Εσφαλμένη προσέγγιση σχολών απο μαθητές

[Samael]

Δεν ξέρω πού θα μπορούσε το θέμα συζήτησης αυτό να ταίριαζε καλύτερα αλλά το ξεκινάω εδώ με επιφύλαξη μεταφοράς του σε πιο σχετικό θέμα συζήτησης.

Τελευταία κοιτάζοντας στο διαδίκτυο για συγκεκριμένα επαγγελματικά θέματα, μου εμφανίζονται αρκετές αγγελίες παράδοσης μαθημάτων μαθηματικών(!) από ειδικότητες που δόξα τω θεώ, παρέχουν άλλου τύπου επαγγελματικές επιλογές εκτός εκπαίδευσης. Τις προάλλες είδα έναν απόφοιτο Ιατρικής με βαθμό πτυχίου 9 να διδάσκει μαθήματα Μαθηματικών, Φυσικής, Χημείας, Βιολογίας και να προετοιμάζει μαθητές για πανελλαδικές ακόμη και για το διεθνές απολυτήριο ΙΒ κάνοντας μαθηματικά για το IGCSE.

Τρεις απλές ερωτήσεις.

• Πώς μπορεί ένας πτυχιούχος Ιατρικής ή άλλης επιστημονικής ειδικότητας να εξηγήσει ειδικά κεφάλαια Μαθηματικών ακόμη και Βιολογίας όχι ως γιατρός αλλά ως καθηγητής;
• Όσο καλός να ήταν στα Μαθηματικά του Λυκείου επαρκούν οι γνώσεις του σε συνδυαστικές ερωτήσεις να μπορεί να στέκεται με άνεση σε διάφορα επίπεδα μαθηματικών, αλλά και προγράμματα σπουδών π.χ. του βρεταννικού εκπαιδευτικού συστήματος; Εδώ ένας Μαθηματικός με μεταπτυχιακές σπουδές και πάλι, χρειάζεται χρόνια δουλειάς για να μπορεί να έχει αυτή την παιδαγωγική μέθοδο.
• Πόσα μαθηματικά μοτίβα και ασκήσεις διαφορετικών θεωριών έχει μελετήσει ένας γιατρός και ένας μαθηματικός για να μπορεί να ετοιμάσει, να διδάσκει, να εξηγεί και παρέχει ένα οργανωμένο μάθημα στο μαθητή ή στους μαθητές του;

Μου κάνει εντύπωση από τη στιγμή που κάποιος επιλέγει συνειδητά(!) να γίνει γιατρός για ποιο λόγο θέλει να κάνει τον ιδιώτη καθηγητή μαθηματικών ή βιολογίας; Το ίδιο ισχύει και για έναν απόφοιτο Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Τελευταία αρκετοί Πολιτικοί Μηχανικοί, Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί ακόμη και Αρχιτέκτονες εργάζονται ως καθηγητές μέσης εκπαίδευσης στα μαθήματα που επιστημονικά ανήκουν σε άλλες ειδικότητες. Για ποιο λόγο δεν περιορίζονται να διδάσκουν μαθήματα της επιστήμης τους; Ή για ποιο λόγο στρέφονται στη "μέση εκπαίδευση" εφόσον αντικειμενικά το Πολυτεχνείο δεν συνδέεται άμεσα με τη μέση εκπαίδευση;

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με πτυχιούχους Νομικής που μπαίνουν σε χωράφια Φιλολόγων και διδάσκουν Λατινικά, Αρχαία μέχρι και ΑΟΘ. Ό,τι να 'ναι.

Προφανώς το επίπεδο γνώσεων που μπορεί να λάβει κανείς από έναν απόφοιτο ιατρικής σε μαθηματικά και φυσική είναι γενικά πολύ φτωχότερο σε σχέση με αυτό που μπορεί να προσφέρει ένας καλός μαθηματικός και φυσικός.

Αλλά νομίζω ότι όταν ο άλλος είναι στο λύκειο δεν θα εκτιμήσει αυτό το πλούσιο background γνώσης, ούτε το επιζητούν οι εξετάσεις, και σε πολλές περιπτώσεις ούτε τα ίδια τα τμήματα εάν μιλάμε για τομέα υγείας. Άρα για αυτόν τον σκοπό εαν και όχι ιδανικός, ενδεχομένως good enough. Εδώ ακόμα και έναν απόφοιτο χημείας να πάρουμε που υποτίθεται έχει πολύ καλύτερη γνώση σε αυτά, ποια θα είναι η πιθανότητα να έχει καταλάβει τι κάνει όταν πολλαπλασιάζει ένα διάνυσμα με έναν πίνακα ; ή πως ερμηνεύεται φυσικά η ορθογωνιότητα των ιδιοκυματοσυναρτήσεων ενός σωματιδίου ; Που υποτίθεται οτι έχει τάξεις μεγέθους καλύτερη κατανόηση σε αυτά απο έναν γιατρό...

Ακόμα και στην θετική όμως υπάρχει ένα trade-off αφού ο μαθηματικός καλείται να εξασφαλίσει ότι θα κάνει το καλύτερο δυνατό για να περάσει στην σχολή που θέλει το παιδί, αλλά ταυτόχρονα θέλει να προσπαθήσει να του καλλιεργήσει και μαθηματική παιδεία. Τα οποία στο Ελληνικό σύστημα είναι ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Οπότε και εδώ πάει άπατος ο καλός μαθηματικός γιατί η πλειοψηφία των παιδιών θέλει απλά να περάσει, και ακόμα και το ίδιο το υπουργείο κάνει τρελό endorse αυτή την προβληματική νοοτροπία.

Εκεί που προσωπικά βλέπω μεγάλη ευκαιρία για τον μαθηματικό αυτή την στιγμή είναι καθηγητής για πανεπιστημιακό level, ιδίως σε πολυτεχνεία, αλλά πάλι σε ένα πλαίσιο που θα ξεφεύγει από το : "να περάσω το μάθημα απλά". Δυστυχώς ακόμα και εδώ η αξία ενός καλού μαθηματικού έχει υποτιμηθεί και υπάρχει πάλι αυτή η χρησιμοθηρία αφού πολλοί φοιτητές λειτουργούν με το σκεπτικό ότι δεν θα τους χρειαστούν όλα αυτά τα μαθηματικά ποτέ στην δουλειά ή οτι μια επιφανειακή εκμάθησης της χρήσης μόνο των εργαλείων είναι good enough. Το οποίο είναι τεράστιο σφάλμα...γιατί ακόμα και να μην τα χρησιμοποιήσεις όντως, δεν παυουν να έχουν εξελίξει τον τρόπο σκέψης και κατανόησης σου για την φύση. Ενώ εαν τα εφαρμόζεις τυφλά, δεν έχεις αξιοποιήσει το φουλ potential τους.

 

[Ryuzaki]

Δεν έχω διδάξει ποτέ επίσημα, μόνο off the record έχω προσφέρει βοήθεια 3 φορές:

1)Στην κολλητή μου φυσική 3ης όπου με είχε συμβουλευθεί. Συγκεκριμένα, το πως να διαχειρίζεται ασκήσεις όταν δεν έχει ιδέα πως να προχωρήσει, το πως να χειρίζεται εξισώσεις ώστε να τα πετάει όλα στο χαρτί και να λύνει ως προς κάποιο άγνωστο ώστε να βρει αυτό που χρειάζεται (δηλαδή, την έννοια της παραμετροποίησης)

2)Σε μια πρώην μου, την πρακτική έννοια της «1-1» συνάντησης, παλι ακριβώς ώστε να μπορεί να προχωρήσει τις ασκησεις της 3ης

3)Στο εσπερινό επαλ που πήγαινα σε συμμαθητές μια φορά να καταλάβουν την έννοια της ώσμωσης και μια άλλη πως μια πρωτοβάθμια εξίσωση μετατρέπεται σε 2D γράφημα {για όποιον δεν το έχει προσπαθήσει να διδάξει αυτές τις έννοιες σε 50αρηδες που δεν τα έχουν ξανακούσει, έχει τη δυσκολία του το task…}

Out of my head όλα τα παραπάνω, έχοντας να δω το σχετικό τυπολογίο από το λύκειο και πιάνοντας τα ξανά για πρώτη φορά από τότε.

Δεν υπήρχε περίπτωση εννοείται να έφτανα το επιπεδο ενός αμιγούς μαθηματικού ή αμιγούς φυσικού, ούτε με ενδιέφερε, το μόνο που έκανα ήταν να προσφέρω πρακτικές στρατηγικές ή να τους δίνω να καταλάβουν τη φυσική σημασία των σχέσεων. Κοινότυπα εντελώς πράγματα θεωρώ για το επιπεδο πολλών από εδώ μέσα!

Δυστυχώς όμως, όπως οι δικοί μου οι καθηγητές -τότε- δεν είχαν καταφέρει να μου εμφυσήσουν αυτό τον τρόπο σκέψης, για το επιπεδο της 3ης λυκείου που όταν το πράγμα «δεν τσουλάει» στο πρόβλημα, σου λύνει τα χερια και το οποίο κατεκτησα μόνος μετα από χρόνια,

τα πράγματα από ότι ειδα συνέχισαν να διδασκονται με τον ίδιο τρόπο και στις μετέπειτα γενιές.

(Part 1)

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 28 Ιουλίου 2024

(Part 2)

Το μόνο πράγμα που θα δεχόμουν από τον εαυτό μου να διδάξει επίσημα, σε αντίθεση με το παραπάνω, και να αναλάβω πλήρως την ευθύνη,

είναι η τέχνη της παπαγαλίας.

Επαλ Υγείας και Κατατακτήριες δηλαδή.

Η παπαγαλία θέλει κι αυτή τη μεθοδολογία της πέρα από την ξερή αποστήθιση, και φυσικά συστηματοποίηση.

Πολλά παιδιά στην 3η λυκείου τα καταφέρνουν εξαίσια με στυγνή επανάληψη, πολλά όμως παιδιά τα δυσκολεύει και δεν θα έπρεπε…
Όταν ειδικά η ύλη από τις 200 σελίδες του σχολικού μετατρέπεται στις 2000+ των κατατακτήριων, όπου και το «και» έχει σημασία,

εκει χρειάζεται πραγματική προπόνηση ολυμπιακου επιπέδου και ευρηματικές μεθόδους, φυσικά με την κατανόηση να μην είναι τόσο απαραίτητη ή να αποτελεί μακρινή ανάμνηση.

Σωστο ή λάθος (για εμένα σωστότατο) είναι απαραίτητη η παπαγαλία για το απόλυτο άριστα, όποτε εκεί κρίνω για μένα ως απόφοιτος «μη-καθηγητικού» τμήματος θα μπορούσε να υπάρξει χώρος.

Αλλά οι προτεραιότητες είναι άλλες για να ασχοληθώ με αυτό