Να πεις στον καθηγητή σου πως κατά πάρα πιθανότητα λέει κουταμάρες, με το συμπάθιο κιόλας.
Τι μίγμα ρε παιδιά; Ο ορισμός του μίγματος αυτός καθαυτός αναιρεί την παραμικρή σχετική υπόθεση. Μίγμα ονομάζεται μια ουσία/ένα υλικό που αποτελείται από
τουλάχιστον δύο είδη μορίων. Έχουμε δύο είδη μορίων εδώ; Όχι. Συνεπώς μιλάμε για χημική ένωση, το γνωστό μας νερό.
Δεν αρκεί αυτό; Πάμε αλλιώς. Ένα μίγμα δεν έχει καθορισμένες φυσικές σταθερές. Ισχύει αυτό για την ουσία μας; Δηλαδή το σημείο τήξης του πάγου (Tf) και το σημείο πήξης του νερού δεν συμπίπτουν; Μα φυσικά και το κάνουν! Μιλάμε για την ίδια χημική ένωση, απλά σε δύο διαφορετικές φυσικές καταστάσεις οι οποίες συνυπάρχουν (προσωρινά) σε κατάσταση ισορροπίας.
Ας το εξηγήσουμε και αυτό, για να ξεδιαλύνουμε και ό,τι ειπώθηκε για τις φάσεις. Σε ένα ετερογενές μίγμα, φάσεις ονομάζονται οι ομογενείς περιοχές του (αυτές δηλαδή που έχουν σταθερή σύσταση). Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως μία ''περιοχή'' του μίγματος (μία φάση) είναι ο πάγος και μία άλλη το υγρό νερό. Από τη στιγμή όμως που μιλάμε για την ίδια χημική σύσταση δε μπορούμε να μιλήσουμε για μίγμα, συνεπώς και για φάσεις (σε περίπτωση ετερογενούς). Μπορεί φυσικά να δοθεί μία εξήγηση και περιγραφή της κατάστασης, εύκολα με γνώσεις της Β αλλά και με απλό ψάξιμο στην Α.
Στο δοχείο μας έχουμε νερό στην υγρή φάση και νερό στη στερεή. Αν μετρήσουμε με ένα θερμόμετρο τη θερμοκρασία του συστήματος θα δούμε την ένδειξη

και θα διαπιστώσουμε πως μέχρι να λιώσει όλος ο πάγος, η θερμοκρασία θα παραμείνει σταθερή. Μιλάμε λοιπόν για το απλό φαινόμενο μετάβασης από τη στερεή στην υγρή φάση, την τήξη του πάγου. Δεν έχει νόημα να πάμε και σε ενέργειες, αρκεί η αιτιολόγηση ως έχει (για την Α).