Οι φυσικομαθηματικές σχολές απαιτούν αυστηρότητα και ακρίβεια,θεωρώ την όλη διαδικασία σαφώς δυσκολότερη από την εκμάθηση μιας γλώσσας,που πάντως και αυτή δύσκολη είναι ή από τις διάφορες κοινωνικές-περιγραφικές σε μεγάλο βαθμό -επιστήμες
Επίσης κανείς δεν ξέρει αν έχει ταλέντο στην φυσική και στα μαθηματικά, παρα μόνο μετά από χρόνια ίσως στην φάση του διδακτορικού,καθώς αναφέρουν οι γνωρίζοντες.
δεν λέω πως δεν απαιτούν διάβασμα και οι κοινωνικές επιστήμες,αλλά από άποψη δυσκολίας δεν μπορώ να τις εξισώσω με τις φυσικομαθηματικές,που ο φορμαλισμός δυσνόητων εννοιών είναι ζόρικος και οι τεχνικές μαθηματικής προσέγγισης επίσης.
Και σίγουρα το χάσμα γίνεται τεράστιο όσο προχωρούμε,π.χ είναι πολύ πιο εύκολο ένα phd στις θεωρητικές από ένα pdh στην θεωρητική φυσική,όπως έχω αναφέρει,δεδομένου πως ο ερευνητής ως επι το πλείστον καταπιάνεται με αφηρημένες έννοιες και τις προσεγγίζει με πολύ απαιτητικά μαθηματικά εργαλεία κυνηγώντας αυστηρή θεμελίωση/τεκμηρίωση,τα οποία μάλιστα μπορεί να χρειαστεί να τα εφεύρει κιόλας.
Χοντροκομμένα κάπως η ιστορία των σταυροφοριών του σερ ράνσημαν είναι καταπληκτική και χρειάστηκε κόπος και προσπάθεια σημαντική πολυετής από την μεριά του,από την άλλη βέβαια o συνδυασμός δημιουργικής φαντασίας και απαιτητικής(συχνά πρωτότυπης) μαθηματικής αυστηρότητας για την τεκμηρίωση αντικειμενικών νόμων που χρειάστηκαν ο newton,o einstein στην διατύπωση των θεωριών τους ή αυτή που χρειάζεται ο witten στην προσπάθεια που κάνει είναι αξεπέραστης δυσκολίας στην σύλληψη λόγω των παραπάνω χαρακτηριστικών που ανέφερα και αυτό καθιστά το έργο τους στην κυριολεξία μοναδικό,είναι μια δουλειά που δεν μπορούν να την κάνουν άπαντες και όποιος την φέρει σε πέρας και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό προκαλεί τον θαυμασμό και μένει στην ιστορία(sic).Βεβαίως αναφέρθηκα τώρα στο everest της επιστήμης,αλλά υπάρχει και ο όλυμπος και ένα τέτοιο εμπόδιο έχει να προσπελάσει ένας διδάκτορας Θ.Φ,γι αυτό τα διδακτορικά αυτού του αντικειμένου είναι και τα λιγότερα στην αμερική.
Βεβαίως η κατακτημένη γνώση περνάει κατόπιν σε ππτυχιακό επίπεδο και ο συντελεστης δυσκολίας εκεί(ακριβώς επειδή δεν υφίσταται η ανάγκη "ανακαλυψης ή επινόησης" μειώνεται εννοείται σημαντικά εν τούτοις ένας φοιτητής ακόμα και έτσι θα ρθεί σε επαφή με την σύλληψη κορυφαίων επιστημόνων και με ένα αντικείμενο που ολοένα ζορίζει και θα χρειαστεί επομένως μια σοβαρή υποδομή, ένα υπόβαθρο για να κατανοήσει δυσνόητες συχνά έννοιες,αποδείξεις/αυστηρές θεμελιώσεις κ.λπ
Σε γενικές γραμμές στο εξωτερικό υπάρχει διάκριση μεταξύ των επιστημών οι κοινωνικές κατατάσσονται στις soft sciences(μολονότι με την αυστηρή έννοια δεν είναι καν επιστήμες και αυτό δεν το λέω με διάθεση υποτίμησης και τα μαθηματικά δεν είναι επιστήμη,δεν σημαίνει πως είναι ασήμαντα,το αντίθετο δίχως αυτά είναι αδύνατη η έρευνα στην φυσική σε πάμπολλα πεδία,ενώ και ο τεχνολογικός πολιτισμός θα ήταν στα σπάργανα) η βιολογία σε ένα μεσαίο επίπεδο ,με την φυσική και την χημεία να ανήκουν στις hard sciences
Άλλωστε θυμάμαι και στις δέσμες αν δεν έγραφες 19 ιστορία ,λατινικά στην τρίτη δέσμη δύσκολα έπιανες τις πρώτες σου επιλογές(εφόσον ήταν υψηλόβαθμες εννοώ επιλογές),αντιθέτως και με 13 στα μαθηματικά και στην φυσική τις πάλευες
Είναι βέβαια αγαπημένη συνήθεια στην εποχή μας η εξίσωση των πάντων,αλλά προτιμώ την πραγματικότητα και τον ρεαλισμό,χωρίς καμία διάθεση υποτίμησης φυσικά.Προσωπικά βρίσκω ίσως και πιο ενδιαφέρουσα την ενασχόληση με την ιστορία και φυσικά αντιλαμβάνομαι πως απαιτείται μεγάλος κόπος για την εκμάθηση του όγκου της γνώσεως,απαιτείται διαυγής κ αντικειμενική κρίση(κάτι που πολλοί ακόμα και ακαδημαικοί το λησμονούν) στην σύγκριση και έρευνα πρωτογενών και άλλων πηγών κ.λπ γενικώς έχει την απέραντη εκτίμησή μου η επιστήμη αυτή και μπορώ να πω πως και ερασιτεχνικά αρέσκομαι να διαβάζω ιστορικά βιβλία όπως και τόσος άλλος κόσμος.
Τα αγαπημένα μου πεδία είναι η φυσική και περισσότερο πιθανότατα η ιστορία
Απλά δεν πρέπει να προσεγγίζεται το νήμα της συζήτησης μέσα από μια ανταγωνιστική διάθεση ή από πικρία για την σχολή που σπουδάζουμε
Προσωπικά θεωρώ πως αρκεί η σχολή που σπουδάζουμε να είναι αυτή που επιθυμούμε,που μας γεμίζει και ακόμα καλύτερα που έχουμε μια έφεση,κόπος θα χρειαστεί μεγάλος ιδίως αν αναλάβουμε με υπεύθυνο τρόπο την "μυησή" μας στο πεδίο της επιστήμης μας ,τίποτα αξιόλογο δεν κατακτιέται με άνεση,τώρα αν και το αντικείμενο της σχολής είναι το δυσκολότερο όλων(πράγμα ατυχές)ή βατό(κάτι που μάλλον μας κάνει τυχερούς) ποια διαφορά κάνει και ποιά η ανάγκη να διαλαλούμε την δυσκολία της σχολής που σπουδάζουμε.
