Κοίτα να δεις... το Lower έχει κατά βάση δύο επίπεδα: το Β2 και το C1. Αν το πάρεις με Α ή HP θεωρείσαι ότι είσαι επίπεδο C1, ενώ αν το πάρεις με Β/C ή PASS/LP τότε είσαι B2. Όπως καταλαβαίνεις, Β2 με C1 έχει μεγάλη διαφορά. Αν τα αγγλικά σου είναι επιπέδου Lower με βαθμό A το να πιάσεις το επίπεδο C2 σε οποιοδήποτε τεστ είναι πολύ πιο εύκολο και λιγότερο χρονοβόρο απ' ό,τι αν ξεκινάς από ένα Lower με βαθμό C, ειδικά αν είσαι πολύ κοντά στη βάση. Από εκεί και πέρα παίζει ρόλο πόσο μπορείς να διαβάσεις και πόσο γρήγορα μπορείς να αφομοιώσεις νέο υλικό.
Αν απλά θέλεις ένα πτυχίο για να το χρησιμοποιήσεις για το μεταπτυχιακό σου, τότε το ΤΙΕ είναι μια καλή επιλογή. Αγγλικά δεν θα μάθεις, αλλά τη δουλειά σου θα την κάνεις.
Αν θέλεις ένα πτυχίο για να μάθεις όσο το δυνατόν καλύτερα αγγλικά, τότε οι επιλογές σου είναι μεταξύ Michigan και Cambridge.
Η επιλογή του πτυχίου είναι σημαντική γιατί η ύλη του κάθε πτυχίου είναι διαφορετική. Άλλα πράγματα μαθαίνεις όταν προετοιμάζεσαι για CPE και άλλα όταν προετοιμάζεσαι για BULATS. Το ερώτημα είναι ποια αγγλικά χρειάζεσαι τώρα και ποια θα χρειαστείς στο μέλλον.
Εννοείται ότι είναι πιο εύκολο να βρεις καθηγητή με γνώσεις και εμπειρία πάνω γνωστά πτυχία CPE, ECPE, FCE παρά στα εξειδικευμένα IELTS, BULATS κλπ.
Προσωπικά θεωρώ ότι το ιδιαίτερο είναι καλή λύση όταν:
1. Έχεις οικονομική άνεση
2. Έχεις ήδη καλό επίπεδο
Αν δεν έχεις οικονομική άνεση και δεν έχεις καλό επίπεδο, τότε τα ιδιαίτερα ίσως είναι λανθασμένη επιλογή γιατί ενδεχομένως δεν θα μπορείς να κάνεις τον απαραίτητο αριθμό μαθημάτων.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.