Όσον αφορά τη δυσκολία, τα Γερμανικά είναι κατά τη γνώμη μου πιο απαιτητικά γιατί όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω τα Γαλλικά έχουν πολλές λέξεις που μοιάζουν με τα Αγγλικά και είναι πιο στρωτά. Βέβαια και στα Γερμανικά πολλές λέξεις μοιάζουν με τα Αγγλικά αλλά τα Γαλλικά έχουν αυτό το feeling ότι είναι πιο στρωτά. Επίσης παρόλο που τα Γαλλικά έχουν δυσκολούτσικη γραμματική, νομίζω η γραμματική των Γερμανικών έχει μεγαλύτερο δείκτη δυσκολίας, εμένα προσωπικά μου φάνηκε πιο απαιτητική. Φυσικά αυτές η δυσκολίες δεν θα πρέπει να λειτουργούν αποθαρρυντικά, με την κατάλληλη εξάσκηση και σιγά σιγά με τον καιρό αποκτά κανείς άνεση. Και πάντα παίζει ρόλο πόσο χρόνο αφιερώνει κανείς οπότε δεν πρέπει να επηρρεαζόμαστε από τις γνώμες και το υποκειμενικό αίσθημα δυσκολίας τρίτων.
Από εκεί και πέρα παίζει μεγάλο ρόλο αν μιλάμε για μέθοδο ενηλίκων ή παιδιών. Η μέθοδος ενηλίκων μπορεί να σε προχωρήσει σαφώς πιο γρήγορα γιατί τα παιδιά/έφηβοι χρειάζονται περισσότερες ασκήσεις για αφομοίωση, και επίσης λόγω επιβαρυμένου προγράμματος με το σχολείο, με άλλες γλώσσες όπως Αγγγλικά, δεν μπορούν να προχωρήσουν υπερεντατικά. Επίσης ένας ενήλικας μπορεί να αξιοποιήσει καλύτερα την εξάσκηση μέσω βιβλίων, περιοδικών, ταινιών, ραδιοφώνου γιατί αντιλαμβάνεται σαφώς περισσότερα πράγματα και τα πιο σύνθετα νοήματα.
Γαλλικά έκανα ως παιδί- έφηβος, και μέσα σε 4,5 χρόνια συνεχόμενα ξεκίνησα από το μηδέν και έφτασα σε επίπεδο Β1+ , πήρα και το certificat.
Βέβαια μετά ως ενήλικος ασχολήθηκα ξανά και μέσα σε ένα χρόνο με υπερεντατική-συστηματική δουλειά με βιβλίο μεθόδου- εφημερίδες-περιοδικα εφτασα σε επίπεδο που εγώ υποκειμενικά θεωρώ ότι είναι C1, δεν το έχω πιστοποιήσει ακόμα με κάποιο δίπλωμα.
Γερμανικά ξεκίνησα ως ενήλικος, και μέσα σε 4,5 χρόνια στα οποία όμως είχα και καμπόσους κενούς μήνες για τεχνικούς λόγους, ξεκίνησα από το μηδέν, έχω πάρει ήδη δίπλωμα B2 και C1 με πολύ καλή βαθμολογία και δίνω τον Ιούνιο για το C2 του Γκαίτε το οποίο εκτός απροόπτου θα πάρω καθώς στα τεστ πιάνω τώρα περίπου 75% και είμαι σε συνεχή βελτίωση. Επίσης να αναφέρω ότι δεν έχω κάνει υπερ-εντατικά μαθήματα, θεωρώ ότι χωρίς διδακτικά κενά μηνών και με πιο εντατικούς ρυθμούς σαφώς μπορεί κάποιος και γρηγορότερα. Νομίζω το κλειδί είναι η συχνή, ει δυνατόν καθημερινή εξάσκηση και φυσικά να μαθαίνουμε με κέφι, να βλέπουμε τη γλώσσα σαν μια ευχάριστη ενασχόληση.
