Αν ενδιαφερεσαι για το μάθημα δεν θα μεταχειριστείς ποτέ τη φράση "εγώ που κάθομαι μεσα ειμαι ο μαλάκας;", όπως έκανε ο μικρος μας φίλος απο πάνω, φανερώνει εντελώς άλλα πράγματα. Κόμπλεξ, αδυναμία, ζήλεια, κακία κλπ. Νομίζω οτι αντιλαμβάνεσαι πολύ καλά τι θέλω να πω, δεν χρειάζεται να το κουράζουμε.
Ποια ειναι η ευθύνη οταν ξέρεις οτι ορισμένοι καθηγητές, γνωστά ζωάκια, δεν θα παρουν χαμπάρι; Το κάνεις για να τα χεις καλά με ποιον; Με τον εαυτό σου; Τόση ευθιξία έχεις πια και θα σε...βαραίνουν οι τύψεις αν κρύψεις απουσία εκεί που μπορείς; Ή εισαι πολύ ευαίσθητη, ή ακουώ κουφά...
Το οτι κάποιοι ζητούν να διαγραφούν οι απουσίες, ενώ την έχουν κοπανίσει, δεν έχει καμία σχέση με το τι θέλει να κάνει εκείνος μέσα στην τάξη.
Προσωπικά, δε μεταχειρίστηκα τη φράση που χρησιμοποίησες ως παράδειγμα, δε με ενδιαφέρει αν θα φύγει ή θα μείνει ο άλλος, αναφορικά με το τι θα κάνω εγώ, αυτό που με ενοχλεί είναι ότι υπάρχουν απαιτήσεις για να σβηστούν ή σου κρατάνε μούτρα αν δεν το κάνεις, λες και ήρθε η συντέλεια του κόσμου, λες και οι σχέσεις σου κρίνονται απο την απουσία, και από το πόσες σβήνεις. Ε για όνομα, ξυπνήστε λίγο για να δείτε ότι σε επίπεδο κοινωνικών σχέσεων υπάρχουν πιο σοβαρά πράγματα από αυτά.
Ευθύνη, ας πούμε όχι απέναντι στους καθηγητές, ευθύνη γενικά, σαν επιπλέον "αρμοδιότητα", να πας να το φέρεις, να γράψεις τα ονόματα, να το υπογράψουν, να μην κανεις μουτζούρες, να το πάρεις πίσω κλπ κλπ κλπ. Ηθική τιμή και βλακειες δεν είναι σε καμία περίπτωση. Ευθύνη για το αν θα βάλεις ή όχι την απουσία, πάλι δε νομίζω αν είναι. Τη βάζεις και ξεμπερδεύεις, ή αν μπορείς την αποφεύγεις σε κάποιες περιπτώσεις, χωρίς να μπερδεύεις τις ηλιθιότητες περί συμπαθειών σου, και όλα καλά.
Το οτι κυριαρχει η ωριμότητα στο Λύκειο και μετά ομολογώ πρώτη φορά το ακούω, περίεργη οπτική έχεις. Μαθήτρια εισαι και μαθητικά παιχνιδάκια θα κάνεις. Μηπως εισαι φοιτήτρια και δεν το ξέρω; Αν και δεν καταλαβαινω τι θες να δειξεις με όλο αυτό. Αυτό που θέτω ειναι, για μια ακόμη φορα...Οταν μπορεις να μη βάλεις απουσίες γιατι να βάλεις; Δεν συζηταω περιπτώσεις που δε μπορεις, το ξεκαθαρίζω.
-----------------------------------------
Ε, κάπως έτσι δεν πάνε τα πράγματα στις περισσότερες περιπτώσεις? Όταν μεγαλώνεις, ωριμάζεις...??????
Στο λύκειο, που από εκεί και πέρα υπάρχουν οι σοβαρές παρέες, και οι χαβαλετζίδικες, αλλά και αυτές πάλι, είναι πιο σοβαρές από του γυμνασίου, υπάρχει επίγνωση της κοινωνικής θέσης, του αυτοπροσδιορισμού στο σύνολο κλπ, του καθρεφτισμού σου ως άτομο στην κοινωνία, και συνάμα συνειδητοποίηση. Παράλληλα, υπάρχει το διάβασμα, και στην παρούσα, φάση, με τόσα που έχω στο μυαλό μου, το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτώ και είναι το αν θα θιχτεί ο άλλος αν δεν του τη σβήσω, ή αν θα με βρίζουν. Και με τον άλλον, την ίδια ηλικία έχουμε, σε 7 μήνες θα έχουμε τελειώσει, θα βγούμε έξω, τις μαθητικες κόντρες θα έχουμε στο μυαλό μας? Σε λίγο, έτσι όπως παρουσιάζετε τις αντιζηλίες, θα γυρίσουμε πίσω στο μαμ κακά και νάνι,στα χρόνια του νηπιαγωγείου και του δημοτικού, που κρατούσε μούτρα ο ένας στον άλλον, για παρόμοιες βλακείες.
Συμφωνώ στο όπου μπορείς, να μην τη βάλεις, αλλά δε μπορώ να ακούω ότι ισχύει αυτό με τις συμπάθειες γιατί πολυ απλά το θεωρώ άπίστευτα γελοίο και δε θεωρώ ότι ισχύει.
