Καλησπέρα, για να απαντήσω στις ερωτήσεις σου:
Είναι αυτή η εξίσωση ουσιαστική ή μόνο στα χαρτιά;
Ναι είναι ουσιαστική, πλέον οι απόφοιτοι και των άλλων τμημάτων μπορούν να εγγραφούν στο ΤΕΕ και έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με εσάς. Δεν είναι κάτι που πρέπει να σε ανησυχεί όμως και θα επεκταθώ μετά γιατί.
Υπάρχει πραγματική ισοτιμία στα προγράμματα σπουδών, στο επίπεδο σπουδαστών και διδασκόντων;
Όχι, όσον αφορά το πρόγραμμα σπουδών είναι ανάλογα πόσοι καθηγητές υπάρχουν για να διδάξουν τα μαθήματα που αναγράφονται στο πρόγραμμα, πχ κάποια μαθήματα που διδάσκονται στο τμήμα του ΠΑΔΑ και δεν διδάσκονται στο ΕΜΠ είναι επειδή κάποιος καθηγητής έχει κάνει έρευνα στον τομέα και έχει γνώσεις να δώσει στους φοιτητές. (Αυτό συνήθως συμβαίνει σε μαθήματα μεγαλύτερων ετών, στα υποχρεωτικά κανονικά δεν θα υπάρχει διαφορά).
Το επίπεδο των σπουδαστών, αν πάρουμε ως παράδειγμα το ΠΑΔΑ, για λίγα χρόνια ακόμα θα παραμείνει χαμηλό, επειδή όμως πλέον (κατά τη γνώμη μου) όσοι δεν πιάνουν ΕΜΠ Αθηναίοι θα πηγαίνουν στο ΠΑΔΑ, θα έχει ως αποτέλεσμα το επίπεδο των φοιτητών να ανέβει κι αυτό. Πλέον δεν υπάρχει λόγος να φύγεις από Αθήνα αν δεν πιάνεις ΕΜΠ και θες μόνο σχολές μηχανικών.
Οι διδάσκοντες είναι στην κρίση τους αν θα θελήσουν να φτάσουν στο επίπεδο των ήδη υπαρχόντων πολυτεχνείων ή όχι, μπορεί κάποιοι να αυξήσουν τη δυσκολία στα θέματα τελικών εξετάσεων ή και της ύλης, άλλοι επειδή έχουν τη λογική ότι έχουν ακόμα παλιούς φοιτητές που είναι χαμηλού επιπέδου και θέλουν να τους διώξουν ίσως εξακολουθούν να βάζουν "εύκολα" θέματα (πόσο εύκολα θέματα να βάλεις όμως σε μαθήματα ηλεκτρομαγνητισμού πχ, κάποια αντικείμενα είναι δύσκολα και από τη φύση τους).
Μήπως αυτή η αντιστοιχία τμημάτων εξισώνει φοιτητές δύο διαφορετικών ταχυτήτων;
Όπως είπα και πριν, αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να σε ανησυχεί, αν είσαι καλός σε αυτό που κάνεις την άκρη πάντα θα τη βρεις. Τα επαγγελματικά δικαιώματα δεν σου δίνουν ικανότητες να γίνεις καλός στο αντικείμενο σου και άρα πιο προσιτός στην αγορά εργασίας/ακαδημία. Ακόμα και από το ΕΜΠ να έχεις αποφοιτήσει, άμα δεν ξέρεις τι σου γίνεται δουλειά δεν θα βρεις και με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα του κόσμου. Οπότε κάνεις ότι μπορείς για να λάβεις τις γνώσεις που απαιτεί η θέση εργασίας που θες να χτυπήσεις είτε μέσω πρακτικής είτε μέσω self-studying (αξιοποιώντας όλες τις γνώσεις που σου παρέχει η σχολή στον τομέα) και μετά ξεκινάς αναζήτηση. Το ίδιο ισχύει και για ερευνητικές θέσεις, βρίσκεις ένα αντικείμενο που θες να ασχοληθείς, μιλάς με τον εκάστοτε καθηγητή και ξεκινάς διπλωματική/έρευνα κλπ εφόσον είναι πάνω σε κάτι που έχεις γνώσεις.