Το πανεπιστήμιο είναι δημόσιος χώρος. Όπως σε κάθε δημόσιο χώρο, θα πρέπει και σε αυτό να μπορεί να επεμβαίνει η αστυνομία άμεσα (χωρίς έγκριση του πρύτανη και κωλυσιεργίες που στοιχίζουν στο θύμα σε περίπτωση ατυχήματος ή στον Έλληνα φορολογούμενο σε περίπτωση ζημιάς στην υλικοτεχνική υποδομή) Σε καμία περίπτωση το επιθυμητό δεν είναι η αστυνομοκρατία, αλλά, αντιθέτως, η αποκατάσταση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών. Γι'αυτό και η κατάργηση του ασύλου θα κριθεί εκ του αποτελέσματος, της ορθής ή μη εφαρμογής του.
Εννοείται πως η ελεύθερη διακίνηση ιδεών αποτελεί δικαίωμα κάθε φοιτητή στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Δεν θεωρω ,όμως, ότι υπό το καθεστώς του ασύλου (ανομίας κατ'εμέ) εκπληρώνεται η πεμπτουσία αυτής. Αντ'αυτού γινόμαστε μάρτυρες ουκ ολίγων περιστατικών εκφοβισμού, τραμπουκισμου ακόμη και ξυλοδαρμού στο χώρο του Πανεπιστημίου από "εξυπνάκηδες", τη στιγμή που η επίλυση των ζητημάτων αυτών (νομικά εννοώ μέσω της αστυνομίας) είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία.
Εν κατακλείδι, η συνύπαρξη με άλλους ανθρώπους (με ετερόκλιτα χαρακτηριστικά, αποψεις κτλ έκαστος) απαιτεί την καθιέρωση ενός συστήματος που θα ρυθμίζει τον δημόσιο και ιδιωτικό βίο, προκειμένου να οριοθετούνται τα δικαιώματα καθενος πολίτη.( Με την αποστολή αυτή είναι επιφορτισμένο το δικαιο.) Όταν δεν υπάρχουν ορια, η ελευθερία παύει να είναι ελευθερία και διολισθαίνει στην ελευθεριότητα, η οποία δημιουργεί προϋποθέσεις καταπάτησης των δικαιωμάτων.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
