Γενικότερα, θεωρώ πως θέματα όπως η θρησκεία συγκαταλέγονται στις εκάστοτε αντιλήψεις - πεποιθήσεις του καθενός. Όπως έχει πει (ή γράψει -δεν έχω καταλάβει

-) ο Αϊνστάιν είναι ευκολότερο να διασπάσεις ένα άτομο παρά μια προκατάληψη. Κατά τη γνώμη μου η θρησκεία αποτελεί ένα είδος προκατάληψης. Η απόλυτη πίστη-προσήλωση σε κάποια έννοια (όπως η πίστη) δημιουργεί παρωπίδες και εμποδίζει τον καθένα από εμάς στο να κρίνουμε αντικειμενικά απόψεις άλλων ατόμων πάνω στο θέμα.
Συγκεκριμένα και δράττοντας τα επιμέρους post της Αγγέλικας, θα ήθελα να παραθέσω τις προσωπικές μου αντιλήψεις. Κατ' εμέ ο άνθρωπος ανέκαθεν είχε την ανάγκη να πιστεύει σε κάτι ανώτερο. Σε κάτι που θα μπορούσε να στηριχτεί στις πιο δύσκολες στιγμές του. Το κάτι θα μπορούσε να λέγεται Θεός, θα μπορούσε να αναφέρεται στο πνεύμα ή στον άνθρωπο ως υπόσταση. Θα μπορούσε ακόμη να αντιστοιχεί στη θεοποίηση της φύσης όπως εκείνη ορίζεται από τον καθένα. Οι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν σε σημάδια και ανώτερες δυνάμεις. Δεν αντιλέγω. Είναι δικαίωμα του καθενός. Παρ' όλα αυτά ενίσταμαι στο να θεωρείται κάποιος θεόσταλτος. Οι άνθρωποι ορίζουν τη μοίρα τους και κανένας άλλος. Στη ζωή συγκαταλέγονται και οι συμπτώσεις οι οποίες προαναφέρθηκαν που αν το καλοσκεφτούμε όμως, όλες αποτελούν αποτέλεσμα ανθρώπινων πράξεων.
Αυτά από εμένα!