Εγώ είμαι θετική στις γνωριμίες μέσω internet. Μπορείς να γνωρίσεις πολύ αξιόλογα άτομα, που υπό άλλες περιπτώσεις δεν θα γνώριζες. Φυσικά, πρέπει να έχεις και λίγο το νου σου, τουλάχιστον μέχρι να περάσει αρκετός χρόνος και να γνωρίσεις, όσο είναι δυνατόν αυτό, τον χαρακτήρα του άλλου. Δεν θεωρώ πως οι γνωριμίες στο διαδίκτυο είναι κάτι το σούπερ ουάου επικίνδυνο. Έτσι, όπως έχουμε γίνει, ασφαλής δεν είσαι ούτε όταν έχεις τον άλλο μπροστά σου. Καλοί άνθρωποι, μαλάκες, υποκριτές παντού υπάρχουν... Απλώς, χρειάζεται λίγη προσοχή!
Είναι ένας ωραίος τρόπος εποικοινωνίας, γιατί τις στιγμές που επιλέγεις να επικοινωνήσεις με τους διαδικτυακούς σου φίλους είσαι free από δουλειές και τρεχάματα. Μπαίνεις για να περάσεις καλά κι αφήνεις λίγο στην άκρη τα προβλήματά σου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χαλαρώνεις, να εκφράζεσαι ελεύθερα (δεν έχεις και τον άλλο face to face... κακό αυτό όμως μερικές φορές), να καλαμπουρίζεις και να περνάς καλά (στην αρχή αρχή). Πες πες με τον άλλον που έχεις απέναντί σου αρχίζεις και δένεσαι με τον καιρό. Μοιράζεσαι πράγματα, συναισθήματα, καταστάσεις... αρχίζει και χτίζεται μια όμορφη σχέση -καθώς μαθαίνεις ένα ποσοστό του χαρακτήρα του.
Δεν είναι όλοι υποδείγματα ηθικής και συμπεριφοράς και μπορεί άνετα κάποιος να στο παίζει κάπως και να υποκρίνεται. Υπάρχουν κι αυτές οι περιπτώσεις. Προσέχουμε για να έχουμε, άλλωστε εμείς επιλέγουμε τί & πότε θα μοιραστούμε και με ποιον. Εγώ είμαι της άποψης πως κάποιος δεν μπορεί να κρυφτεί για πολύ -σε περίπτωση που δεν δείχνει τον πραγματικό του εαυτό. Αργά ή γρήγορα τον καταλαβαίνεις τον άλλο και βλέπεις τι φρούτο είναι. Αν κολλάς με τον άλλο, περνάς καλά μαζί του και σε γεμίζει συνεχίζεις, αλλιώς Χ.
Είναι και ένας τρόπος, για να ανοιχτούν & να επικοινωνήσουν τα κλειστά και ντροπαλά άτομα. Βοηθά πολύ αυτός ο τρόπος επικοινωνίας!
Παντού υπάρχουν τα καλά και τα άσχημα. Στο χέρι μας είναι πώς θα χειριστούμε/εκμεταλλευτούμε την εκάστοτε κατάσταση και τί θα εισπράξουμε.
Από 14-15 χρονών ασχολούμαι με διάφορα fora και πριν 1-2 χρόνια (?) και με το facebook. Όλα αυτά τα χρόνια έχω γνωρίσει πολλά άτομα, αν και δεν έτυχε να γνωρίσω κανέναν από κοντά. Με άλλους χαθήκαμε, με άλλους μιλάω ακόμα... Απ' την αρχή που ασχολήθηκα με το internet τύχαινε και μιλούσα πάντα με μεγαλύτερους από μένα (30+, 40+, 50+). Δεν το επεδίωκα, μόνο του συνέβαινε. Έμαθα πολλά! Στο διαδίκτυο αναπτύσσονται κοινότητες... Είναι μία μορφή της κοινωνίας μας κι αυτές. Θα βρεις πιτσιρίκια, μεγάλους, καλούς, κακούς, κομπλεξικούς, κουτσομπόληδες, πέφτουλες κλπ. Βλέπεις συμπεριφορές, τρόπους, σκέψεις... Όλα αυτά σε βοηθούν, μαθαίνεις! Προσωπικά, είμαι ανοιχτή σε νέες γνωριμίες κι έχω γνωρίσει αρκετά "είδη" ατόμων. Kαι πέφτουλες ακόμα, οι οποίοι μόλις είδαν ότι δεν τους πολυπαίρνει δεν με ενόχλησαν ξανά.
Δεν μετανιώνω για τίποτα! Έχω γνωρίσει υπέροχους ανθρώπους που δεν θα γνώριζα ποτέ (λόγω ηλικίας θες; Λόγω απόστασης; ). Έχω δεθεί απίστευτα με κάποια άτομα. Έχουμε περάσει χρόνο μαζί, μοιραστήκαμε πράγματα... Δεν χρειάζεται να έχεις απέναντί σου τον άλλο, για να δεθείς και να τον θεωρήσεις φίλο σου. Τέτοιο ενδιαφέρον & αγάπη που εισπράττω δεν το έχω νιώσει από κανέναν κολλητό/φίλο/γνωστό και συγγενή ακόμα (εξαιρείται η οικογένειά μου φυσικά) στην real life. Ορισμένα άτομα τα νιώθω τόσο κοντά μου... Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει όλο αυτό, αλλά είμαι χαρούμενη που το έζησα και πήρα τόσα πράγματα & συναισθήματα.
Οι σχέσεις εξελίσσονται δυναμικά. Θέλουν χρόνο, σεβασμό & αγάπη!
Μην κλείνετε την πόρτα σας, γιατί μπορεί να μείνουν απ' έξω άτομα, με τα οποία ίσως ταιριάζατε, περνούσατε καλά & σας ολοκλήρωναν.
//Συγνώμη, αν σας κούρασα με το μακροσκελές μου post.
