Σε οτι αφορα τη μονοτονια σε διπλου τυπου συναρτηση ισχυει αυτο που λεει ο Γιωργος.
Εξεταζουμε την παραγωγο στα ανοιχτα διαστηματα χωρις να περνουμε και το 0, αφου:
Αν μια συνάρτηση f είναι συνεχής σʼένα διάστημα Δ , τότε:
Αν f ΄(x)> 0 για κάθε x
εσωτερικό του Δ , η f είναι γνησίως αύξουσα
στο Δ(σε ολο το Δ).
Αν f ΄(x)< 0 για κάθε x
εσωτερικό του Δ , η f είναι γνησίως φθίνουσα
στο Δ(σε ολο το Δ).
Αρα προκυπτει στο παραδειγμα μας:
f γν. αυξουσα στο (-οο,0]
f γν. αυξουσα στο [0,+οο)
μετα επειδη οντως η f ειναι συνεχης στο 0 μπορουμε να πουμε f γν.αυξουσα στο R:no1:.
------------------------------------------------------------------------
Κατι τετοιο μπορει να ειναι πολυ σημαντικο σε θεματα συνολου τιμων και ακριβη αριθμο ριζων

.