Ήταν πιο δύσκολα τα θέματα Μαθηματικών την εποχή των δεσμών;

Μάρκος Βασίλης

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών , Μεταπτυχιακός φοιτητής σε MSc in Cognitive Systems, OUC και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 1,864 μηνύματα.
1) Το ότι τα Μαθηματικά είναι "εργαλείο", δεν το μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο. Στη μέση εκπαίδευση οι μαθητές νομίζουν ότι τα Μαθηματικά είναι ανεξάρτητα από τις άλλες επιστήμες, ίσως και "θεόπεμπτα". Αρκετοί μαθητές του λυκείου, δεν μπορούν να λύσουν την εξίσωση χ = υ.t ως προς t. Στη Β' γυμνασίου, μετά τις εξισώσεις 1ου βαθμού, είχε το βιβλίο μια παράγραφο "επίλυση τύπων". Όμως ο μαθηματικός μου την παρέλειψε λέγοντας ότι "δεν είναι σπουδαία και δεν χρειάζεται πουθενά". Φεύγουν λοιπόν τα παιδιά από το λύκειο και τότε καταλαβαίνουν ότι τα Μαθηματικά είναι "εργαλείο".
2) Συμφωνώ ότι υπάρχουν πολλές ελλείψεις στις μαθηματικές γνώσεις των μαθητών. Πριν δυο χρόνια αρκετοί υποψήφιοι απέτυχαν στα Μαθηματικά των πανελληνίων, γιατί δεν ήξεραν να βρουν το μήκος κύκλου.
3) Επιμένω σε περισσότερη ύλη με μικρότερη εμβάθυνση. Δεν θεωρώ εμβάθυνση τα παλαβά τέταρτα θέματα που τίποτα δεν προσφέρουν, αλλά προσπαθούν να παγιδέψουν.



Τα παιδιά αντιμετωπίζουν τα μαθηματικά ως εργαλείο, γιατί δε διδάσκονται συχνά τι άλλο να τα κάνουν. Στην Ελλάδα, μία μεγάλη μερίδα των εκπαιδευτικών, δυστυχώς, είναι αρκετά κλειστή ως προς τις νέες μεθόδους διδασκαλίας. Το πιο απλό, να μπουν σε μία τάξη δύο διδάσκοντες από το ίδιο αντικείμενο ή από διαφορετικό αντικείμενο - π.χ. δύο μαθηματικοί, ένας μαθηματικός με έναν φυσικό κ.λπ. - θεωρείται οριακά επιστημονική φαντασία (pun intended).

Για το άλλο με την επίλυση τύπου, δυστυχώς δεν ήταν μόνο θέμα του καθηγητή σας, αλλά των οδηγιών του ΙΕΠ. Η παράγραφος της επίλυσης τύπου είναι εκτός εξεταστέας ύλης από όταν μπήκε το βιβλίο στα γυμνάσια (!)

Για το ζήτημα της εμβάθυνσης ή της επιφανειακής μελέτης, παραθέτω μια εργασία (στα ελληνικά) στην οποία παρουσιάζεται η διδασκαλία των Μαθηματικών στη Μ. Βρετανία και γίνεται σύγκριση με την Ελλάδα:
Εδώ θα δείτε πόσο περισσότερα πεδία των Μαθηματικών καλύπτονται στη Μ.Β. και σε τι επίπεδο. Πολύ περισσότερα από εμάς, αλλά όχι τόσο "βαριά". Για παράδειγμα, δεν ασχολούνται με αυστηρούς ορισμούς, δεν έχουν θεωρητικές ασκήσεις, ούτε τρελές περιπτώσεις ορίων, απαλά τη συνέχεια, γενικά όλα πιο πρακτικά και πιο εφαρμόσιμα.
Υ.Γ. Παράκληση: Μην μου αναφέρετε τον ελληνοκεντρικό μύθο <<αυτά που κάνουμε εμείς στο λύκειο αυτοί τα κάνουν στο πανεπιστήμιο>>, γιατί θα χαμογελάσω.



Η λύση δεν είναι να διδάσκουμε τα μαθηματικά μόνον ως εφαρμογές - το ίδιο προβληματικό με το να κάνουμε μόνο αποδείξεις είναι αυτό. Ζητούμενο (θα έπρεπε να) είναι να ξεκινάμε από εφαρμογές και πράγματα προσιτά στην ευρεία μάζα της τάξης και να αναδεικνύουμε τη διαφορετική φύση των μαθηματικών σε σχέση με τις άλλες επιστήμες. Το να ζητήσει κανείς να γίνονται μαθηματικά στο σχολείο χωρίς να υπάρχει η έννοια της απόδειξης είναι τόσο ανεύθυνο όσο το να διδάσκεται η φυσική χωρίς πείραμα - όπως, εν πολλοίς, γίνεται.

Κάλλιστα μπορεί μία μαθηματική έννοια να μπει στην τάξη από ένα πρόβλημα και στην πορεία να οδηγηθούν τα παιδιά στο αφηρημένο υπόβαθρο πίσω από αυτές, μπαίνοντας ουσιαστικά στο πεδίο των μαθηματικών.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top