μπορείς να φτάσεις μέχρι τα 8 χρόνια φοίτησης
Θα ξανά γράψω ότι το θέμα χρόνου είναι τελείως προσωπικό. Απάντησα και παραπάνω ότι ξαδέρφη μου που πέρασε στο ίδιο τμήμα στα 20 της, δεν είχε οικογένεια και χρειάστηκε 7 χρόνια για να πάρει πτυχίο. Μόνο το ένα μάθημα της ιστοριας πρέπει να το διαβάζει καποιος τουλάχιστον ένα εξαμηνο, αν θέλει να είναι σίγουρος ότι θα το περάσει και να έχει και ένα 7-8 και όχι 5. Ο μικρός μου γιος είναι β γυμνασίου. Ποιος σου είπε εσενα ότι, στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, θελω να αφήσω ένα εξαμηνο από τα διαβάσματα του παιδιού για να δωσω ένα μάθημα που δεν ξερω μάλιστα αν η καθηγήτρια θα με κόβει και θα με ξανα κόβει όπως κάνει στο 80% του τμήματος; Οπότε…όχι τα 2 χρόνια, προσωπικά τα θεωρώ λίγα. Στο κάτω κάτω είναι σα να ερχοταν καποιος σε εσενα όταν έδινες πανελληνιες και να σου απαγορέψει να δωσεις δεύτερη και τριτη φορά για να πετύχεις τον στόχο σου και να σου έλεγε «εχεις χρονικό όριο μόνο ένα έτος, μετά δεν ξαναδίνεις, να πας σε ΙΕΚ». Θα σου άρεσε; Εσυ μπορεί πχ να ήθελες να περάσεις ιατρική και να μην πέρασες με την πρώτη, να χρειαζόσουν και δευτερο ή και τρίτο χρόνο για να περάσεις. Θα το θεωρούσες σωστό;
αν η επαγγελματική αποκατάσταση είναι το θέμα, προφανώς δεν θα το λύσεις με ένα ακόμη πτυχίο
Το πως θα λύσει ο καθένας την επαγγελματική του αποκατάσταση είναι δικο του θέμα. Δεν είσαι εσυ ο Δερβέναγας που θα αποφασίσεις αν του χρειάζεται το πτυχίο ή όχι. Να σου πω μόνο ότι αυτό που εχω κάνει εγώ είναι το 1/6 σε σχέση με αλλα άτομα της ειδικότητας μου. Η κουμπάρα μου για παράδειγμα που την παίρνουν και κάθε χρόνο αναπληρώτρια και έχει μαζέψει αρκετά μορια, μόλις τελειωσε δευτερο μεταπτυχιακό από Ιταλία πρώτον για να έχει μορια επιπλεον μεταπτυχιακού και δεύτερον τα μορια της δεύτερης ξένης γλωσσας.
Το αν άξιζε ή όχι, επίσης, είναι αποκλειστικά προσωπικό θέμα. Άσε που η σύνταξη έτσι όπως έχει φτασει η κατάσταση θα φτασει στα 70-75.
Η πνευματική εξέλιξη πηγάζει εκ των έσω. Όποιος θέλει να εξελιχθεί πνευματικά, κάτι το οποίο μπορεί να κάνει χωρίς κανένα πτυχίο, θα πρέπει να έχει συνεχή επαφή με το αντικείμενο επιλογής του. Από εκεί έρχεται και η εξέλιξη. Όχι με τη στασιμότητα.
Πως ξέρεις εσυ, αν καποιος που έχει σταματήσει, έχει παγώσει τις σπουδές του, μένει στάσιμος; Μπορεί να μελετάει μονος του. Μπορεί πχ ειδικά στις ξένες γλώσσες να διαβάζει ξενόγλωσσα βιβλια/ εφημερίδες, να έχει μαθητές και να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα, να κάνει απαναλήψεις μονος του και να κρατάει επαφή με το αντικείμενό του.
Δεν σου χρωστάει κανένας ένα πτυχίο. Ακόμα και στα ιδιωτικά, ανάλογα με τη πολιτική του καθενός, αν δεν περάσεις ένα συγκεκριμένο αριθμό μαθημάτων, έφυγες. Και πληρώνεις εκεί κιόλας.
Λοιπόν, να σου απαντησω κι εσενα ότι αυτή τη στιγμή είμαι στο τρίτο έτος της Αγγλικής φιλολογίας σε δημόσιο γαλλικό πανεπιστήμιο. Σπουδάζω εξ αποστασεως. Είχα κάνει ένα πρώτο έτος αγγλικής, πάλι εξ αποστασεως και πάλι σε δημόσιο πανεπιστήμιο της Γαλλίας πριν αρκετά χρόνια.Όταν είδα και από είδα με τη γαλλική και δεν ήθελα να στερήσω χρονο από τα παιδιά μου, τον άντρα μου, το σπιτι μου και να εχω και το αγχος μη με κόψουν οι καθηγήτριες/ες στα 5 από τα 10 μαθήματα ή επειδή με τις δραστηριότητες των παιδιών μου δεν είχα τον χρόνο να πηγαινοέρχομαι στη σχολή μου για κάποια άλλα μαθήματα που είχαν υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και απουσίες, επέστρεψα στην εξ αποστάσεως.
Έτσι, τελείωσα πέρσι το δεύτερο έτος στο δεύτερο πανεπιστήμιο και φέτος μπήκα στο τρίτο έτος.
Σε πληροφορώ πως στο δεύτερο έτος παρόλο που σε κάποια μαθήματα είχα κάτω από τη βάση, τα πέρασα αυτόματα γιατί εκεί, στα πανεπιστήμια της Γαλλίας, όταν ο γενικός μέσος όρος είναι πάνω από τη βάση περνάς το έτος σου και δεν περιμένεις πότε θα έχει κέφια ο κάθε κομπλεξικος καθηγητής ώστε να σε περάσει και μιλάμε ότι στο συγκεκριμένο αντικείμενο, έχω να συνδυάσω 2 γλώσσες που δεν είναι μητρικές μου, με εξίσου τεράστια ύλη, πιεστικό πρόγραμμα και συνεχείς εργασίες και εξετάσεις. Παρόλα αυτά τα καταφερα. Οπότε, δυστυχώς, για σένα, ειμαι ένα άτομο που έχει πολλή όρεξη για μάθηση και καθόλου στασιμότητα.
Επίσης, στη Γαλλία μια χαρά οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα, αν κοπούν στο έτος τους, να επαναλάβουν τη χρονιά.
Επιπλέον, εκεί μεγάλο ποσοστό φοιτητών είναι πάνω από 30, γιατί εκεί σέβονται τον θεσμό της δια βίου μάθησης.
Ακόμα, στη Γαλλία, δίνουν και τη δυνατότητα να μεταφέρει ο φοιτητής ects σε άλλο πανεπιστήμιο, όπως άλλωστε έκανα κι εγώ που με δέχτηκε το δεύτερο πανεπιστήμιο απευθείας στο δεύτερο έτος.
Τέλος, αυτό που έχω να συμπληρώσω είναι ότι παρόλο που το πρώτο έτος Αγγλικής το είχα παρακολουθήσει το 2012-13 και στο δεύτερο έτος συνέχισα το 2024-2025, καθόλου στασιμότητα από μέρους μου δεν διαπίστωσα. Μπορώ να πω, μάλιστα, ότι οι βαθμοί μου ήταν και καλύτεροι από εκείνους που είχα πριν 12 χρόνια και αυτό γιατί ήμουν πολύ πιο ώριμη σαν χαρακτήρας, άρα και στη διατύπωση της έκφρασής μου στο πλαίσιο των εργασιών, αλλά και πιο ώριμη ως προς το πρόγραμμα μου και την οργάνωση της μελέτης μου.
Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα για να σου δείξω πως υπάρχουν τρόποι για να συνεχίσει κάποιος να εξελίσσεται στο αντικείμενο του και ότι δεν είναι απαραίτητο, όπως σου την έχει βιδωσει, ότι μένει κάποιος στάσιμος ακόμη και αν στην Ελλάδα έχει παγώσει για τον οποιοδήποτε λόγο τις σπουδές του ή τις έχει καθυστερήσει.
Καταλαβαίνεις, οπότε, ότι ένα άλλο κράτος δύο χρόνια τώρα παίρνει τα δικά μου χρήματα. Ένα κράτος που σέβεται όχι μόνο τους δικούς του φοιτητές, αλλά και τους ξένους. Ενα κράτος που σέβεται όχι μόνο τους νέους, αλλά και τους μεγαλύτερους σε ηλικία.
Οπότε...δυστυχώς για σένα, ακόμα και δια της πλαγίας οδού, εγώ βρει τον δρόμο μου και θα το πάρω το δεύτερο πτυχίο που για τους δικούς μου λόγους χρειάζομαι και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το θεωρώ και καλύτερο από τη Γαλλική του ΕΚΠΑ γιατί θα έχω και δύο γλώσσες να συνδυάσω, άρα περισσότερες επαγγελματικές δυνατότητες και περισσότερα μόρια στις εκάστοτε προκηρύξεις.
Προσωπικά, δεκάρα δεν δίνω αν διαγραφώ ή όχι από τη γαλλική, αλλά αυτό που είναι λυπηρό είναι να αρέσκεστε κάποιοι στο να υποτιμάτε τον άλλον για να νιώσετε εσείς ανώτεροι, ότι εσείς δηλαδή έχετε καταφέρει να τελειώσετε πχ γεωπονία στα 5 χρόνια λες και ο άλλος δεν έχει κατορθώσει πράγματα στη ζωή του, είστε εσείς μέσα στο σπίτι του και ξέρετε πως λειτουργεί.