Βοήθεια/Aπορίες στα Μαθηματικά Προσανατολισμού

Θεωρούμε την συνάρτηση f(x)=(x^2)+x-3, x ανήκει R. Η f είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο R με πρώτη παράγωγο f΄(x)=2x+1.
Ισχύει f΄(-1/2)=0 και f΄(x)<0 για x ανήκει (-oo,-1/2), f΄(x)>0 για x ανήκει (-1/2,+oo).

Η f είναι συνεχής στο (-οο,-1/2], παραγωγίσιμη στο (-οο,-1/2) και ισχύει f΄(x)<0 για κάθε x στο (-οο,-1/2). Άρα η f είναι γνησίως φθίνουσα στο (-οο,-1/2]. Η f είναι συνεχής στο [-1/2,+οο), παραγωγίσιμη στο (-1/2,+οο) και ισχύει f΄(x)>0 για κάθε x στο (-1/2,+οο). Άρα η f είναι γνησίως αύξουσα στο [-1/2,+οο). Επομένως η f παρουσιάζει ολικό ελάχιστο στο x0=-1/2 με τιμή f(-1/2)=-7/4.

lim(x->-oo)f(x)=lim(x->-oo)((x^2)+x-3)=lim(x->-oo)(x^2)=+oo
lim(x->+oo)f(x)=lim(x->+oo)((x^2)+x-3)=lim(x->+oo)(x^2)=+oo

Η f είναι συνεχής και γνησίως φθίνουσα στο (-οο,-1/2], οπότε:
f((-oo,-1/2])=[f(-1/2),lim(x->-oo)f(x))=[-7/4,+oo)
f([-1/2,+oo))=[f(-1/2),lim(x->+oo)f(x))=[-7/4,+oo)

Έχουμε f(-2)=-1 και επειδή η f είναι γνησίως φθίνουσα στο (-οο,-1/2] δεν υπάρχει άλλο x1<=-1/2 τέτοιο ώστε f(x1)=-1
Έχουμε f(1)=-1 και επειδή η f είναι γνησίως αύξουσα στο [-1/2,+οο) δεν υπάρχει άλλο x2>=-1/2 τέτοιο ώστε f(x2)=-1

Άρα η εξίσωση f(x)=-1 έχει ακριβώς 2 πραγματικές ρίζες, τις x1=-2 και x2=1. (Μπορούμε να τις βρούμε αναλυτικά αν λύσουμε την δευτεροβάθμια εξίσωση (x^2)+x-3=-1 <=> (x^2)+x-2=0)

Λαμβάνοντας υπόψη τη μονοτονία της f έχουμε:

x<-2 <=> f(x)>f(-2) <=> f(x)>-1
-2<x<-1/2 <=> f(-1/2)<f(x)<f(-2) <=> -7/4<f(x)<-1
-1/2<x<1 <=> f(-1/2)<f(x)<f(1) <=> -7/4<f(x)<-1
x>1 => f(x)>f(1) => f(x)>-1

Επομένως για x ανήκει (-oo,-2)U(1,+oo) ισχύει f(x)>-1 και για x ανήκει [-2,1] ισχύει -7/4<=f(x)<=-1

Η συνάρτηση φ είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο R με πρώτη παράγωγο φ΄(x)=(2^x)ln2+(3^x)ln3>0 για κάθε x ανήκει R
Η φ είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο R και ισχύει φ΄(x)>0 για κάθε x ανήκει R. Επομένως η φ είναι γνησίως αύξουσα στο R και συνεπώς και 1-1.

Επειδή lim(x->+oo)(2^x)=lim(x->+oo)(3^x)=+oo τότε lim(x->+oo)φ(x)=+oo
Επειδή lim(x->-oo)(2^x)=lim(x->-oo)(3^x)=0 τότε lim(x->-oo)φ(x)=-1

Η φ είναι συνεχής και γνησίως αύξουσα στο R, οπότε
φ(R)=φ((-οο,+οο))=(lim(x->-oo)φ(x),lim(x->+oo)φ(x))=(-1,+oo)

Άρα ισχύει φ(x)>-1 για κάθε x ανήκει R

Αν α ανήκει [-2,1] τότε ισχύει -7/4<=f(α)<=-1 και η εξίσωση φ(x)=f(α) είναι αδύνατη αφού ισχύει φ(x)>-1 για κάθε x ανήκει R
Αν α ανήκει (-οο,-2)U(1,+οο) τότε ισχύει f(α)>-1 και επειδή η φ είναι συνεχής και ισχύει φ(x)>-1 για κάθε x ανήκει R τότε η εξίσωση φ(x)=f(α) έχει λύση και επειδή η φ είναι 1-1 τότε έχει μοναδική πραγματική λύση.

Συνοψίζοντας για κάθε α ανήκει (-οο,-2)U(1,+oo) υπάρχει μοναδικό x ανήκει R τέτοιο ώστε φ(x)=f(α), ενώ για κάθε α ανήκει [-2,1] και για κάθε x ανήκει R ισχύει φ(x)>f(α).

1)
Θέτω



Θέτω
Άρα

2)




Άρα

3)
Θέτω


γιατί

Επίσης η συνάρτηση k(x) είναι γνησίως φθίνουσα ως άθροισμα των γνησίων φθινουσών συναρτήσεων f(x) και (-x+1).

Συνεπώς από Bolzano και λόγω μονοτονίας υπάρχει ακριβώς ένα

f συνεχής στο [α,β] και f(x) διάφορο 0 για κάθε x στο [α,β] => f(x)>0 για κάθε x στο [α,β] ή f(x)<0 για κάθε x στο [α,β]

Αν x=Re(z), y=Im(z), x διάφορο 0, y διάφορο 0 τότε z=x+yi και |x|>|y| => |x|^2>|y|^2 => x^2>y^2 => (x^2)-(y^2)>0
Έχουμε

z+(1/z)=x+yi+1/(x+yi)=x[1+(1/((x^2)+(y^2)))]+y[1-(1/((x^2)+(y^2)))]i
Επειδή z+(1/z)=f(α) τότε πρέπει να ισχύουν

x[1+(1/((x^2)+(y^2)))]=f(α)
y[1-(1/((x^2)+(y^2)))]=0

Επειδή y διάφορο 0 από την 2η σχέση προκύπτει 1-(1/((x^2)+(y^2))) <=> (x^2)+(y^2)=1
Επομένως |z|=SQRT((x^2)+(y^2))=SQRT(1)=1 => |z|=1

Από την 1η σχέση προκύπτει x[1+(1/1)]=f(α) <=> 2x=f(α) <=> x=f(α)/2

Έχουμε

(z^2)+(1/(z^2))=(x+yi)^2+(1/((x+iy)^2)=((x^2)-(y^2))(1+(1/(((x^2)+(y^2))^2))+2xy(1-(1/(((x^2)+(y^2))^2))i
(z^2)+(1/(z^2))=((x^2)-(y^2))(1+(1/(1^2)))+2xy(1-(1/(1^2)))i=2((x^2)-(y^2))

Επειδή (z^2)+(1/(z^2))=(f(β))^2 τότε
2((x^2)-(y^2))=(f(β))^2 <=> (x^2)-(y^2)=((f(β)^2))/2>0 που ισχύει αφού |x|>|y|

Από τις σχέσεις

(x^2)+(y^2)=1
(x^2)-(y^2)=((f(β)^2))/2

βρίσκουμε ότι

x^2=(2+((f(β))^2))/4
y^2=(2-((f(β))^2))/4

Αντικαθιστώντας x=f(α)/2 στην πρώτη σχέση από τις 2 παραπάνω σχέσεις προκύπτει:

(f(α)/2)^2=(2+((f(β))^2))/4 <=> ((f(α))^2)=2+((f(β))^2) <=> ((f(α))^2)-((f(β))^2)=2>0

Επομένως ((f(α))^2)-((f(β))^2)>0 <=> ((f(β))^2)<((f(α))^2)

Θεωρούμε την συνάρτηση g(x)=f(α)(x^3)+f(β), x ανήκει R. Η g είναι συνεχής στο R ως πολυωνυμική. Έχουμε
g(-1)=f(β)-f(α)
g(1)=f(β)+f(α)

((f(β))^2)<((f(α))^2) <=> ((f(β))^2)-((f(α))^2)<0 <=> (f(β)-f(α))(f(β)+f(α))<0 <=> g(-1)g(1)<0

Η g είναι συνεχής στο [-1,1] και ισχύει g(-1)g(1)<0. Επομένως σύμφωνα με το θεώρημα Bolzano υπάρχει τουλάχιστον ένα x0 στο (-1,1) τέτοιο ώστε g(x0)=0

Σημείωση

Η εξίσωση f(α)(x^3)+f(β)=0 γράφεται ισοδύναμα x^3=-(f(β)/f(α))

Επειδή η f διατηρεί σταθερό πρόσημο στο [α,β] τότε ισχύει f(β)/f(α)>0 και επομένως -(f(β)/f(α))<0

Επομένως η εξίσωση x^3=-(f(β)/f(α)) έχει μοναδική πραγματική ρίζα την x=-((f(β)/f(α))^(1/3))
Χίλια ευχαριστώ!!! :worship::worship::worship::worship:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
καλησπερα!Χρειαζομαι τη βοηθεια σας στις παρακατω ασκησεις...:confused:

2)δίνεται η συνάρτηση με τύπο :
α)να βρείτε τις ασύμπτωτες της
β)να μελετήσετε την ως προς τη μονοτονία και τα ακρότατα
γ)να βρείτε το σύνολο τιμών της
δ)να δείξετε ότι για
ε)να δείξετε ότι για

3)δίνεται η συνάρτηση
α) να βρείτε τα όρια
β)να μελετήσετε την ως προς τη μονοτονία και τα ακρότατα
γ)να βρείτε το σύνολο τιμών της
δ)να δείξετε ότι η εξίσωση έχει μοναδική ρίζα για κάθε
ε)να λύσετε την εξίσωση
στ)να λύσετε την εξίσωση
2.
α) Αναζητούμε κατακόρυφες ασύμπτωτες στα άκρα του πεδίου ορισμού και στα σημεία ασυνέχειας. Αφού λοιπόν η f είναι συνεχής σε όλο το πεδίο ορισμού της αναζητούμε κατακόρυφη ασύμπτωτη στο 0. Έχουμε

Άρα έχει κατακόρυφη ασύμπτωτη την
Αναζητούμε πλάγια ασύμπτωτη στο . Έχουμε

αφού

Όμως

αφού

Άρα η f δεν έχει πλάγια ασύμπτωτη στην περιοχή του
β)



Γνησίως φθίνουσα στο , γνησίως αύξουσα στο , ολικό ελάχιστο είναι το
γ)

δ) Δείξαμε στο β) ότι άρα και
ε) Είναι

κι επειδή για , παίρνουμε

όπως θέλαμε.
3.
Με βάση τα ερωτήματα δ) και στ) συμπεραίνω ότι η συνάρτηση της εκφώνησης είναι μάλλον η
.
α)
και
β)
άρα γνησίως αύξουσα χωρίς ακρότατα.
γ)

δ) Αφού η f είναι γνησίως αύξουσα στο πεδίο ορισμού της, που είναι διάστημα, θα είναι και 1-1. Επιπλέον δείξαμε ότι το σύνολο τιμών της f είναι όλο το . Άρα η εξίσωση έχει για κάθε λύση ως προς και μάλιστα μοναδική
ε) Προφανής ρίζα της εξίσωσης είναι η . Απ' το προηγούμενο ερώτημα αυτή θα είναι και μοναδική
στ) Γίνεται ισοδύναμα

β)υπάρχουν με , ώστε ,
Βγαίνει με Θ.Μ.Τ. στα διαστήματα . Κι εγώ τα διαστήματα με την ρίζα είχα πάρει στην αρχή, μετά το είδα :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
γεια σας :)!Θα ηθελα αν μπορουσε καποιος να με βοηθησει στις παρακατω..
1-έστω η συνάρτηση .Να δείξετε ότι υπάρχει ένα μόνο σημείο Μ της με τετμημένη ώστε η εφαπτομένη της σ'αυτό να είναι παράλληλη στο .

2-έστω μία συνεχής συνάρτηση η οποία είναι παραγωγίσιμη στο .Αν ,, για κάθε να δείξετε ότι : για κάθε .

3-Δίνεται η εξίσωση
i)να δείξετε οτι για κάθε η εξίσωση έχει μία μόνο ρίζα
ii)να βρείτε τις τιμές του λ ωστε η εξίσωση να έχει μοναδική ρίζα στο (0,1).

4-Αν η ευθεία ψ=2χ+3 είναι ασύμπτωτη της γραφικής παράστασης της συνάρτησης στο να βρείτε τους πραγματικούς αριθμούς α,β.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
γεια σας :)!Θα ηθελα αν μπορουσε καποιος να με βοηθησει στις παρακατω..
1-έστω η συνάρτηση .Να δείξετε ότι υπάρχει ένα μόνο σημείο Μ της με τετμημένη ώστε η εφαπτομένη της σ'αυτό να είναι παράλληλη στο .

2-έστω μία συνεχής συνάρτηση η οποία είναι παραγωγίσιμη στο .Αν ,, για κάθε να δείξετε ότι : για κάθε .

.

για τη πρώτη ασκηση,επειδη σου λεει οτι πρεπει να ειναι παραλληλη τοτε το f'(x) θα πρεπει να ισουται με 0. στη δευτερη με ΘΜΤ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
γεια σας :)!Θα ηθελα αν μπορουσε καποιος να με βοηθησει στις παρακατω..
1-έστω η συνάρτηση .Να δείξετε ότι υπάρχει ένα μόνο σημείο Μ της με τετμημένη ώστε η εφαπτομένη της σ'αυτό να είναι παράλληλη στο .

Η συνάρτηση f είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο (0,+οο) με πρώτη παράγωγο:
f΄(x)=-(e^(-x))+lnx+1, x>0

Η f΄ είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο (0,+οο), οπότε η f είναι δύο φορές παραγωγίσιμη στο (0,+οο) με δεύτερη παράγωγο:
f΄΄(x)=(e^(-x))+(1/x), x>0

H f είναι συνεχής και δύο φορές παραγωγίσιμη στο (0,+οο), οπότε η f είναι κυρτή στο (0,+οο) που σημαίνει ότι η f΄ είναι γνησίως αύξουσα στο (0,+οο). Επομένως η f΄ είναι 1-1.

Επειδή lim(x->0+)(e^(-x))=1 και lim(x->0+)lnx=-oo τότε lim(x->0+)f΄(x)=-oo
Για x=1 έχουμε f΄(1)=1-(1/e)=(e-1)/e>0 αφού e>1

Η f΄ είναι συνεχής και γνησίως αύξουσα στο (0,1) οπότε
f΄((0,1))=(lim(x->0+)f΄(x),f΄(1))=(-oo,(e-1)/e)

Επειδή 0 ανήκει (-οο,(e-1)/e) τότε υπάρχει ξ ανήκει (0,1) ώστε f΄(ξ)=0 και επειδή η f΄ είναι 1-1 τότε αυτό είναι μοναδικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Η συνάρτηση f είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο (0,+οο) με πρώτη παράγωγο:
f΄(x)=-(e^(-x))+lnx+1, x>0

Η f΄ είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο (0,+οο), οπότε η f είναι δύο φορές παραγωγίσιμη στο (0,+οο) με δεύτερη παράγωγο:
f΄΄(x)=(e^(-x))+(1/x), x>0

H f είναι συνεχής και δύο φορές παραγωγίσιμη στο (0,+οο), οπότε η f είναι κυρτή στο (0,+οο) που σημαίνει ότι η f΄ είναι γνησίως αύξουσα στο (0,+οο). Επομένως η f΄ είναι 1-1.

Επειδή lim(x->0+)(e^(-x))=1 και lim(x->0+)lnx=-oo τότε lim(x->0+)f΄(x)=-oo
Για x=1 έχουμε f΄(1)=1-(1/e)=(e-1)/e>0 αφού e>1

Η f΄ είναι συνεχής και γνησίως αύξουσα στο (0,1) οπότε
f΄((0,1))=(lim(x->0+)f(x),f(1))=(-oo,(e-1)/e)

Επειδή 0 ανήκει (-οο,(e-1)/e) τότε υπάρχει ξ ανήκει (0,1) ώστε f΄(ξ)=0 και επειδή η f΄ είναι 1-1 τότε αυτό είναι μοναδικό.
νομίζω βγαινει και πιο απλά χωρις ορια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
2-έστω μία συνεχής συνάρτηση η οποία είναι παραγωγίσιμη στο .Αν ,, για κάθε να δείξετε ότι : για κάθε .

Θεωρούμε την συνάρτηση g με τύπο g(x)=f(x)-x, x>=0. Επειδή η f είναι συνεχής στο [0,+οο) και παραγωγίσιμη στο (0,+οο) τότε και η g είναι συνεχής στο [0,+οο) και παραγωγίσιμη στο (0,+οο) με πρώτη παράγωγο g΄(x)=f΄(x)-1>0 για κάθε x>0 εφόσον f΄(x)>0 για x>0.

Η g είναι συνεχής στο [0,+οο), παραγωγίσιμη στο (0,+οο) και ισχύει g΄(x)>0 για κάθε x ανήκει (0,+οο). Άρα η g είναι γνησίως αύξουσα στο [0,+οο). Για x=0 έχουμε g(0)=f(0)-0=f(0)=1. Επομένως έχουμε:

x>0 => g(x)>g(0) => f(x)-x>1 => f(x)>x+1 για κάθε x>0

Θεωρούμε την συνάρτηση h με τύπο h(x)=xf΄(x)-f(x)+1. Επειδή η f είναι δύο παραγωγίσιμη στο (0,+οο) τότε η h είναι παραγωγίσιμη και επομένως και συνεχής στο (0,+οο) με πρώτη παράγωγο h΄(x)=xf΄΄(x)>0 για κάθε x>0 εφόσον f΄΄(x)>0 για κάθε x>0.

Στο σημείο αυτό θα γίνει η παραδοχή ότι η f είναι μία φορά παραγωγίσιμη στο 0 και η f΄ είναι συνεχής στο 0, οπότε η f είναι μία φορά παραγωγίσιμη στο [0,+οο) με f΄(x)>0 για κάθε x ανήκει (0,+οο) και δύο φορές παραγωγίσιμη στο (0,+οο). Για x=0 έχουμε h(0)=0*f΄(0)-f(0)+1=0-1+1=0.

Η συνάρτηση h είναι συνεχής στο [0,+οο), παραγωγίσιμη στο (0,+οο) και ισχύει h΄(x)>0 για κάθε x ανήκει (0,+οο). Άρα η h είναι γνησίως αύξουσα στο [0,+οο). Έχουμε:

x>0 => h(x)>h(0) => xf΄(x)-f(x)+1>0 => f(x)<xf΄(x)+1 για x>0

Συνοψίζοντας ισχύει x+1<f(x)<xf΄(x)+1 για κάθε x>0

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
3-Δίνεται η εξίσωση
i)να δείξετε οτι για κάθε η εξίσωση έχει μία μόνο ρίζα
ii)να βρείτε τις τιμές του λ ωστε η εξίσωση να έχει μοναδική ρίζα στο (0,1).

i) Θεωρούμε την συνάρτηση f(x)=2(x^3)-3(x^2)+6x+λ όπου λ ανήκει R. Η f είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο R ως πολυωνυμική με πρώτη παράγωγο:
f΄(x)=6(x^2)-6x+6=6((x^2)-x+1)=6{[(x-(1/2))^2]+(3/4)}>0 για κάθε x ανήκει R.

Η f είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο R και ισχύει f΄(x)>0 για κάθε x ανήκει R. Άρα η f είναι γνησίως αύξουσα στο R και συνεπώς και 1-1.

Έχουμε
lim(x->-οο)f(x)=lim(x->-oo)[2(x^3)-3(x^2)+6x+λ]=lim(x->-oo)[2(x^3)]=-oo
lim(x->+οο)f(x)=lim(x->+oo)[2(x^3)-3(x^2)+6x+λ]=lim(x->+oo)[2(x^3)]=+oo

Η f είναι συνεχής και γνησίως αύξουσα στο R, οπότε:
f(R)=f((-oo,+oo))=(lim(x->-oo)f(x),lim(x->+oo)f(x))=(-oo,+oo)=R

Επομένως για κάθε λ ανήκει R είναι f(R)=R και επειδή 0 ανήκει R υπάρχει ξ ώστε f(ξ)=0 και επειδή η f είναι 1-1 τότε είναι μοναδικό

ii) Έχουμε f(0)=λ και f(1)=λ+5
Επειδή η f είναι γνησίως αύξουσα στο R έχουμε:

0<x<1 => f(0)<f(x)<f(1) => λ<f(x)<λ+5 για κάθε x ανήκει (0,1)

Για x=ξ με f(ξ)=0 και 0<ξ<1 έχουμε:

λ<f(ξ)<λ+5 <=> λ<0<λ+5

Άρα πρέπει λ<0 και λ+5>0 => λ>-5

Συνεπώς -5<λ<0

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
4-Αν η ευθεία ψ=2χ+3 είναι ασύμπτωτη της γραφικής παράστασης της συνάρτησης στο να βρείτε τους πραγματικούς αριθμούς α,β.

Η συνάρτηση f έχει πεδίο ορισμού το A=(-οο,3)U(3,+οο)

Η ευθεία y=2x+3 είναι ασύμπτωτη της Cf στο +οο. Επομένως

lim(x->+oo)[f(x)/x]=2
lim(x->+oo)[f(x)-2x]=3

i) Αν α=2 και β=0 τότε f(x)=2/(x-3). Συνεπώς
lim(x->+oo)[f(x)/x]=lim(x->+oo)[2/(x(x-3))]=lim(x->+oo)[2/((x^2)-3x)]=lim(x->+oo)[2/(x^2)]=2*0=0 διάφορο 2 => άτοπο

ii) Αν α=2 και β διάφορο 0 τότε f(x)=(βx+2)/(x-3). Συνεπώς
lim(x->+oo)[f(x)/x]=lim(x->+oo)[(βx+2)/(x(x-3))]=lim(x->+oo)[(βx+2)/((x^2)-3x)]=lim(x->+oo)[(βx)/(x^2)]=lim(x->+oo)(β/x)=β*0=0 διάφορο 2 => άτοπο

iii) Αν α διάφορο 2 και β=0 τότε f(x)=((α-2)(x^2)+2)/(x-3). Συνεπώς
lim(x->+oo)[f(x)/x]=lim(x->+oo)[((α-2)(x^2)+2)/(x(x-3))]=lim(x->+oo)[((α-2)(x^2)+2)/((x^2)-3x)]=lim(x->+oo)[((α-2)(x^2))/(x^2)]=
=lim(x->+oo)(α-2)=α-2

Επειδή lim(x->+oo)(f(x)/x)=2 τότε α-2=2 => α=4 και συνεπώς f(x)=(2(x^2)+2)/(x-3)
Έχουμε

lim(x->+oo)[f(x)-2x]=lim(x->+oo){[(2(x^2)+2)/(x-3)]-2x}=lim(x->+oo)[(6x+2)/(x-3)]=lim(x->+oo)[(6x)/x]=lim(x->+oo)6=6 διάφορο 3 => άτοπο

iv) Αν α διάφορο 2 και β διάφορο 0 τότε έχουμε
lim(x->+oo)[f(x)/x]=lim(x->+oo)[((α-2)(x^2)+βx+2)/(x(x-3))]=lim(x->+oo)[((α-2)(x^2)+βx+2)/((x^2)-3x)]=lim(x->+oo)[((α-2)(x^2))/(x^2)]=
=lim(x->+oo)(α-2)=α-2

Επειδή lim(x->+oo)(f(x)/x)=2 τότε α-2=2 => α=4 και συνεπώς f(x)=(2(x^2)+βx+2)/(x-3)
Έχουμε

lim(x->+oo)[f(x)-2x]=lim(x->+oo){[(2(x^2)+βx+2)/(x-3)]-2x}=lim(x->+oo)[((β+6)x+2)/(x-3)]=lim(x->+oo)[((β+6)x)/x]=lim(x->+oo)(β+6)=β+6

Επειδή lim(x->+oo)[f(x)-2x]=3 τότε β+6=3 => β=-3

Άρα α=4 και β=-3 και επομένως f(x)=(2(x^2)-3x+2)/(x-3)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
3. Δίνεται ο μιγαδικός αριθμός z και η συνάρτηση

για την οποία υπάρχει το
α) νδο ο γ.τ. των εικόνων των z είναι ευθεία, της οποίας να βρείτε την εξίσωση
β) βρείτε την ελάχιστη τιμή του |z|
γ) νδο υπάρχει ένα τουλάχιστον τέτοιο ώστε

Παιδιά ας δεί κάποιος το τελευταίο ερώτημα. :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
2-έστω μία συνεχής συνάρτηση η οποία είναι παραγωγίσιμη στο .Αν ,, για κάθε να δείξετε ότι : για κάθε .
Για την δεξιά ανισότητα μόνο η οποία γίνεται ισοδύναμα

Όμως για τυχαίο από Θ.Μ.Τ. υπάρχει

οπότε η (*) γίνεται ισοδύναμα που ισχύει αφού η είναι κυρτή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
3. Δίνεται ο μιγαδικός αριθμός z και η συνάρτηση

για την οποία υπάρχει το
α) νδο ο γ.τ. των εικόνων των z είναι ευθεία, της οποίας να βρείτε την εξίσωση
β) βρείτε την ελάχιστη τιμή του |z|
γ) νδο υπάρχει ένα τουλάχιστον τέτοιο ώστε

Ισχύει |z|>=SQRT(2)/2

----------------

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Παιδιά ας δεί κάποιος το τελευταίο ερώτημα. :D
Με επιφύλαξη πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά με την εκφώνηση. Ας πάρουμε πχ μιας και το μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή . Τότε



Είναι οπότε γνησίως αύξουσα στο δηλαδή . Συνεπώς γνησίως φθίνουσα στο και
Άρα η δεν έχει ρίζες στο (0,2) :confused:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με επιφύλαξη πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά με την εκφώνηση. Ας πάρουμε πχ μιας και το μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή . Τότε



Είναι οπότε γνησίως αύξουσα στο δηλαδή . Συνεπώς γνησίως φθίνουσα στο και
Άρα η δεν έχει ρίζες στο (0,2) :confused:

Ναι,το παρατήρησα και εγώ.Απλώς αν πάρουμε μεγάλο προφανώς δεν γίνεται να ισχύει το ζητούμενο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
καλησπερα!Θα χρειαστω αλλη μια φορα τη βοηθεια σας στις παρακατω....

1)δινεται η συναρτηση f:R->R για την οποια ισχυουν
-f(x)>=0 ,x ε R
-υπαρχουν χ1,χ2 ε R με χ1<χ2 τετοια ωστε f(x1)=0=f(x2)
-η f εχει τριτη παραγωγο στο R
Nα δειχθει οτι:
α)f'(x1)=0=f'(x2)
β)υπαρχει χ3 ε (χ1,χ2) με f'(x3)=0,
γ)υπαρχουν ξι,ξ2 ε(χ1,χ2) με ξ1 διαφορο του ξ2 τετοια,ωστε f''(ξ)=0=f''(ξ2)
δ)υπαρχει ξ ε (χ1,χ2) με f'''(ξ)=0

2)δινεται η συναρτηση f:R->R για την οποια ισχυουν:
f(x+y)=f(x)+f(y)+3xy(x+y) για καθε χ,y ε R
ειναι παραγωγισιμη στο 0 με f'(0)=0

α)να δειχθει οτι f(0)=0
β)να δειξετε οτι η f ειναι παραγωγισιμη στο R
γ)να βρειτε τον τυπο της f
δ)να δειξετε οτι η f αντιστρεφεται και να βρειτε τον τυπο της f(^-1)
ε)να βρειτε το εμβαδον του χωριου που περκλειεται απο τις Cf,Cf(^-1)

3)εστω f(x)=x-ln(1+(e^x)) , x ε R
α)να δειξετε οτι f(1)=1+f(-1)
β)να αποδειξετε οτι υπαρχει τουλαχιστον ενα χο ε (-1,1) τετοιο ωστε 2f'(xo)=1
γ)να βρεθει η εφαπτομενη της Cf // x-2y+1=0
δ)να μελετησετε την f ως προς τη μονοτονια
ε)να βρειτε τη θεση της Cf ως προς την εφαπτομενη του (γ) ερωτηματος
ζ)να αποδειξετε οτι lim f(x)=-00
x->-00
η)να βρειτε το lim f(x)
x->+00
θ)να δειξετε οτι η y=x ειναι ασυμπτωτη της Cf.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
καλησπερα!Θα χρειαστω αλλη μια φορα τη βοηθεια σας στις παρακατω....

1)δινεται η συναρτηση f:R->R για την οποια ισχυουν
-f(x)>=0 ,x ε R
-υπαρχουν χ1,χ2 ε R με χ1<χ2 τετοια ωστε f(x1)=0=f(x2)
-η f εχει τριτη παραγωγο στο R
Nα δειχθει οτι:
α)f'(x1)=0=f'(x2)
β)υπαρχει χ3 ε (χ1,χ2) με f'(x3)=0,
γ)υπαρχουν ξι,ξ2 ε(χ1,χ2) με ξ1 διαφορο του ξ2 τετοια,ωστε f''(ξ)=0=f''(ξ2)
δ)υπαρχει ξ ε (χ1,χ2) με f'''(ξ)=0

α) Ισχύει f(x)>=0 επομένως ισχύει f(x)>=f(x1) και f(x)>=f(x2) για κάθε x ανήκει R. Επομένως η Cf παρουσιάζει ολικό ελάχιστο στα x1 και x2 με τιμή f(x1)=f(x2)=0. Τα ολικά ακρότατα είναι και τοπικά.

Η f είναι ορισμένη στο R, παραγωγίσιμη στο x1 και παρουσιάζει τοπικό ελάχιστο στο x1. Επομένως σύμφωνα με το θεώρημα του Fermat ισχύει f΄(x1)=0. Η f είναι ορισμένη στο R, παραγωγίσιμη στο x2 και παρουσιάζει τοπικό ελάχιστο στο x2. Επομένως σύμφωνα με το θεώρημα του Fermat ισχύει f΄(x2)=0. Επομένως f΄(x1)=f΄(x2)=0.

β) Η f είναι παραγωγίσιμη στο R, οπότε είναι και συνεχής στο R. Η f είναι συνεχής στο [x1,x2], παραγωγίσιμη στο (x1,x2) και ισχύει f΄(x1)=f΄(x2). Επομένως σύμφωνα με το θεώρημα του Rolle υπάρχει τουλάχιστον ένα x3 ανήκει (x1,x2) τέτοιο ώστε f΄(x3)=0.

γ) Η f είναι δύο φορές παραγωγίσιμη στο R που σημαίνει ότι η f΄ είναι παραγωγίσιμη στο R, οπότε είναι και συνεχής στο R.
Έχει βρεθεί ότι f΄(x1)=f΄(x2)=f΄(x3)=0

Η f΄ είναι συνεχής στο [x1,x3], παραγωγίσιμη στο (x1,x3) και ισχύει f΄(x1)=f΄(x3). Επομένως σύμφωνα με το θεώρημα του Rolle υπάρχει τουλάχιστον ένα ξ1 ανήκει (x1,x3) τέτοιο ώστε f΄΄(ξ1)=0. Η f΄ είναι συνεχής στο [x3,x2], παραγωγίσιμη στο (x3,x2) και ισχύει f΄(x3)=f΄(x2). Επομένως σύμφωνα με το θεώρημα του Rolle υπάρχει τουλάχιστον ένα ξ2 ανήκει (x3,x2) τέτοιο ώστε f΄΄(ξ2)=0.

Επομένως υπάρχουν ξ1, ξ2 με x1<ξ1<x3<ξ2<x2 τέτοια ώστε f΄΄(ξ1)=f΄΄(ξ2)=0

δ) Η f είναι τρεις φορές παραγωγίσιμη στο R που σημαίνει ότι η f΄΄ είναι παραγωγίσιμη στο R, οπότε είναι και συνεχής στο R. Η f΄΄ είναι συνεχής στο [ξ1,ξ2], παραγωγίσιμη στο (ξ1,ξ2) και ισχύει f΄΄(ξ1)=f΄΄(ξ2). Επομένως σύμφωνα με το θεώρημα του Rolle υπάρχει τουλάχιστον ένα ξ ανήκει (ξ1,ξ2) τέτοιο ώστε f΄΄΄(ξ)=0.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
2)δινεται η συναρτηση f:R->R για την οποια ισχυουν:
f(x+y)=f(x)+f(y)+3xy(x+y) για καθε χ,y ε R
ειναι παραγωγισιμη στο 0 με f'(0)=0

α)να δειχθει οτι f(0)=0
β)να δειξετε οτι η f ειναι παραγωγισιμη στο R
γ)να βρειτε τον τυπο της f
δ)να δειξετε οτι η f αντιστρεφεται και να βρειτε τον τυπο της f(^-1)
ε)να βρειτε το εμβαδον του χωριου που περκλειεται απο τις Cf,Cf(^-1)
α) Για είναι
β) Για τυχαίο έχουμε

Αφού

γ) Άρα με .
δ) Εύκολα αποδεικνύεται ότι η f είναι 1-1 και άρα αντιστρέφεται
Με έχουμε
Η εξίσωση αυτή έχει λύση ως προς μόνο για και είναι
Με έχουμε
Η εξίσωση αυτή έχει λύση ως προς μόνο για και είναι . Επομένως

ε) Θεωρούμε την . Για έχουμε
οπότε
και εφόσον είναι

Αντίστοιχα βρίσκουμε ότι

Για έχουμε οπότε και εφόσον είναι

Αντίστοιχα βρίσκουμε ότι

Με βάση τα παραπάνω έχουμε

areau.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
δινεται ησυναρτηση f(x)=xlnx
ι)να βρειτε την εξισωση της εφαπτομενης της cf σε σημειο Α(α,f(α)), α>ο
ιι)αν η τετμημενη α αυξανει με ρυθμο 2cm/sec να βρειτε το ρυθμο μεταβολης τουεμβαδου που σχηματιζει η εφαπτομενη cf με τους αξονες α=5cm

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καμια ιδεα για την παρακατω....:confused:

εστω συναρτηση f συνεχης στο R ωστε να ισχυει :
f(x)+f(x+5)=0 για καθε χ ε R
Να αποδειξετε οτι:
α)η συναρτηση f ειναι περιοδικη
β)υπαρχουν απειροι αριθμοι θ ε R ωστε f(θ)=f(θ+5)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δινεται ησυναρτηση f(x)=xlnx
ι)να βρειτε την εξισωση της εφαπτομενης της cf σε σημειο Α(α,f(α)), α>ο
ιι)αν η τετμημενη α αυξανει με ρυθμο 2cm/sec να βρειτε το ρυθμο μεταβολης τουεμβαδου που σχηματιζει η εφαπτομενη cf με τους αξονες α=5cm

ι) Η συνάρτηση f είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο (0,+οο) και ισχύει f΄(x)=lnx+1=1+lnx. Η εξίσωση της εφαπτομένης της Cf στο σημείο (α,f(α)) είναι η εξής:

y-f(α)=f΄(α)(x-α) <=> y=f΄(α)x +f(α)-αf΄(α)
y=(1+lnα)x+αlnα-α(1+lnα) => y=(1+lnα)x-α όπου α>0

ιι) Θεωρούμε την συνάρτηση g(x)=(1+lnα)x-α, x ανήκει R και την h(x)=f(x)-g(x)=xlnx-(1+lnα)x+α, x>0
Αν α=1/e τότε g(x)=-1/e και η εφαπτομένη είναι οριζόντια οπότε δεν σχηματίζεται τρίγωνο

Για α ανήκει (0,1/e)U(1/e,+οο) έχουμε g(0)=-α και g(α/(1+lnα))=0. Επομένως η εφαπτομένη τέμνει τον άξονα x στο σημείο Α(α/(1+lnα),0) και τον άξονα y στο σημείο Β(0,-α). Είναι (ΟΑ)=α/|1+lnα| και (ΟΒ)=α. Το τρίγωνο ΑΟΒ είναι ορθογώνιο, οπότε το εμβαδόν του είναι:

(ΑΟΒ)=(1/2)(ΟΑ)(ΟΒ)=(α^2)/(2|1+lnα|)=E(α) => Ε(α)=(α^2)/(2|1+lnα|), α ανήκει (0,1/e)U(1/e,+οο)

Για α>1/e έχουμε Ε(α)=(α^2)/(2(1+lnα)). Η Ε είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο α με Ε΄(α)=[α(1+2lnα)]/[2((1+lnα)^2)].

Επειδή α=α(t) τότε για τα t για τα οποία α(t)>1/e έχουμε A(t)=(Eoα)(t)=E(α(t))=(α(t)^2)/(2(1+lnα(t))) όπου t η εξεταζόμενη χρονική στιγμή και ισχύει t>=0. Επομένως έχουμε Α΄(t)=E΄(α(t))α΄(t)=[α(t)α΄(t)(1+2lnα(t))]/[2((1+lnα(t))^2)].

Για τη χρονική στιγμή t0 για την οποία α(t0)=5 cm>1/e cm, α΄(t0)=2 cm/s (υποτίθεται ότι ο ρυθμός μεταβολής του α δεν είναι σταθερός. Αν είναι σταθερός, δηλαδή αν α΄(t)=c τότε α(t)=c(t-t0)+α(t0) για κάθε t>=0) έχουμε:

Α΄(t0)=[α(t0)α΄(t0)(1+2lnα(t0))]/[2((1+lnα(t0))^2)]=[5*2*(1+2*ln5)]/[2((1+ln5)^2)]=[5(1+2ln5)]/[(1+ln5)^2] cm^2/s

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top