική περίθαλψη για κάτι επείγον και το σκατό φτάσει στο γόνατο, θα ΠΑΡΑΚΑΛΑΣ να βρεις έναν γιατρό που θυσίασε τα πάντα του για να γίνει κορυφαίος στον τομέα του και να μπορεί να σε κάνει καλά. Είμαι σίγουρος ότι ΔΕΝ θα θες αυτόν που τα μισά έτη της σχολής του έκανε δίσκο, ούτε ήταν ντελιβεράς. Τι να κάνουμε στην τελική; Δηλαδή να ζητάμε και συγγνώμη που η ιατρική δεν είναι ιχθυοκαλλιέργεια άρτας;
Πουθενά στο εξωτερικό (μιας και όλοι αυτό λέτε) δε νοείται φοιτητής σοβαρών ειδικοτήτων να κάνει κάτι άλλο πέραν της παρακολούθησης της σχολής του. Στον αγγλοσαξωνικό κόσμο για να γίνουν γιατροί οι φοιτητές παίρνουν εκατοντάδες χιλιάδων δανείων και κυριολεκτικά υποθηκεύουν τα πάντα για να καταφέρουν να πάρουν το χαρτί, και εδώ στην Ελλάδα που η φοίτηση είναι τζάμπα καθόμαστε και κλαιγόμαστε γιατί πρέπει σόνι και καλά όποιος θέλει να γίνεται γιατρός να πρέπει να γίνεται.
Κάποια πράγματα στη ζωή, λυπάμαι, είναι έτσι. Απαιτούν πλήρη αφοσίωση και υπέρτατες θυσίες. Αν κάποιος δεν μπορεί να τις κάνει, η πρότασή μου είναι να κάνει κάτι λιγότερο απαιτητικό.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 14 Φεβρουαρίου 2023
Ποτέ δεν είπα ότι είναι. Απλά υπογραμμίζω ότι άλλο πράγμα να μαθαίνεις τοπολογίες, λογισμούς, γραμμικές άλγεβρες που είναι λίγο-πολύ θεωρητικά κατασκευάσματα τα οποία βγαίνουν την σήμερον ημέρα σχεδόν εξ' ολοκλήρου υπολογιστικά και ένα εντελώς άλλο να εντριφείς με βαριές ιατρικές πρακτικές τις οποίες θα χρησιμοποιήσεις αύριο-μεθαύριο, παίρνοντας προσωπική ευθύνη επί του ασθενούς, για να θεραπεύσεις μια ασθένεια.