Η τυχη ειναι παραγοντας των πανελληνιων οσον αφορα ενα +-1000 στα τελικα μορια, βαρια +-2000 κι αυτο οφειλομενο σχεδον αποκλειστικα στην εκθεση. Δεν γινεται να πηγαινεις με αξιωσεις των 18,5 χιλιαδων μοριων και να βρισκεσαι κατα τυχη (sic) με 16,5. Επισης, δεν ξερω ποσο καλομαθημενη ειναι η γενια σας αλλα εγω απο τη β ακομη λυκειου στα διαγωνισματα του φροντιστηριου με 3ωρους και 4ωρους υπνους πηγαινα, στις πανελληνιες το ιδιο και τωρα στη σχολη κυρίως αυπνος. Η αριστεια ειναι ενα σκληρο και επιπονο μονοπατι νεαρε.
Δεν θα διαφωνήσω γενικά, αλλά στο θέμα του ύπνου δεν με βρίσκεις σύμφωνο, δεν είναι όλοι ίδιοι. Το γεγονός πως εσύ μπορούσες να το κάνεις, δεν σημαίνει πως μπορούν όλοι. Σήμερα πολλά παιδιά έχουν διάφορα προβλήματα, κυρίως ψυχολογικά, τα περισσότερα κιόλας είναι undiagnosed γιατί οι γονείς είναι αγύριστα κεφάλια ή επειδή δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση.
Μπορεί κάποιοι να είναι υπερόπτες και να νομίζουν πως τα ξέρουν όλα(δεν αναφέρομαι σε εσένα), αλλά δεν ξέρουν τίποτα γιατί δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο να μάθουν. Αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους σαν αριθμούς αλλά στην ουσία κοιτάνε μια πλευρά των πραγμάτων και χάνουν άλλες 10. Ξέρεις γιατί ; Γιατί ήταν τυχεροί στην ζωή.
Επειδή έχω διδάξει και εγώ σε παιδιά, η κύρια διαφορά μεταξύ της πλειοψηφίας που φοιτάει σε καλές σχολές δεν είναι η περισσότερη ευφυΐα. Είναι η τύχη. Και όχι δεν εννοώ στις πανελλήνιες...
Τι να πω εγώ σε ένα παιδί που ο πατέρας του το βάζει να δουλεύει μέχρι τις 3 το πρωί και μου έρχεται για μάθημα χωρίς να μπορεί να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά ;
Τι να πω σε ένα παιδί που η μάνα του έχει ψυχιατρικό πρόβλημα και ο πατέρας του γκαρίζει όλη μέρα ;
Τι να πω σε ένα παιδί που την μισή του ζωή τρέχει σε νοσοκομεία, και απο διάφορα θέματα δεν μπορεί καν να κοιμηθεί τα βράδια ;
Τι να πω σε ένα παιδί που έχει χάσει τους γονείς του και ανησυχεί πως ίσως οι συγγενείς του μια μέρα το εγκαταλείψουν επίσης ;
Τι να πω σε ένα παιδί που οι γονείς του δεν μπορούν να το συντηρήσουν και αναγκαστικά σκέφτεται το μέλλον του ως υπάλληλος σουπερμάρκετ ή ντελιβεράς γιατί χρειάζεται άμεσα χρήματα και δεν μπορούν να του παρέχουν οι δικοί του ;
Τι να πω σε ένα παιδί που βιώνει καθημερινό μπούλινγκ και η ζωή του είναι κόλαση ; Να διαβάσει ; Γιατί έγραψε 12 ;
Είμαι σίγουρος πως κάποιος θα πει πως αυτές είναι μεμονωμένες περιπτώσεις. Αλλά όχι, πιστέψτε με, δεν είναι. Είναι πάρα πολλά τα παιδιά με όλα αυτά τα εμπόδια στην ζωή τους. Όχι πάντα τα ίδια, αλλά πάντα σημαντικά για να τους επηρεάζουν την ζωή τους. Οπότε και στην Πάτρα να περάσουν, και στον Βόλο και στην Ξάνθη, και στο Παδά και οπουδήποτε, μόνο κατόρθωμα θα είναι. Δεν υπάρχουν σχολές που όποιος πέρασε αξίζει και όποιος δεν πέρασε δεν αξίζει. Φοβάμαι πως η εξίσωση της ζωής είναι πολύ πιο περίπλοκη. Σημασία έχει η προσπάθεια σε αντιστοιχία, δηλαδή κανονικοποιημένη, προς τα εμπόδια πάσης φύσεως.
Ξαναλέω πως απλώς παίρνω μια αφορμή, δεν εννοώ κάτι για εσένα.
Η ουσία είναι πως υπάρχει μια μεγάλη γκάμα μαθητών με πολλά και διάφορα προβλήματα τα οποία αναπόφευκτα επηρεάζουν τόσο την ποιότητα ζωής τους όσο και την απόδοση τους στο σχολείο. Στον χώρο των θετικών επιστημών, οι περισσότεροι, φοιτητές και καθηγητές αγνοούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν άλλοι συνάνθρωποι μας και τους κρίνουν με βάση έναν ηλίθιο βαθμό μόνο, χαρακτηρίζοντας τους...σκουπίδια. Μπορώ μετά βεβαιότητας να πω πως η συντριπτική πλειψηφία αυτών των παιδιών εαν ήταν το ίδιο τυχερά στην ζωή θα ήταν εξίσου ή και περισσότερο ικανοί απο αρκετά άλλα παιδιά. Όσο και εαν κάποιοι κλείνουν τα μάτια, τα κοινωνικά προβλήματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για όλα αυτά τα παιδιά. Αλλά το να τρέχουμε σε έναν αγώνα εναντίον κουτσών και να χαιρόμαστε που κερδίζουμε δεν είναι ηθικό. Δεν σημαίνει πως δεν είμαστε καλοί και ικανοί, ίσα ίσα πρέπει να εκμεταλλευτούμε την τύχη μας, αλλά δεν πρέπει ούτε για μια στιγμή να πιστέψουμε πως είμαστε κάτι ανώτερο. Απλώς λίγο πιο τυχεροί απο άλλους, that's all.