Μήπως μπορείτε να μου προτείνετε κανένα καλό site που να αναλύει με κατανοητό τρόπο την ενότητα 5 στα Ηθικά? Έχω μπερδευτεί!
Έλα βρε που κολλάς εκεί τώρα... Κάτσε με καθαρό μυαλό και ξαναδές την.
Σε αυτή την ενότητα ο Αριστοτέλης διασαφηνίζει, πλέον, ότι η ηθική αρετή σχετίζεται με τα συναισθήματα, με τα συναισθήματα που νιώθει κάποιος όταν πράττει. Εκείνος που πράττει το «δέον» (το κοινωνικά αποδεχόμενο «δέον», το κοινά καλό), και για τον ίδιο αυτό λόγο αισθάνεται ικανοποίηση, είναι σώφρων, και ηθικός. Αυτός ο οποίος δυσανασχετεί πράττοντας το «ηθικόν», ή δεν πράττει καν το «ηθικόν», τότε είναι ακόλαστος. Απέχει από τις αρετές, διότι εκείνες απαιτούν εγκράτεια, ενσυνείδητες πράξεις και μέτρο, «μεσότητα» δηλαδή.
Το γενικό ζουμί αυτό είναι. Παρακάτω βλέπεις ότι ο Αριστοτέλης αναφέρεται στον καθοριστικό για την καλλιέργεια ενός ανθρώπου παράγοντα, στην παιδεία, και στην εκπαίδευση. Αναφέρει ότι ο άνθρωπος μαθαίνει να χαίρεται με τα σωστά πράγματα, και να λυπάται με τα ανήθικα, άρα μαθαίνει τις ηθικές αρετές. Αποδεικνύεται πρόωρα ακόμη, λοιπόν, ότι η ηθική αρετή είναι διδακτή, και λόγω της σχέσης της με την παιδεία, αλλά και της σύνδεσής της (μέσω των απότοκών της στο χαρακτήρα ενός ανθρώπου) με την «πόλιν», την κοινωνία, φαίνεται ότι έχει κοινωνική διάσταση.
Κλείνοντας, έχουμε πάντα κατά νου ότι ο Αριστοτέλης ερευνά στα πλαίσια της «πόλεως». Είναι πραγματιστής, και τον ενδιαφέρει ο σκοπός κάθε όντος. Έτσι μελετά και τις ηθικές αρετές, ως μέρη της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αποβλέποντας στο σκοπό τους (μέσω των ανθρώπων), που είναι η τελείωσή τους - η προσωπική και παράλληλα η συνολική, η κοινωνική, δηλαδή, η ευδαιμονία (»το ακρότατον πάντων των πρακτών αγαθών»), η οποία όπως έχει αποδειχθεί είναι απόρροια ενεργειών («ψυχής ενέργειά τίς κατ' αρετήν τελείαν»).
Μέσες άκρες αυτά αναφέρει η ενότητα. Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερα βαθυστόχαστο. Μπες στην ουσία του κειμένου, και θα δεις που θα το κατανοήσεις στο έπακρο. Ρίξε ένα βλέφαρο και στο study4exams, όπως προτάθηκε παραπάνω. Κι εγώ το χρησιμοποιούσα. Καλά τα λέει, ειδικά στον Αριστοτέλη.
