Νομίζω οτι όσο εμβαθύνει κανείς περισσότερο ούτως η άλλως αντιλαμβάνεται οτι τα πράγματα μπορούν να αναλυθούν στο πιο θεμελιώδες επίπεδο τους μόνο μέσω των μαθηματικών.
Εστίσε στην παρακάτω φώτο :
Η πράσσινη καμπύλη είναι το ημίτονο.
Η κόκκινη είναι το ημίτονο με αρχική φάση +π/2 ( το ημ(x +π/2) δηλαδή ).
H μπλε είναι το ημίτονο με αρχική φάση -π/2 ( το ημ(x - π/2) δηλαδή).
Όπως βλέπεις αρχική φάση +π/2 είναι ισοδύναμη με την μετατόπιση της αρχικής συνάρτησης του ημιτόνου κατά π/2 προς τα αριστερά. Αρχική φάση -π/2 όμως είναι ισοδύναμη με μετατόπιση του ημιτόνου κατά π/2 προς τα δεξιά.
Εαν είσαι πιο προσεκτική θα δεις οτι η κόκκινη καμπύλη που προκύπτει για αρχική φάση +π/2 στο ημίτονο(μετατόπιση προς τα αριστερά), δίνει την συνάρτηση του συνημιτόνου. Οπότε :
ημ(x + π/2) = συν(χ)
Παρατήρησε όμως πως για αρχική φάση -π/2(παίρνεις την μπλε καμπύλη) παίρνεις μια πολύ όμοια μορφή με το συνημίτονο(κόκκινη καμπύλη) αλλά όχι ακριβώς ίδια. Οι δύο καμπύλες μηδενίζονται στα ίδια σημεία και όταν η μια λαμβάνει την μέγιστη τιμή της, η άλλη λαμβάνει την ελάχιστη, και ανάποδα.
Οπότε η μπλε καμπύλη είναι η -συνx.
Άρα :
ημ(x+π/2) = συνx
ημ(x-π/2) = -συνx
Ανάλογα με το εαν η αρχική φάση είναι +π/2 ή -π/2 θα πάρεις συνx ή -συνx .
Γενικά το γράφημα μιας οποιαδήποτε συνάρτησης : f(x+c) είναι το γράφημα της f μετατοπισμένο προς τα αριστερά. Το γράφημα μιας οποιαδήποτε συνάρτησης της μορφής : f(x-c) είναι το γράφημα της f μετατοπισμένο προς τα δεξιά.
Όμως πεειδή το ημίτονο και το συνημίτονο πρακτικά είναι η ίδια συνάρτηση, αυτή η μετατόπιση,ανάλογα εαν γίνεται προς τα δεξιά ή τα αριστερά μπορεί να μετατρέψει την μια στην άλλη ή στο αντίθετο της. Αυτό βέβαια εαν η μετατόπιση είναι κατά μέτρο ίση με π/2.