Επειδή είχα βγάλει το μεγαλύτερο γενικό μέσο όρο στο τμήμα μου στην β' γυμνασίου, μου δόθηκε το απουσιολόγιο στην γ'. Ο απουσιολόγος, ο οποίος το είχε τα 2 προηγούμενα χρόνια, πραγματικά με παρακαλούσε να του το δώσω (για 3η χρονιά). Τελικά, αποφάσισα να το κρατήσω για το πρώτο τρίμηνο για να δω πως είναι να έχεις αυτό το περίφημο τετραδιάκι και να σημειώνεις μέσα σταυρουδάκια και τα ονόματα των συμμαθητών σου, που πολλοί θα έκλαιγαν για να το αποκτήσουν.
Αρχικά, δεν λέω, ήταν ωραία να περηφανεύεσαι και να λένε όλοι "ααα έγινε η τάδε απουσιολόγος, έβγαλε το μεγαλύτερο γενικό". Πέρασε, όμως, ένας μήνας και το παράτησα. Κατάλαβα πως άλλο παρά για να περηφανεύεσαι είναι. Ήταν ένα επιπλέον βάρος και έγνοια μαζί με όλες τις άλλες. Είχα κουραστεί να πηγαινοέρχομαι κάθε μέρα στο γραφείο 2 φορές, την πρώτη να παίρνω το απουσιολόγιο και το βιβλίο ύλης και την δεύτερη να κόβω φύλλα και να τα συρράπτω, να μετράω 7 φορές την ημέρα τους συμμαθητές μου, να μου φωνάζουν οι καθηγητές "γρήγορα το βιβλίο ύλης", "ακόμα δεν έφερες το απουσιολόγιο;;;", "δεν έβαλες απουσία στον τάδε" ή να τους κυνηγάω για υπογραφές που ξεχνούσαν να βάλλουν. Ήταν πάντως μια καλή εμπειρία θα έλεγα που με έκανε να καταλάβω πολλά.
Συμβουλή (και συμπέρασμα που έβγαλα από όλα τα παραπάνω): Αποδείξτε την αξία σας διαβάζοντας και όχι με χαζά απουσιολόγια. Ο καθηγητής σίγουρα θα αναγνωρίσει τον γλείφτη που σκέφτεται μόνο τους βαθμούς και αυτόν που διαβάζει και ενδιαφέρεται για το μάθημα. Αν σας ζητηθεί να το πάρετε, απορρίψτε το σαν νικητές, δείχνοντας ωριμότητα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
