Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και την τέλεση θρησκευτικών τελετών.
Πολύ ωραία, χαίρομαι που κάποιος το ανέφερε επιτέλους αυτό γιατί έψαχνα και δε το έβρισκα.
Θεωρείς πως η Πολιτεία και δη η Εκκλησία σε συνδυασμό με τη στάση της κοινωνίας σέβεται το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης όλων των ανθρώπων όταν επιβάλλει την διδασκαλία του μαθήματος ΠΥΧΟΠΕ (Προπαγάνδα Υπέρ της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης σύμφωνα με την Εκκλησία); Ή ότι η κοινωνία σέβεται την ελεύθερη έκφραση των θρησκευτικών πεποιθήσεων κάποιου όταν δείχνει τους αλλόθρησκους με το δάχτυλο και τους κοιτά σαν εξωγήινους;
πιστεψε με στην ελλαδα τα πραγματα ειναι καλυτερα
φαντασου την κατασταση στις ισλαμικες χωρες που οι γυναικες δεν εχουν ακομα δικαιωματα.
Δηλαδή έχουμε το δικαίωμα να λέμε πως αλλού είναι καλύτερα και συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε βάσει διακρίσεων στους αλλόθρησκους; Όχι βέβαια! Στις προτεσταντικές, κυρίως, χώρες, υπάρχει πολύ πιο ίση αντιμετώπιση τόσο από πλευράς κοινωνίας όσο και από πλευράς Πολιτείας. Αν συγκρίναμε τους εαυτούς μας με τις Ισλαμικές κοινωνίες, δε θα τολμούσα να σκεφτώ τί έπεται...
επισης πιστευω οτι τα θρησκευτικα θα πρεπει να ειναι μαθημα επιλογης και να μη διδασκει μονο την χριστιανικη ορθοδοξη ακρως υποκειμενικη αποψη
γιατι οσο να 'ναι δεν μπορω να διαβαζω το βιβλιο της β λυκειου και να βλεπω να μηδενιζουν μεσα σε 2 σελιδες τις αποψεις μεγαλων φιλοσοφων και οχι μονο του 20 αιωνα..
προσωπικα πιστευω οτι το λαθος βρισκεται παντα στην πεποιθηση οτι η δικη μος αποψη ειναι παντα αλανθαστη
Εννοείται πως συμφωνώ.
Δεν υπάρχει θεος, γιατί άλλωστε να υπάρχει; Επειδή μήπως είμαστε τόσο εγωιστές και νομίζουμε ότι το σύμπαν φτιάχτηκε για να μας υπηρετεί; Είναι απλό, κοίτα μια κοινωνία από ζουζούνια, είναι κάπως χαοτική, να σκοτώσεις μερικά, το πολύ πολύ, θα τα φάνε τα υπόλοιπα, δεν υπάρχει κανένας θεος για να τα τιμωρήσει. Εμείς όμως έχουμε λογική θα πει κάποιος! ΚΑΙ? SHOW ME THE MONEY! Αν μια αλεπού σκοτώσει ένα κουνάβι, τότε πάει στην κόλαση; Εμείς έχουμε λογική! ΜΑΣ ΠΗΡΕ ΟΜΩΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ! Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ!
Τώρα βέβαια, η μόνη απάντηση που περιμένω από τους πλυμμένους εγκέφαλους είναι: Άλλο εμείς! Είσαστε λοιπόν για γέλια
Βασικά κάποιος θα μπορούσε να επιχειρηματολογήσει ότι η ύπαρξη του Θεού μας υποβιβάζει ως όντα, αφού υπάρχει κάτι ανώτερο από τη δική μας λογική και σκέψη. Απλώς το παίρνω το ζήτημα από άλλη οπτική γωνιά. Συμφωνώ μαζί σου, αλλά σου ξαναείπα πως δεν είναι ωραίο να λες πως οι χριστιανοί είναι για γέλια. Μπορεί εσύ κι εγώ να θεωρούμε το Θεό παράλογη έννοια, αλλά προσωπικά θα αισθανόμουν προσβεβλημένος αν η τελευταία σου παρατήρηση απευθυνόταν σε μένα.
και χαίρομαι που κατάφερα να αποβάλω από πάνω μου την προπαγάνδα 1.5 δεκαετίας +
Ε;;; σχεδόν δυο χιλιετιών είναι η προπαγάνδα...
1.το σαμθινγκ κινουνταν σε "θρησκευτικο" και οχι βιολογικο,φυσικο,επιστημονικο επιπεδο.
Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι την θρησκεία δεν πρέπει να την ψάξεις με την λογική αλλά με το πνεύμα το οποίο ξεπερνάει την ανθρώπινη τετραγωνισμένη σκέψη...
Κι εδώ καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η θρησκεία υπερβαίνει τη λογική του ανθρώπου. Όντας ορθολογιστής, δεν μπορώ παρά να την απορρίψω. Πείτε με αλαζόνα, αλλά δεν είναι πως θεωρώ τη λογική του ανθρώπου ανώτερη από καθετί άλλο (υπάρχουν, ας πούμε, οι φυσικοί νόμοι). Απλώς θεωρώ πως η λογική είναι ένα αδιαμφισβήτητο μέσο θεμελίωσης ιδεών και επιχειρηματολογίας, εκτός κι αν η λογική καταρριφθεί από νέα στοιχεία με νέα λογικά συμπεράσματα.
Το ότι η θρησκεία δε συλλαμβάνεται μέσω της λογικής δε σημαίνει πως η λογική αποτελεί τετραγωνισμένος τρόπος σκέψης.
Στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη αναφέρονται τέτοια όντα. Για παράδειγμα στην Αποκάλυψη του Ιωάννη λέει: "καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας. καὶ τὸ θηρίον ὃ εἶδον ἦν ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος"
Βεβαίως και δεν υπάρχει στη φύση τέτοιο ον και ούτε πρόκειται να υπάρξει. Δεν λέει τίποτα τέτοιο ο Χριστιανισμός. Η περιγραφή αυτή είναι καθαρά συμβολική, όπως είπε και η Scully. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η εμπειρία που είχε ο Ιωάννης ήταν ψεύτικη. Ο Ιωάννης πράγματι είδε (στο όραμα που είχε) το "θηρίον". Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ακριβώς είδε ο Ιωάννης, αλλά πράγματι κάτι είδε. Αυτό το "θηρίον" -αν δεν κάνω λάθος- είναι ο Αντίχριστος. Βεβαίως και ο Αντίχριστος δεν θα έχει ούτε ούτε επτά κεφάλια, ούτε δέκα κέρατα κτλ. Ο Αντίχριστος θα έχει μορφή ανθρώπου, όπως ο Χριστός. Αλλιώς δεν πρόκειται να πείσει κανέναν ότι είναι Θεός, όπως θέλει. Και μάλιστα λέγεται πως στην αρχή θα φαίνεται καλός και θα είναι φιλάνθρωπος κτλ. Πιστεύω πως μάλλον εδώ ο Ιωάννης θέλει να εκφράσει το εσωτερικό κόσμο του Αντιχρίστου και τις πραγματικές προθέσεις του και όχι βεβαίως την εξωτερική του εμφάνιση ή οποιαδήποτε υλική υπόσταση. Το ξαναλέω: δεν υπήρχαν, δεν υπάρχουν και δεν πρόκειται να υπάρξουν τέτοια όντα στον υλικό μας κόσμο και δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο ο Χριστιανισμός.
Και οι Βουδιστές μοναχοί λένε πως βλέπουν οι ίδιοι και ο Βούδας οράματα, και οι ισλαμιστές λένε πως βλέπουν οι ιερείς τους οράματα.
Βασικά θεωρώ την ιστορία με τον Αντίχριστο εντελώς παρατραβηγμένη. Αλλά θεωρώ πως έχει ενδιαφέρον. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να την αναλύσουμε κοιτώντας ακόμη περισσότερο κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων:
Ο Χριστός --> ο λόγος του --> η αγάπη και η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων (βεβαίως να ξαναπώ πως η Εκκλησία κάθε άλλο παρά το εφαρμόζει αυτό).
Ο Αντίχριστος --> ο λόγος του --> η κατάρριψη των ιδανικών χριστιανικών ιδεών και το ρίζωμα στις καρδιές των ανθρώπων της αγάπης για το χρήμα, τα υλικά αγαθά και η επιστροφή στην κατάσταση της "αμαυρωμένης εικόνας των ανθρώπων" μετά την "πτώση" --> αναίρεση του έργου του Χριστού = κάτι που δεν επιθυμεί ο Ιωάννης ή ο όποιος Ευαγγελιστής είτε επειδή θέλει ο κόσμος να προοδεύσει κοινωνικά και να ζει μέσα στην ειρήνη και την αγάπη, είτε επειδή δε θέλει να καταρριφθεί κάποτε η νέα θρησκεία που αναδύεται, και άρα να χάσει ο χριστιανικός κλήρος την εξουσία και την ισχύ του - νομίζω ένας συνδυασμός και των δύο, αλλά κυρίως βάσει του πρώτου (βασικά κυρίως επειδή όποιος θα ήθελε να εκμεταλλευθεί τη θρησκεία για να επιβληθεί κοσμικά θα το έκανε μέσω των ήδη υπαρχουσών θρησκειών).
Είναι όντως αξιοθαύμαστο το ότι, λαμβάνοντας υπόψη του τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης, ο Ιωάννης δημιούργησε ένα παραμυθάκι (κατά τη γνώμη μου) ώστε να αποτρέψει τον όποιο τυχόν μελλοντικό ξεπεσμό του ανθρώπινου είδους και την επιστροφή σε μια κατάσταση όπου στην κοινωνία θα επικρατούσε ο εγωισμός, η δίψα για το χρήμα και την εξουσία και ο υλισμός. Όπως και ο Αίσωπος χρησιμοποίησε τις ιστορίες του για να περάσει κάποια ηθικά διδάγματα. Όπως και ο "Mr 666", το χρήμα φαίνεται ωραίο και υπόσχεται πολλά, αλλά αν τους πιστέψεις και τους δύο θα δεις ότι το μόνο που προσφέρουν είναι ηθική κατάπτωση, εγκατάλειψη των αξιών και των Θερμοπυλών που έχεις θέσει στη ζωή σου.
Δυστυχώς βλέπουμε ότι κάθε άλλο παρά άκουσαν οι χριστιανοί τη διήγηση αυτή. Επιδίδονται στους σύγχρονους θεούς τους - χρήμα, αγαθά, καριέρα, δημοσιότητα, εξουσία.
