Υποστηρίζω το θεσμό για τις ιδέες του, ως άνθρωπος πάνω απ'ολα και για ένα λόγο παραπάνω, επειδή αποτελούν μέρος του εθνικού μας πολιτισμού ως Έλληνες, από τα μεγαλύτερα δώρα που έκανε αυτός ο πολιτισμός στην ανθρωπότητα.
Απο κει και πέρα οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν γινονται σεβαστοί. Λυπάμαι όταν επιτρέπεται στις ΗΠΑ να συμμετέχουν και μάλιστα, ως συνήθως, να κατακτούν την πρωτιά (με ντόπες πάντα) και ταυτόχρονα να γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την ολυμπιακή εκεχειρία. Οι Αγώνες δεν είναι πολιτική. Είναι απαράδεκτο να γίνονται μέθοδος επιβολής των μεγάλων κρατών. Δεν θέλω να κατηγορήσω την Κίνα για την πολιτική της με ευκαιρία τους αγώνες. Αυτό είναι άλλο ζήτημα. Άλλωστε περί Θιβέτ έχω πολλές επιφυλάξεις γιατί πολλά ακούγονται για το ποιοι μεγάλοι δυτικοί κρύβονται πίσω από το Δαλάι Λάμα και τους θιβετιανούς αυτονομιστές και τι συμφέροντα επιδιώκουν από την αποδυνάμωση της Κίνας.
Στόχος των αγώνων είναι η ένωση της ανθρωπότητας και μόνο. Δε νομίζω πως πρέπει να μας ενδιαφέρει το ποιος θα νικήσει. Σημασία, τελικά, έχει η συμμετοχή στη μεγάλη γιορτή.
Περί της διοργάνωσης της Κίνας μπορώ να πω οτι ήταν αρκετά αξιόλογη, αν και νομίζω οτι η τελετή έναρξης της Αθήνας ήταν πιο περιτεχνημένα λιτή, άρα και αισθητικά καλύτερη. Το κλίμα, πάντως, που περνάνε οι κυβερνητικοί στο λαό είναι επιεικώς υποκριτικό. Δεν ξέρω αν γνωρίζετε οτι διανεμήθηκαν αυστηρά εγχειρίδια συμπεριφοράς, ώστε οι κινέζοι να δείχνουν χαρούμενοι, κομψοί, άρα και ανώτεροι στα δυτικά μάτια. Κι αν πραγματικά χαίρονται τα 18 εκατομμύρια του Πεκίνου, μάλλον πρέπει να γνωρίζουμε τι συμβαίνει στα υπόλοιπα 1,82 δισεκατομμύρια της χώρας. Η διοργάνωση της Ελλάδας νομίζω οτι ήταν πραγματικά ειλικρινής, αφού με κάθε ευκαιρία δείξαμε τι σημαίνει πραγματικά Ελλάδα, από την αρχαιότητα μέχρι το σήμερα, χωρίς προκαλύψεις και όμορφα περιτυλίγματα. Ιδίως η τελετή λήξης μας ήταν μια ακριβής αποτύπωση της σύγχρονης Ελλάδας όπως πραγματικά είναι, μια χώρα με ένα λαό που προσπαθεί να βρει τη θέση του στο μέλλον, μέσα από πολλές δυσκολίες αλλά πάντα με το τραγούδι και το γλέντι στο αίμα του σαν μέσο να ξεπερνά τις δυσκολίες της ζωής.