Ναι. Σε ό,τι έχει να κάνει με τον επαγγελματικό χώρο παίζουν πολλά στοιχεία που δεν πιστοποιούν τα πτυχία αλλά ούτε και η εξαμηνο-δομημένη εκπαίδευση των Πανεπιστημίων. Αναφέρομαι στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του υποψηφίου (π.χ. προσωπικότητα, ευστροφία). Να τονίσουμε ότι το Ελληνικό Πανεπιστήμιο στη γενική πλειοψηφία του είναι αρκετά "εσωστρεφές" και λόγω των χρόνιων προβλημάτων του (για συγκεκριμένους λόγους) δεν συνδέει τον πτυχιούχο με την αγορά εργασίας, έστω και με μορφή κανονικής πρακτικής εξάσκησης με ένσημα. Σε αυτό ενδεχόμενα συντελεί και η Ελληνική αγορά εργασίας η οποία ούσα αυτοκαταναλωτική είναι αρκετά περιορισμένη και αδύναμη ειδικά στην παρούσα χρονική περίοδο λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν είναι από τα έξω προς τα μέσα. Το Πανεπιστήμιο είναι απλά δέκτης των κοινωνικών αλλαγών. Όμως άλλο πράγμα ο δέκτης και άλλο πράγμα ο απομονωμένος δέκτης. Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι σε λήθαργο, είναι ένας απομονωμένος δέκτης καταπλακωμένο στην μικροκομματική του ενασχόληση. Όταν ακούω τη λέξη "δουλειά", "πτυχίο Ελληνικού Πανεπιστημίου", "πιστοποιητικά", "μεταπτυχιακά",... παγώνω. Περισσότερο παγώνω όταν γίνεται μια σύγκριση με μια ήπειρο π.χ. την Αμερική. Είναι σαν να συγκρίνουμε το Βέλγιο με την Ευρώπη.