Αν γίνεται κάτι τέτοιο, γίνεται με πολύ συγκαλυμμένο τρόπο.
Για παράδειγμα, ο καθηγητής δίνει τα θέματά του σε κάποιο φροντιστήριο και το φροντιστήριο κάνει 1-2 επαναληπτικά τεστ με αυτά, μερικές εβδομάδες πριν από τις εξετάσεις.
Προφανώς αν γίνεται κάτι τέτοιο, οι φροντιστάρχες δεν λένε στα παιδιά τίποτα γιατί κάποιος θα κελαηδήσει, απλά τους νοιάζουν τα ποσοστά επιτυχίας ώστε να έχουν και του χρόνου πελατεία.
Ακόμη, για να αποφευχθούν γκρίνιες, η σχολή πατάει και καλά σε ζητήματα ευαίσθητων δεδομένων, βγάζοντας τις βαθμολογίες με αριθμό πρωτοκόλλου της αίτησης, αντί για ονοματεπώνυμο υποψηφίου (για να μην καρφωθούν ότι όσοι πέρασαν ήταν από το ίδιο φροντιστήριο άραγε; )
Το δεύτερο ειδικά μπορεί να το διαπιστώσει κανείς κάνοντας μια βόλτα από τα αποτελέσματα των περισσότερων σχολών σε αυτές τις εξετάσεις.
Πέρασα με κατατακτήριες Ιατρική χωρίς φροντιστήριο αλλά δεν τις θεωρώ αξιοκρατικές, ούτε τις συνιστώ στον κόσμο, όταν οι διαδικασίες γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες. Όσα αδιαφανή αυτοκόλλητα και να κολλάνε πάνω στις κόλλες (πάρε έναν φακο, κόλλα τον από πίσω και δες αν διακρίνεις κάτι

).
Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι, μιλώντας με πολλά παιδιά που πέρασαν με κατατακτήριες, 2 χρόνια σχεδόν μετά έχουν ξεχάσει βασικά πράγματα που διαβάζαμε. Μου φαίνεται περίεργο, γιατί τα θυμάμαι σχεδόν σαν "χθες". Το ίδιο παρατηρεί και ένας φίλος μου που και αυτός πέρασε χωρίς φροντιστήριο με την 3η φορά.
Βέβαια όταν πρωτοέδωσα κόπηκα για μισή μονάδα και για να μην μπορούν να μου παίξουν πουστιά έμαθα όλα τα βιβλία παπαγαλία, αλλά είναι μια άλλη ιστορία αυτό...