Σίγουρα δε θα υπάρχουν οι ίδιες συνθήκες με τις σημερινές.
Για να απαντήσω στην ερώτησή σου, θα κάνω πρώτα μερικές εικασίες:
Ι) Αν ο πλανήτης αρχίσει να γίνεται ολοένα και πιο συντηρητικός, και να στρέφεται σε αυταρχικά (όχι κατ' ανάγκην απολυταρχικά) καθεστώτα, αργά ή γρήγορα ο κόσμος θα μπουχτίσει. Τώρα, αν από αυτό προκύψει κάποιου είδους αναρχικό/αμεσοδημοκρατικό πολίτευμα, ή κάτι το χειρότερο, στην περίπτωση που έχουμε κάτι το χειρότερο, και πάλι αργά ή γρήγορα θα μπουχτίσουμε. Αν δεν έχουμε αυτοκαταστραφεί μέχρι τότε.
ΙΙ) Αν ο πλανήτης μείνει όπως είναι, το χάσαμε το παιχνίδι. Μου φαίνεται λίγο απίθανο βέβαια, διότι ο κόσμος δε μένει στάσιμος. Αλλά έχω την εντύπωση ότι ζούμε σε έναν πολιτικό Μεσαίωνα. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι ένα σύστημα που καλύπτει τις ανάγκες τους...

Επειδή όμως, όπως είπα, ο κόσμος μας είναι δυναμικός, δε νομίζω πως θα είναι απούσα και μια πολιτική αναγέννηση. Μήπως είμαι πολύ απαισιόδοξος και γκρινιάρης;
ΙΙΙ) Αν ο πλανήτης στραφεί προς το φιλελευθερισμό -παρακαλώ, ξεπλύντε αυτή τη λέξη από την αρνητική χροιά που της έχει αποδοθεί εξαιτίας κάποιων "δήθεν" φιλελεύθερων-, τότε εξ ορισμού θα προκύψει κάτι πιο δημοκρατικό.
Αλλά θεωρώ πως η αναρχία είναι πολύ εύθραυστη. Αν υπάρξουν, που το θεωρώ πάρα πολύ δύσκολο, αυτό δε θα το προλάβουν ούτε καν τα τρισέγγονά μας.