Kάθε χρόνο τα ίδια Παντελήδες. Λοιπόν, για τελειώνει το θέμα, υπάρχουν και Πανεπιστήμια που δεν κοιτάζουν βαθμό πτυχίο, κριτήριο παρθενίας στις κοπέλες, βαθμό 2ου πτυχίου που θα ήθελε ο μέσος Έλληνας, βραβείο καλύτερου κλαρίνου και άλλα πολλά. Φυσικά, αναφέρομαι σε πολύ καλά Πανεπιστήμια της Κ.Ευρώπης που ενδεχόμενα προσφέρουν αγγλόγλωσσες σπουδές χωρίς ακόμη να απαιτούν και το υπερεκτιμημένο στο βαλκανικό φέουδο της πιστοποίησης των πάντων, IELTS. Θέλει ψάξιμο μέχρι βάθους και φυσικά σε τέτοια θέματα δεν κοιτάμε γενικό περίγραμμα ή brand name Πανεπιστημίου αλλά προσωπική στόχευση σε συγκεκριμένο πρόγραμμα και απευθείας διευκρίνηση με Dean ή Admission Office. Ακόμη και στην Ευρώπη υπάρχει η δεύτερη ανάγνωση που πολλές φορές λειτουργεί προς όφελος των υποψηφίων. Δεν υπάρχει γενικός κανόνας. Υπάρχει τι ακριβώς ζητάτε και σε ποιο Πανεπιστήμιο.
Στην Ελλάδα έχουμε ένα κακό συνήθειο να ξέρουμε μόνο 2-3 κορυφαία Πανεπιστήμια του κόσμου στις γενικές άκρες με αοριστολογίες και να αγνοούμε π.χ. ότι υπάρχουν μεμονωμένα Faculties στα 50-100 καλύτερα του κόσμου, σε όχι τόσο φημισμένα Ιδρύματα (με τις γνωστές λίστες). Οι μεταπτυχιακές σπουδές δεν έχουν πάντα κατάληξη το Ην.Βασίλειο ή την ΑΣΟΕΕ, που βλέπω εδώ στο φόρουμ. Η ποιότητα ενός μεταπτυχιακού δεν είναι ισοδύναμη της ποιότητας ενός Πανεπιστημίου στα δεκάδες ή εκατοντάδες προγράμματα σπουδών που πιθανόν έχει.
Υπογραμμίζω πως ακόμη και ένας χαμηλός βαθμός πτυχίου (όχι κακός, διότι παίζουν πολλοί παράγοντες ρόλο) δεν κλείνει απαραίτητα πόρτες όπως νομίζουν πολλοί. Υπάρχουν πολλοί Έλληνες που είχαν την ευκαιρία να σπουδάσουν σε πολύ καλά Πανεπιστήμια της Β.Ευρώπης, με όχι και τόσο αξιοπρόσεχτο μέσο όρο στο πτυχίο τους. Πριν ρίξουμε το λίθο σε όποιον βρίσκουμε, ας ρίξουμε πολλούς λίθους στα χάλια και στην αναξιοκρατία των Ελληνικών Πανεπιστημίων που προωθούν συνήθως αρεστούς και τηλεφωνήματα.