σαν εργοθεραπευτρια θα ασχολεισαι σχεδον αποκλειστικα με βαρια περιστατικα(κινητικες δυσλειτουργιες που οφειλονται σε πολλους παραγοντες τοσο συγγενεις οσο και επικτητους.)Αν εισαι απο αθηνα μπορεις να περασεις απο το τμημα που ειναι στο αιγαλεω να δεις πως ειναι τα εργαστηρια,θυμιζει αρκετα παιδικο σταθμο.Σαν φ/θ(εγω) θα εχεις τη δυαντοτητα να ασχοληθεις και με αλλα περιστατικα εκτος απο αυτα που δεν εχουν και τοσο καλη προγνωση και ειναι περισσοτερο θεμα συντηρησης.Τωρα αν μπεις σε νοσοκομειο σαν φ/θ.Και στις δυο δουλειες με το περασμα του χρονου θα θυσιαζεις την υγεια σου,περισσοτερο μαλλον σαν φ/θ.Η εργο εχει καλυτερη αποκατασταση σε σχεση με φ/θ.Η ψυχολογια τωρα ειναι ενα επαγγελαμ που εχει απειρες διεξουδους αλλα πρεπει να ξερεις προς τα που θα κατευθυνθεις και δεν προυποθετει σε καμια περιπτωση την ικανοτητα να ακους τον πονο του αλλου καθως εχει ακτευθυνσεις που δεν εχρεσαι σε επαφη με κανενα απλα δεν ειναι τοσο πρακτικο οσο τα αλλα δυο και εγω προσωπικα θα βαριομουν.
!Ξεχασα να πω οτι πολλοι εργοθεραπευτες εργαζονται με παιδακια.Εκει τα πραγματα ειναι εντελως διαφορετικα απο αυτα που περιεγραψα.Πολυ πιο απλα,ειδικα αν σαρεσουν τα παιδακια.Εχω δει πολλες φορες τη δουλεια τους και δε θα μπορουσα να την κανω γιατι δε μπορω καθολου τα παιδια.Οι νοσηλευτες για μενα ειναι υπερηρωες μονο και μονο που κανουν τη δουλεια που κανουν.αυτα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
