1) Δεν μπορείς να κατονομάζεις κάποιο ψυχοπαθή έτσι αυθαίρετα. Η Krou παρέθεσε απόσπασμα από το παρελθόν του. (το ενδοοικογενειακό του περιβάλλον) Το να θεωρείς κάποιον ψυχικά άρρωστο με υποκειμενικά κριτήρια είναι μια λανθασμένη μέθοδος από κάποιον που δεν έχει σπουδάσει το αντικείμενο. Μόνο ένας ειδικός (ψυχολόγος ή ψυχίατρος αντίστοιχα) μπορεί να συνάγει τέτοια συμπεράσματα και να κάνει διαγνώσεις.
2) Όταν κάποιος είναι σωματικά άρρωστος δεν επιβαρύνει το κοινωνικό σύνολο. Ουσιαστικά, ούτε οι ψυχικά άρρωστοι επιβαρύνουν την κοινωνία στο σύνολό της. Άτομα που δρουν σαν να ήταν ψυχικά άρρωστα ενώ κλινικά μπορούν να χαρακτηρίζονται υγιείς επιβαρύνουν την κοινωνία. (κατά τη γνώμη μου)
3) "Το να βγάζω κάποιον από τη μέση" είναι τουλάχιστον πεζή έκφραση, συσχετιζόμενη με το θέμα για το οποίο συζητάμε (χωρίς παρεξήγηση

)Η θανατική ποινή πρέπει να εφαρμόζεται ΜΟΝΟ σε εξαιρετικές περιπτώσεις και κατά πολλούς δεν πρέπει να εφαρμόζεται καν. Όντας υποστηρίκτρια του δημοκρατικού πολιτεύματος αποδέχομαι κάθε είδους τεκμηριωμένη άποψη.
4) Το να μην έχει κάποιος ενοχές δεν δηλώνει απαραίτητα ψυχικό πρόβλημα. Δηλώνει απλώς αναισθησία, πλήρη συνειδητοποίηση των εκάστοτε πράξεων και όχι κάποιο ψυχολογικό-ψυχικό νόσημα. (ξαναδιάβασε το 1)
5) Εδώ (εννοώντας τη συγκεκριμένη υπόθεση) θα συμφωνήσω μαζί σου.