Κατ' αρχάς, να ευχηθώ στους υποψηφίους καλή δύναμη στη συνέχεια του αγώνα τους.
Ως φιλόλογος, θα ήθελα να σχολιάσω την άσκηση Γ4.β. για τη μετατροπή του ευθέος λόγου σε πλάγιο και να εκφράσω τη διαμαρτυρία μου σχετικά μ' αυτήν. Φοβάμαι λοιπόν ότι η μετατροπή αυτή έκρυβε ιδιαιτερότητες και δυσκολίες που δεν ήταν καθόλου εύκολο να τις προσπελάσει ένας μαθητής, όσο καλά διαβασμένος κι αν ήταν. Φοβάμαι επίσης ότι - όπως έχει γίνει συχνά στο παρελθόν - οι εισηγητές του κειμένου δεν μπήκαν στον κόπο να λύσουν την άσκηση πριν τη βάλουν. Όλα αυτά βέβαια δεν τα ξέρω, τα υποθέτω όμως κρίνοντας από τον βαθμό δυσκολίας κάποιων ασκήσεων, και εν προκειμένω της συγκεκριμένης.
Από την ενδεικτική απάντηση της ΚΕΕ, σωστό είναι μόνο το σφᾶς, αλλά πόσοι άραγε μαθητές το έγραψαν; Ωστόσο, και το τούτους ή το αὐτοὺς δεν πρέπει να θεωρηθούν λάθος, παρόλο που είναι. Είμαι βέβαιος επίσης ότι πολλά παιδιά είδαν καθαρή ταυτοπροσωπία και έγραψαν: οἱ Κορίνθιοι ἔλεγον τότε καὶ ἀδικούμενοι τὸν πόλεμον ἐγείρειν, λύση που, κατά μια λογική, είναι κι αυτή σωστή και, κατά τη γνώμη μου, κανείς δεν έχει δικαίωμα να τη θεωρήσει λανθασμένη. Γιατί πρέπει όλες αυτές οι λύσεις να γίνουν δεκτές; Διότι, απλούστατα, οι απαιτούμενες γνώσεις για τη λύση αυτής της συγκεκριμένης άσκησης δεν καλύπτονται από τη διδασκόμενη ύλη· δεν είναι δυνατόν, επομένως, να θεωρηθεί ο μαθητής υπεύθυνος για όποιαν απάντηση δώσει.
Για να μην κουράζω περισσότερο με φιλολογικές λεπτομέρειες, προτείνω να δει κανείς τις απαντήσεις της ΚΕΕ, της ΟΕΦΕ και των Φροντιστηρίων για την άσκηση Γ4.β., για να καταλάβει τη σύγχυση. Αναρωτιέμαι όμως: αν μια άσκηση συντακτικού επιδέχεται τόσες λύσεις (μία σωστή, άλλες λιγότερο σωστές, άλλες λάθος) πώς είναι δυνατόν να τίθεται σε πανελλήνιες εξετάσεις;