Ιθάκη-
το ποίημα είναι διαχρονικό
επίσης οι στίχοι είναι πολυσύνθετοι
στηρίζεται στην αλληγορία - η ωφελιμότητα που παρέχει η γνώση
στο τέλος του ποιήματος υπάρχει εσωτερικός μονόλογος
Το ποίημα είναι καθαρά συμβολικό, γιατί ο ποιητής προσεγγίζει το νόημα της ζωής και τους στόχους τους οποίους θέτει ο άνθρωπος στη ζωή του.
είναι καθαρά διδακτικό - φαίνεται από τη χρήση του δευτέρου ενικού και στο ότι απευθύνεται σε έναν νέο άνθρωπο που μόλις τώρα ξεκίνησε το ταξίδι της ζωής.
Ο ποιητής επίσης χρησιμοποιεί αρκετές εικόνες, ζωντανές και παραστατικές.
(είδη εικόνων γενικά:
οπτικοακουστικές
ηχητικές
οπτικές
κινητικές)
Η γλώσσα του ποιήματος είναι δημοτική, με χαρακτηριστικό το ότι περιλαμβάνει και τύπους καθαρεύουσας όπως συνηθιζόταν από τους Έλληνες της Αλεξάνδρειας.
Μιλάει κυρίως για την επίτευξη των στόχων, και την υλοποίηση αυτών.
Οι Ιθάκες είναι οι στόχοι.
Στην Ιθάκη, οι Κύκλωπες και όλα αυτά που αναφέρει τέλος πάντων, είναι η δειλία που καθιστά τον άνθρωπο αδύναμο από την πραγματοποίηση των ονείρων του και των ποθητών του επιτευγμάτων.
Η Ιθάκη είναι ο απώτερος σκοπός που βάζει κάθε άνθρωπος στη ζωή του. Σημασία όμως δεν έχει η κατάκτηση του στόχου και η ολοκλήρωση της επιθυμίας, αλλά η πείρα που προσφέρει το ίδιο το ταξίδι αυτό της ζωής και κυρίως οι γνώσεις που παρέχει, τα οποία δημιουργούν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Γι' αυτό άλλωστε το ταξίδι πρέπει να είναι σαν του Οδυσσέα, μακρύ και με μεγάλο στόχο, έτσι ώστε να παρέχει όλο και περισσότερα πνευματικά αγαθά στον ταξιδιώτη. Πρέπει να δεχτεί όλες τις πνευματικές χαρές που του παρέχει το ταξίδι.
Μπορούμε να συγκρίνουμε τον ταξιδιώτη με τον ελληνισμό, που μέσα από ταξίδια και εμπλούτηση πνευματικών κόσμων κατάφερε να χτίσει αυτόν τον πολιτισμό.
Το μήνυμα της Ιθάκης είναι αισιόδοξο, γιατί ο ποιητής πιστεύει πώς η ζωή έχει αξία και ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζήσει τη ζωή όσο πιο έντονα, δημιουργικά και συνειδητά μπορεί.
Νομίζω ότι αν έχεις απαντήσεις στις ερωτήσεις του βιβλίου, αυτές θα σε βοηθήσουν αφάνταστα.
Θα σου παραθέσω και κάτι άκυρες σημειώσεις από αυτά που έλεγε η καθηγήτρια, που είχα πάνω στο βιβλίο.
''Δεν έχει σημασία ο προορισμός, η ζωή δείχνει πολλούς δρόμους"
"αναφέρεται και στην πολλαπλή ευτυχία"
"μπορεί να απευθύνεται και στον ίδιο του τον εαυτό - εσωτερικός μονόλογος - πιο άμεσος πιο παραστατικός"
"θέλει να καθοδηγήσει τους αναγνώστες το β' ενικό δημιουργεί την αίσθηση ενός υποθετικού διαλόγου"
κάποια από αυτά αναφέρονται και παραπάνω.
Ελπίζω να βοήθησα
