Είχα διαβάσει μια γενίκευση μια φορά. Αυτό που σχολίασες
ΔΕΝ είναι τέτοια. Υπερβολή το λένε, Stanley. Δες το λίγο, σκέψου το και μόνος σου πριν κοιμηθείς, θα το βρεις γενικά δεν είναι δύσκολο.
Και γραφοντας την παραπανω παπαρια για την επιστημη,αφενος την υποβιβαζεις και την κανεις να φαινεται εντελως ξεμπαρκη
Είμαι τέτοιος ναι, κακό fax.
Γενικά για να απαντήσεις στο "Τι ξέρουμε?" πρέπει πρώτα ν' απαντήσεις στο "Πόσα έχουμε να μάθουμε?" At which point two (wild) alternatives appear:
1. Θα πεις ότι αυτά που έχουμε να μάθουμε είναι άπειρα, κι άρα ποτέ δε θα μπορέσουμε να πούμε ότι ξέρουμε τα πάντα.
2. Θα πεις ότι αυτά που έχουμε να μάθουμε κάποτε θα τελειώσουν, κι άρα θα μπορέσουμε να πούμε κάποια στιγμή ότι ξέρουμε τα πάντα.
Την πρώτη περίπτωση δε χρειάζεται καν να τη πιάσω. Αν δεχτείς ότι ποτέ δε θα ξέρουμε τα πάντα, δεν πολυέχει νόημα να δεις αυτά που ήδη ξέρεις. Δεν ξέρεις τίποτα γιατί πολύ απλά υπάρχουν άπειρα άλλα τόσα που δεν ξέρεις, κι απ' τη στιγμή που δεν τα βλέπεις να τελειώνουν και σύντομα (hint: δε θα τελειώσουν ποτέ, αυτό είπες πριν) ε, δεν ξέρεις τίποτα.
Αν πας στη δεύτερη περίπτωση προκύπτει αυτόματα δεύτερη ερώτηση: Ωραία, κάποτε θα ξέρεις τα πάντα.
Πότε? Η μάλλον όχι, ακόμα καλύτερα,
πόσα είναι τα πάντα? Καταλαβαίνεις το πρόβλημα που προκύπτει τώρα, έτσι? Πρέπει με κάποιον τρόπο να ποσοτικοποιήσεις τα "πάντα" για να ξέρεις μετά τι ποσοστό τους ξέρεις ήδη, κι άρα να καταλάβεις αν ξέρεις κάτι ή αν δεν ξέρεις τίποτα συγκριτικά.
Κι επειδή μάλλον δεν μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο, κι ακόμα περισσότερο επειδή τέτοιοι φιλοσοφικοί προβληματισμοί χωρίς καμία γείωση στην πραγματικότητα είναι ολοκληρωτικά για τον πούτσο
, για μένα δεν έχει νόημα καν να χάσεις χρόνο σε τέτοιες μαλακίες. Πολύ απλά εστιάζεις στην πραγματικότητα, στο παρόν, και βλέπεις ότι
σήμερα, τώρα, έχουμε άπειρα ακόμα να μάθουμε. Δεν ξέρω πόσα θα έχουμε αύριο, κι ούτε αν οι ανακαλύψεις μας σήμερα μας πάνε ένα βήμα πιο κοντά σε κάποια ολοκλήρωση. Σου 'πα, πολύ απλά δε με νοιάζει. Αυτό που κοιτάω είναι αυτό που με προκαλεί επειδή ακόμα δεν το ξέρω.
Στην τελική έχει να κάνει με το πού εστιάζεις, σ' αυτά που ήδη ξέρουμε ή σ' αυτά που έχουμε να μάθουμε. Αν είσαι σαν εμένα, σε νοιάζουν τα δεύτερα από απλή περιέργεια, ενδιαφέρον, καύλα, πεςτοπωςθες. Πολύ σημαντικά όσα έχουμε ήδη ανακαλύψει και καταφέρει να εφαρμόσουμε για να ανακαλύψουμε ακόμα περισσότερα, ή για να λύσουμε προβλήματα που υπάρχουν παράλληλα γύρω, αλλά ναι, μην τα λέω εφτά φορές, έχουμε ακόμα άπειρα να μάθουμε. Άρα δεν ξέρουμε τίποτα.
Τον ίδιο συλλογισμό ακριβώς ακολούθησε τώρα αν θες να εστιάσεις σ' αυτά που ξέρεις ήδη και θα δεις ότι τα δύο στην ουσία είναι όψεις του ίδιου νομίσματος. Το ίδιο πράγμα λέμε από διαφορετική σκοπιά.
και αφετερου δινεις την δυνατοτητα στον καθε θρησκοληπτο να την αμφισβητει με μη γονιμο τροπο.
Λοιπόν, θα το κάνω όσο πιο σύντομο γίνεται αυτό γιατί πέταξες πολύ μεγάλη μαλακία.
Επιστήμη κάνουμε, όχι πολιτική.
Πες το μαζί μου.
Κάνουμε επιστήμη, όχι πολιτική (όταν δεν κυνηγάς χρηματοδοτήσεις τουλάχιστον )
Κι ακριβώς αυτός ο ρεαλισμός είναι που σε κάνει να λές ότι δεν ξέρουμε τίποτα εξαρχής, γιατί καταλαβαίνεις ότι μπορείς να δώσεις απαντήσεις σε άπειρες ερωτήσεις, αλλά κι ότι ταυτόχρονα θα πεις "δεν ξέρω" σε άπειρες+1.
Το "δεν ξέρω" είναι ο ορισμός της επιστημονικής προσέγγισης, και ίσως απ' τα σημαντικότερα κίνητρα έρευνας σε οποιοδήποτε επιστημονικό τομέα (fundamental research, tranlsational research, τσέκαρέ τα λίγο, βαριέμαι να γράφω). Εκτός από κίνητρο είναι και γαμάτη απάντηση όταν α) η έρευνά σου δεν έχει καταλήξει κάπου ακόμα ή όταν β) η έρευνά σου έχει καταλήξει κάπου κι εξαιτίας της έχουν προκύψει άλλες 10 ερωτήσεις που θέλουν απάντηση.
Άρα.
Όταν δεν ξέρουμε κάτι, θα πούμε, GUESS WHAΤ: Δεν ξέρω!
Και θα είμαστε και μια χαρά μ' αυτή την απάντηση όσο τα δεδομένα που 'χουμε μαζέψει την επιβάλλουν!
Δε μας ενδιαφέρει στο ελάχιστο οποιαδήποτε παπαριά θα πετάξει οποιοσδήποτε θρησκόληπτος απ' αυτό το σημείο και μετά. Yay!!
Θρησκόληπτοι είναι, παπαριές θα πετάνε όσο δεν προσεγγίζουν αυτά που θα τους πεις ορθολογικά. Εσένα όμως αυτό δε σε απασχολεί,
κι ούτε θα 'πρεπε.
Θα κατευθύνουμε την έρευνα προς μια correctness απέναντι στη μαλάκυνση μιας πολύ συγκεκριμένης ομάδας δηλαδή? Προφανώς όχι! Να τα δεδομένα, να η μέθοδος, όλα ανοιχτά (ή σχεδόν όλα, publishing stuffs and all
), πάρ' τα και καν' τα ό,τι θες. Μέχρι να φέρεις το ίδιο επιστημονική απάντηση απλά δεν υπάρχεις.
Simple enough?
God, I hope so!
