1)Αρχικα, κατι με το οποιο θελω να ασχοληθω ειναι σε σχεση με το σχεδιο.Τωρα ακριβως δεν ξερω τι θα ειναι αυτο, γιατι εκτως απο τα βασικα, δηλ αρχιτεκτονας,διακοσμητης και πολιτικοσ μηχανικος,δεν γνωριζω αλλες ειδικοτητες, αλλα αυτο ειναι το λιγοτερο...
Λεω να κανω δυο χρονια σχεδιο, γραμμικο και ελευθερο, αλλα πολλοι μου λενε, οτι γενικα σ αυτο το επαγγελμα δεν βρισκεις δουλεια και τετοια, θελω να μου πειτε την γνωμη σας αν πρεπει να βαλω μπροστα το σχεδιο που εχω στο μυαλο μου(διοτι σκεφτομαι οτι αν παω τελικα δυο χρονια πρεπει να ειμαι σιγουρη γιαυτο που κανω,γιατι τα λεφτα δεν ειναι λιγα )...και αν αξιζει τον κοπο?επισης θελω απαντηση για τις ειδικοτητες και τα μορια που χρειαζονται....
Σε πρώτη φάση θα πρέπει να προσδιορίσεις τι ακριβώς θέλεις να σπουδάσεις. Το ερώτημα αυτό είναι τελείως προσωπικό και εμείς δεν σε ξέρουμε σαν άνθρωπο για να σου πούμε κάνε εκείνο ή το άλλο με βάση την κλίση σου, τα μαθησιακά κενά σου,...κτλ. Πάντως, μην ξεκινάς με αφετηρία ποια επιστήμη έχει ή δεν έχει δουλειά. Αυτή είναι μια λάθος κίνηση που κάνουν σχεδόν όλα τα παιδιά στην Ελλάδα τουλάχιστον.
2)Ποια ειναι τα επαγγελματα του μελλοντος?ρωταω διοτι, αν καταληξω, να μην μπορω να κανω τα επαγγελματα που και θα τα απολαμβανω γιατι με ενδιαφερουν και θα περνω χρηματα καλα, θελω τουλαχιστον αφου δεν θα ειμαι σε θεση να κανω το πρωτο,να εχω τουλαχιστον το δευτερο...
Συνεχίζοντας την απάντηση από το ερώτημα 1, θα σου έλεγα ότι μην δίνεις βάση σε τι έχει ή δεν έχει δουλειά. Μην ξεκινάς από αυτό. Να ξεκινήσεις από εκείνο που θα σου αρέσει να κάνεις για τα υπόλοιπα 40 χρόνια εργασιακού βίου. Εκείνο που θα σε κάνει δημιουργική και όχι ένα άτομο με ψυχολογία πεσμένη λόγω εργασιακής ρουτίνας. Δυστυχώς ζούμε σε δύσκολες εποχές από άποψης σοβαρής επαγγελματικής αποκατάστασης και οι αιτίες είναι πολλές για παράδειγμα από την υπερπροσφορά πτυχιούχων κάθε κλάδου μέχρι την πρωτόγονη και μη ευέλικτη αγορά εργασίας στην Ελλάδα,...κτλ. Συνεπώς δεν έχει νόημα η έκφραση "επαγγέλματα του μέλλοντος". Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το εργασιακό μέλλον και πόσο μάλλον σε μια τόσο δύσκολη οικονομική, κοινωνική και πολιτική συγκυρία στην χώρα μας. Μπορεί το μέλλον να είναι θετικό αλλά υπάρχουν οι ίδιες πιθανότητες να είναι ζοφερό.
Άρα, εσύ καλύτερα να ξεκινήσεις να σπουδάσεις κάτι που θα σε γεμίζει και θα ταιριάζει σε σένα και όχι στους γονείς σου, στον κοινωνικό περίγυρό σου,...κτλ. Θα επενδύσεις για σένα. Για το δικό σου μέλλον. Οι σπουδές σου είναι κάτι προσωπικό. Επίσης θα πρέπει να σκεφτείς, αν θες να σπουδάσεις κάτι που συνδυάζει μητρότητα και ανθρώπινη καριέρα επιβίωσης ή μόνο καριέρα χωρίς οικογένεια. Εξαρτάται τι σε ενδιαφέρει πάνω απ' όλα. Κατά την προσωπική μου γνώμη, καλύτερα να σπουδάσεις κάτι μη εξειδικευμένο ώστε μετά με 1ετή ή 2ετή ευέλικτα μεταπτυχιακά ή/ και επιμορφωτικά σεμινάρια να είσαι εργασιακά in. Δηλ., να μην επιλέξεις να σπουδάσεις κάτι πολυετές μη ευέλικτο που να μην έχει υποδοχές με άλλους επιστημονικούς κλάδους.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σου υπογραμμίσω ότι να ξέρεις κάθε επιστήμη δεν σχετίζεται τόσο με το αντίστοιχο επάγγελμά της. Θέλω να πω δηλαδή, ότι άλλες ικανότητες θέλουν οι σπουδές και άλλες το επάγγελμα μετά. Δεν σημαίνει ότι όποιος σπουδάζει για παράδειγμα αρχιτεκτονική, φυσική, ιατρική,...κτλ είναι αυτόματα ικανός αρχιτέκτονας, φυσικός,...κτλ αντίστοιχα. Πολλές φορές, αρκετοί άνθρωποι σπουδάζουν κάτι και το διεκπεραιώνουν σωστά αλλά στο θέμα επάγγελμα, αποτυγχάνουν.
3)Κατι τελευταιο...Πιστευετε οτι ενας ελληνας μαθητης/φοιτητης εχει μελλον πλεον στην ελλαδα?Μηπως πρεπει να στρεψω ολες τις ελπιδες μου στο εξωτερικο ? και αν ναι...που μπορω να βρω πληροφορειες γιαυτο ? 
Για το πρώτο σκέλος νομίζω ότι σε κάλυψα από τις προηγούμενες απαντήσεις. Τα πράγματα στην Ελλάδα από εργασιακής πλευράς είναι δύσκολα. Ήδη τον χρόνο που διανύουμε, η ανεργία έφτασε στο 40% και θα συνεχίσει άνοδο. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να τα βάψουμε μαύρα ή να μην σπουδάσουμε. Απλά θα πρέπει όλοι μας να αναθεωρήσουμε αν πρέπει όλοι να σπουδάζουμε για την πλάκα, γιατί κακά τα ψέματα πολλά Ελληνόπουλα στο Πανεπιστήμιο ή και στα ΤΕΙ, δεν ξέρουν γιατί σπουδάζουν. Δηλ., σπουδάζουν χωρίς στόχους. Οπότε να μια αιτία ανεργίας. Υπερπληθώρα πτυχιούχων από σπόντα. Όμως σε κάθε περίπτωση, να ξέρεις ότι τα Ελληνικά Πανεπιστήμια προσφέρουν ένα αρκετά υψηλό επίπεδο σπουδών (αρκετά διεπιστημονικό, δηλ., σε κάθε επιστήμη μαθαίνεις εν μέρη και κάποια «αδερφή» της σε αρκετά καλό επίπεδο γνώσεων) το οποίο φαίνεται στα μεταπτυχιακά του εξωτερικού (πόσο καλή δουλειά έχει γίνει στην φτωχιά Ελλάδα). Το πρόβλημα εστιάζεται αλλού. Οι υψηλού επιπέδου σπουδές απευθύνονται σε πολύ χαμηλό μορφωτικό επίπεδο φοιτητών. Δηλαδή, η όποια δυσκολία των σπουδών στα Ελληνικά Πανεπιστήμια οφείλεται στο χάσμα μεταξύ επιστήμης και φοιτητών αλλά και σε υποδομές,..κτλ που δεν είναι της παρούσης. Πάνω σε αυτό, προσθέτω ότι αν θες να αποκτήσεις επιστημονική μόρφωση, μέσω της επιστήμης σου, το Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν θα στο κάνει. Μόνη σου θα αποκτήσεις αν θέλεις. Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο λόγω φιλοσοφίας του, απλά θα σου παρουσιάσει τις "πόρτες". Εσύ θα τις ανοίξεις και θα επιλέξεις να προχωρήσεις ή να φύγεις...
Έχοντας μιλήσει με ξένο (δυτικοευρωπαίο) καθηγητή μου στο Παν/μιο Πατρών, μου είπε ότι και στο εξωτερικό δεν σε περιμένουν με ανοιχτές αγκαλιές. Υπάρχει παγκοσμίως μια οικονομική πτώση, μια ανησυχία..κτλ δηλ., όχι ένα θετικό εργασιακό κλίμα. Ζούμε σε δύσκολη χρονική περίοδο παγκοσμίως. Ήδη στην Αγγλία οι άνεργοι έφτασαν τα 2,5 εκατομμύρια ενώ απολύθηκαν 400.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Στην Ολλανδία κλείνουν μαγαζιά, επιχειρήσεις,..κτλ από πρωτόγνωρη έφοδο της εφορίας για ελέγχους και πρωτογνωρη επιβολή υψηλών προστίμων. Απολύεται κόσμος με ή χωρίς πτυχία. Πάντως, αν είσαι διατεθειμένη να το ψάξεις, να αποκτήσεις γνώσεις και να αποκτήσεις γνωριμίες δεν θα χαθείς. Μπορεί να μην βγάζεις τα ιδανικά χρήματα για μια ανθρώπινη ζωή ή να κουραστείς πολύ μέχρι να βρεις δουλειά αλλά κάποια στιγμή θα ανταμοιφθείς γιατί θα το αξίζεις. Όμως, κανείς δεν θα σε ψάξει να σε βρει. Υπάρχει υπερπροσφορά ειδικοτήτων και ελάχιστη ζήτηση. Ίσως τα πράγματα αρχίσουν και φτιάχνουν μετά 20 χρόνια..
Αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη. Κάποιος άλλος μπορεί να σου πει κάτι άλλο.
