Νομίζω ότι, πέρα από την γνώση των αγγλικών, το C2 εξετάσει και άλλες δυνατότητες των υποψηφίων. Μια από αυτές είναι και η ικανότητα διαχείρισης του δεδομένου χρόνου. Και αυτό έχει άμεση σχέση με την ευχέρεια και την αντίληψη του καθενός.
Φυσικά, το άγχος καταστρέφει τα πάντα. Μα τα ΠΑΝΤΑ! Έτσι συνήθως την πατάνε και αυτοί που αξίζουν.
Προσωπικά, έχω παρατηρήσει ότι μπορείς να ελαχιστοποιήσεις αυτό το "φτερούγισμα της καρδιάς", εφόσον πιστεύεις στις δυνατότητές σου. Έχοντας αυτοπεποίθηση δηλαδή. (Την ημέρα που έδινα θα ήμουν σίγουρα ο πιο αγχωμένος στην αίθουσα. Έτρεχαν να με ηρεμήσουν.
)
Η εξάσκηση σε συνδυασμό με το αίσθημα του εκπληρωμένου χρέους (διάβασα, έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου και ό,τι γίνει...) πιστεύω ότι με βοήθησε να περάσω. (και, παραδόξως, είχα στη διάθεσή μου αρκετό χρόνο, που στην προετοιμασία μόλις και μετά βίας τελείωνα. Την έκθεση, για παράδειγμα, την τελείωσα στα 15 λεπτά, όταν πρωτύτερα στα 30' δεν είχα γράψει επίλογο! Από τo GCVR μου έμειναν γύρω στα 15', χρήσιμα για να ξανακοιτάξω όλες τις απαντήσεις)
Spoiler
GCVR: A
και τα υπόλοιπα Β
Να την πω την αμαρτία μου:
στο speaking του ECPE, στο part 2 που αναφέραμε ο καθένας τα στοιχεία του και ο άλλος άκουγε, μόλις είχα τελειώσει την πρώτη σειρά στοιχείων, παύω. Νόμιζα πως τα είχα πει όλα. Όμως, κοιτάω τους εξεταστές να μην κάνουν τίποτα. Τότε ήταν που αντιλήφθηκα ότι μου είχε απομείνει άλλη μια αράδα στοιχειών. Τα χάνω. Αλλά αμέσως συνήλθα και τα'πα. Close call...