Κατά τη γνώμη μου η άγνοια φτιάχνει θεούς. Η δημιουργία του κόσμου παραμένει άγνωστη. Όμως εφόσον υπάρχουμε, τότε αναπόφευκτα κάτι μας δημιούργησε. Κανείς δε μπορεί να το αρνηθεί αυτό. Έτσι ο άνθρωπος δίνει απλά ένα όνομα στο δημιουργό. Αυτός μπορεί να ονομασθεί θεός ή Έρου ή Μέρλιν ή άγνωστος χ κτλ χωρίς να έχει καμία σημασία. (Σαν το θ. Bolzano στις συναρτήσεις. Αποδεικνύει την ύπαρξη ρίζας, χωρίς να τη βρίσκει.)
Θαρρώ, όμως, ότι το θέμα του thread, είναι άλλο. Το θέμα είναι το ποια πιστεύεται ότι μπορεί να είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ του ανθρώπου και του άγνωστου χ.
Άποψή μου; Είναι παράλογο ο άνθρωπος να ασχολείται με ανώτερες υπάρξεις και να χαραμίζει το χρόνο του σε προσευχές. Η φύση μέσω της ύλης και της ενέργειας του Ηλίου δημιούργησε τους απλούστατους μονοκύτταρους οργανισμούς στη Γη. Αυτοί εξελίχθηκαν μέσα σε άπειρο χρόνο, που ο νους δε πρόκειται να κατανοήσει, σε πολύπλοκους οργανισμούς. Ένας από αυτούς είναι ο άνθρωπος που έχει σοβαρό μειονέκτημα, την κατάρα να σκέφτεται. Η σκέψη του γεννά φόβους που τον κάνουν να νιώθει αδύναμο και να χρειάζεται προστασία.
Για το Χριστιανισμό; Πρώτα, είχε την ανάγκη από έναν Μεσσία, τον οποίο έφτιαξε 2000 χρόνια πριν. Επίσης, σαν ιδεολογία είναι σεβαστή, αξεπέραστη και μπορεί να δώσει σημαντικές απαντήσεις για τη ζωή. Παρʼ όλα αυτά, όμως, παραμένει απλή, όμοια με πολλές άλλες και όχι πρωτότυπη. Πολλά πρόσωπα στην ιστορία πρόσφεραν πολύ περισσότερα στο πνεύμα.
Αυτά. Ερχόμαστε από το τίποτα, καταλήγουμε στο τίποτα. Τι χάνουμε; Τίποτα. Aaaand always look on the...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.