Είναι στιγμές που με πιάνει έντονος προβληματισμός γύρω από τις σπουδές μου.Αρχικά, το αντικείμενο δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσιάζει αλλά επίσης δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάποιο αντικείμενο που να με ενδιαφέρει απόλυτα.
Μετά είναι και το θέμα της απόστασης.Σπουδάζω Μυτιλήνη και είμαι από Θεσσαλονίκη οπότε δεν μπορώ να πω ότι θα πάρω το πλοίο όποτε θελήσω για να γυρίσω σπίτι μου.Έχω να πάω σπίτι μου από τότε που γύρισα από τις διακοπές Χριστουγέννων(περίπου από τα μέσα Ιανουαρίου) και μου έχει κάτσει πολύ άσχημα.
Πολλές φορές νιώθω μοναξιά, οι παρέα που έχω κάνει εδώ δεν είναι όπως φανταζόμουν μια παρέα στην φοιτητική μου ζωή και όταν μένω μέσα στο σπίτι με πιάνει κατάθλιψη.
.΄Ενας ωραίος τρόπος για να καταλάβεις αν πραγματικά φταίει το αντικείμενο της σχολής για την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι ή όλα τα υπόλοιπα, θα ήταν να ρωτήσεις τον εαυτό σου πώς θα αισθανόσουν αν η σχολή αυτή βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη. Θα ήθελες και τότε να αλλάξεις αντικείμενο ή όλα θα ήταν καλά? Νομίζω πως η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση θα σε βοηθήσει να πάρεις την απόφασή σου.
Η αλήθεια είναι ότι αν ήταν Θεσσαλονικη η σχολή μου, δεν θα το συζητούσα.Απλά ώρες ώρες νιώθω τόσο αποκλεισμένη εδώ πέρα και δεν ξέρω πως θα αντέξω άλλα 3 χρόνια(τουλάχιστον).Ίσως να βελτιωθεί η κατάσταση...Δεν ξέρω.
Με ενοχλεί και το ότι είναι μακριά και μου λείπουν πολύ κάποια άτομα και το ότι είναι μικρό το μέρος και δεν υπάρχουν πολλές επιλογές.Πλέον δεν έχω όρεξη ούτε να βγω από το σπίτι γιατί κάθε φορά βλέπω τις ίδιες φάτσες και δεν συμβαίνει κάτι διαφορετικό.
Αλλιώς φανταζόμουν την φοιτητική μου ζωή και τελικά είναι εντελώς διαφορετική...
Σκέφτομαι να δηλώσω και κάποιες σχολές στον Βόλο.Τουλάχιστον να βρίσκομαι σε στεριά ρε παιδί μου!
Από τα παραπάνω μηνύματά σου φαίνεται ξεκάθαρα πως το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζεις δεν είναι το αντικείμενο των σπουδών σου, αλλά ο τόπος που βρίσκεσαι και εννοείται πως δεν είναι κακό.
Πέρασα τα ίδια 4 χρόνια πριν και σκεφτόμουν πολύ σοβαρά να κάνω 10% αλλά υπήρχε μια βασική διαφορά ανάμεσα μας: δεν θα άλλαζα με τίποτα τις σπουδές μου, οπότε έπρεπε να "υπομείνω" τον τόπο. Ξέρω πως ειναι να σου λείπουν οι φίλοι και οι συγγενείς, να επιστρέφεις στις γιορτές σπίτι και να νιώθεις πως έχεις χάσει τόσα πολλά πράγματα και καταστάσεις όσο ήσουν μακριά, να αισθάνεσαι outsider. Επίσης ξέρω πως τώρα που είναι η αρχή της φοιτητικής ζωής όλοι προσπαθούν να αποδείξουν ποσο τέλεια περνάνε, με τις εξόδους, τα ποτά και τα ανάλογα status κι είναι φυσικό να ζηλεύεις. Όμως τις περισσότερες φορές όλα αυτά αφενός ειναι μεγαλοποιημένα, αφετέρου τα διογκώνουμε εμείς οι ίδιοι σκεπτόμενοι "Γιατί να μην ειμαι κι εγώ εκεί..."
Εκ των υστέρων, εχω να σου πω ότι δεν μετανιώνω την απόφαση να μείνω για πολλούς λόγους:
-Ξέρω πως ειναι σκληρό, αλλά η απόσταση ειναι ο καλύτερος τρόπος για να δοκιμαστούν οι ανθρώπινες σχέσεις και δη οι φιλίες. Θα δεις ποιοι ειναι πραγματικά δίπλα σου κι ας σας χωρίζουν πόσα χιλιόμετρα και ποιοι θα σε θυμούνται μόνο το καλοκαίρι που θα θέλουν μέρος για διακοπές.
-Επίσης σκληρό, αλλά ειναι η καλύτερη ευκαιρία για να δοκιμάσεις τα όριά σου και πάνω απ'ολα να απογαλακτιστείς. Βλέποντας όσους έμειναν Αθήνα για σπουδές, ούτε που τους περνάει από το μυαλό η ιδέα να ζήσουν μόνοι τους.
-Το βλέπω από τα μηνύματά σου πως δεν έχεις βρει τα κατάλληλα άτομα και ξέρω πως δεν είναι εύκολο. Αλλά σίγουρα η Μυτιλήνη έχει πολλούς φοιτητές κι ίσως να πρέπει να κάνεις λίγη υπομονή. Οι παρέες που κάνεις όσο σπουδάζεις μακριά γίνονται η οικογένειά σου: διαβάζετε μαζί, τρώτε μαζί, βγαίνετε μαζί, συζητάτε, κάνετε όνειρα. Δεν μπορεί να μην ταιριάζεις με κανέναν εκεί! Επίσης ο χειμώνας ειναι πάντα πιο δύσκολος, τώρα που θα φτιάξει ο καιρός θα δεις πόσες ομορφιές κρύβει ένα νησί!
Όλα τα παραπάνω στα λέω με το σκεπτικό πως η σχολή δεν σου ειναι εντελώς αδιάφορη και πως έχεις όρεξη να ασχολείσαι με το αντικείμενο. Η φοιτητική ζωή ειναι 4 μόνο χρόνια, το θέμα ειναι το μετά, αυτό κράτα καλά στο μυαλό σου, ακομα κι αν δεν ειναι ακριβώς όπως την είχες φανταστεί.
Πάντως αν αποφασίσεις να μείνεις σου προτείνω να δραστηριοποιηθείς όσο περισσότερο μπορείς για να γνωρίσεις κόσμο και να ομορφύνεις την μέρα σου. Ενδεικτικά από όσα εχω ακούσει κατά καιρούς εχω να σου προτείνω τα εξής: ξένες γλώσσες, χορός/γυμναστική, εκδρομές στο νησί, φωτογραφία, εθελοντισμός, ιστιοπλοΐα, ναυαγοσωστική, part time απασχόληση. Με άλλα ασχολήθηκα η ίδια και με άλλα φίλοι μου και βοήθησαν πάρα πολύ!
Δεν θέλω επουδενί με το μήνυμά μου να πω πως όλα θα είναι ρόδινα γιατί θα πω ψέματα. Επειδή αυτό που περνάς το βίωσα κι εγώ και πολλές στιγμές ήταν παρα πολύ άσχημες, πρέπει να ζυγισεις τα υπέρ και τα κατά. Για μένα ήταν τεράστιο υπέρ οι ώρες μαθημάτων και μελέτης ενός αντικειμένου για το οποίο είμαι φτιαγμένη. Τώρα πια ξέρω πως αν είχα μείνει σπίτι μου θα είχα περάσει πολύ πιο ήρεμα χρόνια, με λιγότερο άγχος και διάφορες τάσεις (άλλοτε φυγής κι άλλοτε κατάθλιψης) όμως δεν θα ήμουν τόσο δυνατός άνθρωπος όσο ειμαι τώρα.
Ειλικρινά δεν ξέρω αν βοήθησα καθόλου, απλά είπα να μοιραστώ την προσωπική μου εμπειρία μιας και μοιάζει.
Και τώρα που τα γράφω με πιάνει ένας κόμπος από ένα κράμα συγκίνησης και θλίψης και νιώθω και γριά που τελειώνω. Αμάν βραδιάτικα.
