Αυτό ισχύει σε κάθε επιστήμη αν μιλάμε για τις σοβαρές επιστήμες που διαμορφώνουν την βασική επιστημονική σκέψη. Έρχεται ο καθηγητής και πετάει 2-3 αοριστίες (για να μην πω την άλλη λέξη) στον πίνακα, εκτός τόπου και χρόνου από την τάδε βιβλιογραφία, πρακτικά συνεδρίου και αναρωτιέσαι μήπως είμαι σε λάθος μάθημα;

Στην εξεταστική όμως πάει και βάζει από τις sos φωτοτυπίες που κυκλοφορούν δεμένες με σπιράλ στο Φωτοτυπάδικο της Σούλας. Πέφτει σήμα Μορς Πουτινικών προδιαγραφών από την ΔΑΠ-για την καρδιά σας, ή την ΚΝΕ που ψάχνονται να δουν θεωρητικά πως βγαίνει η άσκηση αφού είναι οπαδοί της ορθότητας και στο τέλος πάει η αντιγραφή σύννεφο (καπιταλιστικά και απλά).
Ποια η λογική να μάθεις μια επιστήμη μέσα από τόμους και όχι μέσω κατανόησης των ασθενειών και των περιπτώσεων; Η ανάγνωση τόμων δεν σημαίνει και μάθηση. Δεν μου λέει κάτι. Η οποιαδήποτε επιστήμη θέλει μια στοιχειώδη σκέψη. Διαβάζω για την περίπτωση όγκων στο παχύ έντερο. Μόνο ό,τι λέει ο τσελεμεντές; Δεν θα πρέπει να καταλάβω τι γράφει ο τσελεμεντές; Να αισθανθώ λίγο το κείμενο;