Προφανώς. Οι μάσκες και τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας, απόστασης, διάσπασης συνωστισμών, κανόνες υγιεινής κλπ δεν είναι όροι κανονικότητας. Δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο, υπάρχει και το γκρίζο. Είτε δώσεις εξεταστική χωρίς μάσκα με άλλους 150 σε κλειστή αίθουσα είτε δώσεις εξ αποστάσεως μιλάμε για ισοπέδωση. Σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής εφαρμόζουμε το γκρίζο, μαθαίνουμε να ζούμε με τον ιό, ακόμα και στις πλέον περιττές δραστηριότητες(γυμνάσια, εκκλησίες).
Χθες μιλούσα με ένα καθηγητή, για το τι θα γίνει με τις εξετάσεις. Το σενάριο που μου ανέλυσε για το προπτυχιακό ήταν ότι, και να θέλαμε εξετάσεις δια ζώσης, με τα μέτρα ασφαλείας που αυτές συνοδεύονται, ΔΕΝ υπάρχει ο χώρος. Θα πρέπει να απλωθεί το πρόγραμμα σε 2 και 3 μήνες. Σκέψου, να ξεκινήσουμε εξεταστική 15 Ιούνιου, να τελειώσουμε 15 Αυγούστου (βέλτιστο σενάριο) και μετά, με το Σεπτέμβρη, τι θα γίνει; 15 μέρες διάλλειμμα και μετά εξεταστική από 1η Σεπτεμβρίου έως τέλος Οκτωβρίου;
Η όλη μου λογική δεν βασίζεται στο ότι οι δια ζώσης εξετάσεις είναι κακές, από άποψη. 5.5 χρόνια στο πανεπιστήμιο δια ζώσης έδινα, δεν ξύπνησα μια μέρα και είπα ότι γουστάρω να δίνω εξετάσεις από το σπίτι μου. Να στο πω πιο απλά, εάν πάμε να γράψουμε σε ένα αμφιθέατρο και εγώ που κάθομαι πίσω σου βήξω, όχι γιατί έχω κάτι, αλλά γιατί στραβοκατάπια... Τι θα κάνεις; Και εάν δεν είναι κάποιος τόσο ήρεμος, όπως εσύ, θα παίζουμε ξύλο στο αμφιθέατρο, κάθε φορά που κάποιος βήχει και φταρνίζεται;
Σου ξαναλέω, αξιολογείς την αντίδραση του συστήματος, θεωρόντας ότι όποιος είναι άρρωστος θα το ξέρει και ότι όποιος είναι άρρωστος θα κάθεται σπίτι του. Εμένα είναι το τελευταίο μου μάθημα για πτυχίο και χθες είχα ξερόβηχα, νομίζεις θα καθήσω σπίτι μου; Θα πάρω μια καραμέλα και ό,τι γίνει. Μπορεί η θεώρηση ότι ο άλλος είναι εντελώς στα τέτοια του να είναι υπερβολική, αλλά ανάμεσα στην ιδανική βέλτιση συμπεριφορά και την ιδανική χείριστη, η δεύτερη ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα.
Αλλά, έστω, πώς φαντάζεσαι εσύ ότι θα δώσουμε δια ζώσης;
Και η εξεταστική και οι βαθμοί ανταγωνιστικό χαρακτήρα έχουν. Το επόμενο εξάμηνο έχουμε πρακτική στη Βουλή στην οποία θα συμμετάσχουν οι 15 πρώτοι από άποψη βαθμών. Το εράσμους καθορίζεται επίσης σε μεγάλο βαθμό από τον μο. Και ο βαθμός είναι είναι το σημαντικότερο κριτήριο για μεταπτυχιακά, υποτροφίες και πρόσληψη από γραφείο.
Το γεγονός πως έχουμε αναγάγει τις εισαγωγικές στα πανεπιστήμια εξετάσεις σε εθνικό ζήτημα αλλά έχουμε γραμμένη καθαυτή την επίδοση στο πανεπιστήμιο, είναι προβληματική νοοτροπία που απαντάται μόνο στη χώρα μας.
Το εράσμους καθορίζεται περισσότερο οικονομικά, παρά ακαδημαϊκά. Κυρίως από το εάν μπορείς να διατήρησεις το σπίτι που νοικιάζεις στον τόπο σπουδών και να πληρώσεις για το κατάλυμα στο erasmus. Έχω δει Erasmίτες με βαθμό από 6 μέχρι 9. Ο βαθμός των μεταπτυχιακών είναι λίγο αστικός μύθος, σε κάποια μεταπτυχιακά κραττεί ακόμα, αλλά όχι σε όλα. Αλλά, εδώ, δεν είναι ανταγωνιστικό, χρειάζεται να περάσεις τη βάση του εκάστοτε μεταπτυχιακού. Μετά μετράνε άλλα πράγματα, όπως η συνέντευξη, οι συστατικές και οι γνωριμίες με τους καθηγητές. Για την πρόσληψη στο γραφείο δεν το συζητάω, το τελευταίο πράγμα που κοιτάει ο εργοδότης είναι με τι βαθμό έβγαλες τη σχολή.
Για πρακτική και υποτροφίες θα συμφωνήσω. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει για αυτά. Πάντως, από όσο ξέρω, οι πρακτικές πάσης φύσεως έχουν ανασταλλεί μέχρι και αυτή τη στιγμή...
Προφανώς. Αυτή η επίπτωση ελαφρύνει εν μέρει με το να απαγορεύσεις περιττές δραστηριότητες, γυμνάσια λύκεια εκκλησίες. Το ότι πολλοί καθηγητές ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και ότι όλοι οι 70άρηδες θα μαζευτούν σε εκκλησίες δεν πείραξε κανένα, αλλά η εξεταστική θα είναι η υγειονομική βόμβα που θα φέρει το δεύτερο κύμα του ιού(το οποίο θα έρθει ούτως ή άλλως).
Ο παππούς που μένει στην Τούμπα θα πάει στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας (που θα έχει άλλους 100-200 πιστούς, οι περισσότεροι τακτικοί), θα πάει στο καφενείο της γειτονιάς του και σπίτι του.
Ο φοιτητής από την Καλαμάτα, θα πάει στη Θεσσαλονίκη, θα κατέβει να δώσει με άλλα 100 άτομα στην αίθουσα (που θα είναι διαφορετικά από τα 100 άτομα του επόμενου μαθήματος και από τα 100 του μεθεπόμενου κ.ο.κ.) και θα βγει το απόγευμα για καφέ στην Καλαμαριά.
Εάν βρεθεί ένα κρούσμα στην εκκλησία, χρειάζεται να βάλει καραντίνα 100-200 άτομα και τις άμεσες επαφές τους. Εάν βρεθεί ένα κρούσμα στο ΑΠΘ θα χρειαστεί α) να κλείσει όλο το Πανεπιστήμιο και β) να εντοπίσεις τα 100 άτομα από κάθε μάθημα που έδωσε το κρούσμα, με ποιους συναστραφήκαν αυτοί και πάει λέγοντας. Η επαναλειτουργία της κοινωνίας προφανώς δεν προσφέρει 100% προστασία, αλλά το δέντρο μετάδοσης είναι πολύ μικρότερο και πιο απλό σε μια εκκλησία ή ένα σχολείο από ότι το πανεπιστήμιο. Και, προφανώς, σε όλο αυτό, βάζουμε και ότι με το που τελειώσει η εξεταστική οι φοιτητές θα γυρίσουν στα πατρικά τους. Το θέμα δεν είναι ότι οι εκκλησίες είναι ασφαλείας και τα Πανεπιστήμια όχι, το θέμα είναι ότι η εκκλησία (σαν χώρος συγκέντρωσης) είναι ένα απλό σύστημα και το πανεπιστήμιο ένα σύνθετο. Εάν το πρόβλημα εντοπιστεί στην εκκλησία αντιμετωπίζεται πολύ πιο εύκολα από ότι στο πανεπιστήμιο.
Γνώμη μου είναι πως θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον ιό, και αυτό γίνεται σε όλες τις υπόλοιπες πτυχές της κοινωνικής ζωής. Υπολογίζεται πως έχουν μολυνθεί 200.000, πλεον δεν μπορούμε να τον κυνηγήσουμε. Φορώντας όλοι μάσκες ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος μετάδοσης. Οπότε κι αν βρεθεί κάποιος με κορονοϊό, θα πρέπει να συνεχίσουν οι εξετάσεις. Το κυνήγι είχε νόημα όταν τα κρούσματα ήταν ελάχιστα. Αν μαθητής βρεθεί θετικός στον ιό μετά το πρώτο μάθημα, οι συμμαθητές όλου του σχολείου του θα μπουν σε καραντίνα και θα δώσουν επαναληπτικές το Σεπτέμβρη; Δε νομίζω.
Θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον ιό, θα πρέπει όμως να εξασφαλίσουμε και ότι δεν θα δούμε εικόνες αντίστοιχες με την Ιταλία. Μην βάζουμε τη διεξαγωγή των εξετάσεων πάνω από οτιδήποτε άλλο. Όσον αφορά τα κρούσματα, η αλήθεια είναι ότι έχω πάψει να ασχολούμαι. Από την αρχή φάνηκε ότι δεν κάναμε συστηματικό tracking. Και, πλέον, θεωρώ ότι σε αυτό το κομμάτι πάμε ντουγρού στο σκοτάδι και όπου βγάλει. Εάν τα πραγματικά κρούσματα είναι όσα λέει η κυβέρνηση, καλά κάνουμε και ασχολούμαστε με τον κορονοϊό, εάν είναι όσα γράφεις ο κορονοϊός θα είναι η μεγαλύτερη μπλόφα του αιώνα μας.
Καθηγητής πάντως μας είπε πως είναι αδιανόητο κεφαλαιώδους σημασίας μαθήματα, οι συνθέσεις,που εξετάζονται τρεις ώρες σε νομολογιακό πρακτικό και θέλουν υπερανάλυση και εκτενή επιχειρηματολογία, να κριθεί αν θα περάσει φοιτητής από μερικών λεπτών προφορική εξέταση και ότι θα πρέπει να βρεθεί λύση να γίνει δια ζώσης.
Καταλαβαίνω τη λογική σου και τα επιχειρήματα, αλλά το να ευτελίσουμε την ανώτατη εκπαίδευση για να περάσουμε ως success story ότι δε χάθηκε το εξάμηνο, μου φαίνεται αστείο. Ας περιμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις και εδώ θα είμαστε να σχολιάσουμε.
Το να διασφαλίσεις τις εξετάσεις διαδικτυακά είναι κάτι που μπορεί να γίνει. Το πρόβλημα δεν είναι ότι θα χρειαστεί να δώσουμε διαδικτυακά. Το πρόβλημα είναι ότι τόσο καιρό, κυβέρνηση και πανεπιστήμια δεν κάθησαν να σκεφτούν τι θα γίνει σε περίπτωση εξ αποστάσεως εξετάσεων. Μέχρι το πάσχα πρήζαμε οι φοιτητές τους καθηγητές να κάνουν τις διαλέξεις ηλεκτρονικά, λογικό τώρα να είμαστε σε μια χαοτική κατάσταση του τι θα γίνει με τις εξετάσεις.
Εάν είχαμε μια μέθοδο να εξασφαλίσουμε το αδιάβλητο των εξετάσεων, θα είχε κανείς ένσταση να δώσει από το σπίτι του; Όχι. Γιατί δεν έχουμε καμία προκρίσιμη μέθοδο; Γιατί όταν ήταν η περίοδος να ψάξουμε τέτοιες μεθόδους, εμείς προσπαθούσαμε να ξεκινήσουμε τα μαθήματα, οι καθηγητές άραζαν, το υπουργείο κοιτούσε τι θα γίνει με τη διαδικασία των πρυτανικών εκλογών. Αυτό αποτελεί διαχρονικό ιστορικό μάθημα, στις κρίσεις οι κοινωνίες προσαρμόζονται ή σβήνουν.
Η τριτοβάθμια θα επιβιώσει τον κορονοϊό, εάν μπορέσει να προσαρμοστεί, όχι εάν ελπίζει ότι αυτός θα φύγει και θα μπορέσει να επιστρέψει εκεί που ήταν το 2019...
