Στο ΑΠΘ πάντως ήδη από το πεζοδρόμιο στην Εγνατία προσπαθούν να σε διπλαρώσουν...Τους 2 πρώτους τους απέφυγα,αλλά η 3η με βούτηξε τελικά και με πήγε στη γραμματεία(εν τω μεταξύ όλοι ΔΑΠίτες...),που στο κάτω κάτω γνώριζα πώς να πάω.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ξεμπέρδεψα αμέσως καθώς μου συμπλήρωσαν όλα τα χαρτιά(φυσικά έπρεπε να μείνω στο ''γκισέ'' τους)και γνωρίστηκα με τους περισσοτερους από αυτούς(2-3 ονόματα συγκράτησα

).Μία κοπελιά που μου έδωσε και το τηλέφωνό της μέσα στην όλη φάση με ρωτάει:Θα είσαι μόνη σου στη σχολή?και εγώ της απαντώ:Ναι,οι φίλοι μου είναι σε διαφορετικές σχολές(τι το ήθελα...)και ολοκληρώνει:Δεν πειράζει,μη στενοχωριέσαι,τώρα έχεις εμάς!