Θα συμφωνησω με την
@Revekka .Εχοντας μητερα ελευθερο επαγγελματια, πραγματικα καταλαβαινω την μαχη που δινει καθημερινα, προκειμενου να ειναι στην κορυφη και να μην εχει την ιδια τυχη με τους υπολοιπους δικηγορους.Δεν ειναι παιξε και γελασε το ελευθερο επαγγελμα.Δεν ειναι σε στυλ "α θα ανοιξω ενα γραφειο και θα ειμαι κομπλε".Αυτα περασαν.Καταρχας και να ανοιξεις γραφειο, γιατι καποιος να παει σε μια νεα ψυχολογο/δικηγορο, χωρις εμπειρια και οχι σε εναν μεγαλυτερο με σαφεστατη μεγαλυτερη εμπειρια?Επιπλεον ποιοι πανε σε ψυχολογο?Μονο κατι Σασα Σταματηδες ξερω.Το επαγγελμα του ψυχολογου και ιδιως οι σπουδες ψυχολογιας ειναι ισως απο τους μεγαλυτερους μυθους.Στο εξωτερικο και στις ΗΠΑ συγκαταλλεγεται στα
degrees to avoid.Γιατι αραγε?
*Ενα γραφειο απαιτει ενα αρκετο μεγαλο κεφαλαιο και γενικοτερα χρειαζεται αρκετο ψαξιμο.Απο οσο ξερω οταν παιρνεις την αδεια ασκησεως επαγγελματος, πληρωνεις ενσημα απο τον πρωτο μηνα, ανεξαρτητα αμα εχεις δουλεια ή οχι.Πως θα καλυφθουν τα εξοδα?Επιπροσθετως ενα βιβλιο κανει απο μονο του 80 ευρω.Δεν θα χρειαστουν βιβλια ή ολα τα βρισκεις στο ιντερνετ?
Πάντα ο ιδιωτικός τομέας έχει δυσκολίες. Είναι το κομμάτι της διαπραγμάτευσης με τον πελάτη που έχει τις επιλογές να πάει σε άλλο γραφείο με καλύτερες παροχές: κόστος υπηρεσίας, συμπεριφορά, ποιότητα εξυπηρέτησης κτλ. Αυτό δυστυχώς δεν σπουδάζεται σε κανένα Πανεπιστήμιο. Ή το έχεις ή όχι με συνέπειες στην επαγγελματική βιωσιμότητα, το οποίο και πάλι δεν έχει αναφερθεί ποτέ από καθέναν ειδικό σταδιοδρομίας ή από τους ξερόλες ομιλητές σε διάφορες ημερίδες για τις προοπτικές των διαφόρων γνωστών επιστημονικών κλάδων. Στην φάκα κανείς δεν μπαίνει...όλοι πάνε γύρω-γύρω.
Όπως ο καθένας μας δεν γουστάρει να ψωνίσει από ένα μαγαζί για τους χ,y,z λόγους και να πάει σε ένα άλλο μαγαζί για να βρει το ίδιο προϊόν έτσι συμβαίνει και με τον ιδιωτικό τομέα των ελεύθερων επαγγελματιών - επιστημόνων (γιατρών, μηχανικών, ψυχολόγων, -λόγων θεραπευτών, κλπ). Βολεψιμότητα έχουν μόνο στον δημόσιο τομέα της Ελλάδας που επικρατεί καθεστώς ισοβιότητας και απουσία αξιολόγησης με βάση την ποιότητα εργασίας. Έτσι η ποιότητα των υπηρεσιών είναι αυτή που είναι, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κίνητρο βελτίωσης καθώς εμπλέκονται και πολιτικοί.
Στον ιδιωτικό τομέα, η μητέρα σου
@J.Cameron το ξέρεις πολύ καλά, αν δεν εργαστεί θα το κλείσει το γραφείο με συνέπειες για την οικογένειά σας. Απλή αριθμητική είναι φίλε μου. Δεν θα έρθει κάποιο κομματικό σωματείο να πιέσει τους κοινωνικούς εταίρους, και οι οποίοι θα μιλήσουν στον χ υπουργό για ρίξει λεφτό από τον προϋπολογισμό για να καλύψει την ζημιά (όπως γίνεται). Δηλαδή, η οικονομική ζημιά (μπόμπα) της χ δημόσιας υπηρεσίας μεταφέρεται στον προϋπολογισμό, ή πιο απλά στην τσέπη των φορολογούμενων. Έξυπνο ε;
Δυστυχώς στην Ελλάδα, οι περισσότεροι (όχι μόνο νέοι αλλά και 40ρηδες) έχουν μυαλό κότας σε θέματα εργασίας και ρεαλισμού. Πάσχουμε από έλλειψη ρεαλιστικής εικόνας. Ή μας τρομάζει και θέλουμε να μένουμε στο παραμύθι και στην ασάφεια: όσα λιγότερα ξέρουμε τόσο καλύτερα μέχρι να πέσει το πρώτο χαστούκι της αποτυχίας και μετά να βρίζουμε γιατί το Μαθηματικό δεν έχει προοπτικές. Ποτέ δεν κατάλαβα την επιστημονική ανωτερότητα σε επίπεδο εργασιακού μεροκάματου ενός Ψυχολόγου, ενός Γυμναστή, ενός Γιατρού, ενός Μαθηματικού κτλ από την στιγμή που ο ιδιωτικός τομέας έχει ένα 40% αβεβαιότητα διάρκειας (ξεκινάς με αυτή τη συνθήκη) και η οικονομία της Ελλάδας είναι αυτή που είναι.
Τα Σώματα Ασφαλείας μιας και αναφέρθηκαν από τον
@SlimShady δεν αποτελούν κανονικό επάγγελμα αν και οι δυνατότητες εξέλιξης σε επίπεδο προσωπικότητας και γνώσεων είναι ανύπαρκτες. Είναι μια συγκεκριμένη αμειβόμενη εκπαίδευση του κράτους για συγκεκριμένα καθήκοντα με άσχημες στιγμές όπως συμβαίνει στα πάντα. Κάνουμε φιλότιμη προσπάθεια στο φόρουμ να ενημερώνουμε για νέες επιστήμες, νέους επιστημονικούς τομείς, διάφορα νέα από το εξωτερικό και δυστυχώς μεγάλη μερίδα μελών αλλά και πιθανόν επισκέπτες να μην δίνουν καμία σημασία επειδή ζουν μόνο με προοπτική στο σήμερα και με τη μιζέρια της Ελλάδας. Όταν η λαλακία κολλήσει στον εγκέφαλο, είναι δύσκολο να ξεκολλήσει. Λέτε στο εξωτερικό να είναι όλοι τρελοί και να είμαστε μόνο εμείς έξυπνοι;