Γενικώς,κατά την άποψή μου, οι επιστήμες που μαθαίνουμε στην Ελλάδα δεν έχουν πρακτική χρήση στον πραγματικό κόσμο διότι έχει χαθεί και το σωστό κίνητρο.
Το σημερινό κίνητρο είναι απλά "να βγάλω πτυχίο,να κάνω μεταπτυχιακό για να βρω πιο εύκολα δουλειά" ή για να εκπληρωθεί η επιθυμία του εγώ μας, να νιώθουμε σημαντικοί ή/και ανώτεροι. Λίγοι είναι οι άνθρωποι που έχουν πάθος για αυτό που κάνουν και βλέπουν αυτά που μαθαίνουν στην πράξη ή τα πράττουν οι ίδιοι.
Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες,δεν ήταν όλα στον κομμουνισμό απαίσια,αν και ήταν σκληρή ζωή τότε (για τους γονείς μου που έζησαν σε τέτοιο πολίτευμα). Όλες οι πολιτικές έχουν θετικά και αρνητικά,ωστόσο το μέγα θετικό του κομμουνισμού ήταν η εκπαίδευση και η αυτάρκεια της βιομηχανίας.
Eννοείται ότι οι επιστήμες στην Ελλάδα δεν έχουν καμία πρακτική χρησιμότητα σε διάφορους τομείς της Οικονομίας καθώς οι περισσότεροι Οικονομολόγοι έχουν αρκετά κακή σχέση με την Μαθηματική και Φυσική προσέγγιση της Οικονομίας μέσα από την Τεχνολογία π.χ. κατασκευής υλικών, διατάξεων κτλ και όχι της Τεχνολογίας Αερομπουρδολογίας της Διοίκησης Γραφείων (υπερ-παραγωγή κουστουμάτων Managers), από αυτό που έχουμε μπουχτίσει και συνεχίζουμε.
Αν δεις για παράδειγμα ποιοι είναι εκπρόσωποι φορέων για διάφορα μισθολογικά και νομικά θέματα στις εκάστοτε κυβερνήσεις ή και ακόμη στη φιέστα του 1821 για τα 200 χρόνια, θα διαπιστώσεις ότι οι φορείς δεν έχουν καμία σχέση με την θετική επιστήμη όπως αυτή ορίστηκε από τις σχολές των Γερμανών, Γάλλων, Ρώσων, Ιταλών και άλλων Ευρωπαϊκών κυρίως επιστημόνων για τον 19ο-20ο αιώνα. Αντιθέτως είναι διάφορες ενώσεις συντεχνιών με έντονη κομματική παρουσία και μια από τα ίδια Δημόσιο. Είστε νέοι και πιθανόν πολλά παιδιά στο φόρουμ να βλέπουν με αρκετό ρομαντισμό το παρόν και μέλλον της χώρας, όπου αν είμαστε ρεαλιστές, δεν υπάρχει. Καμία χώρα δεν μπορεί να προοδεύει αν γίνει μια αγορά μόνο για πωλήσεις εφαρμογών ΙΤ, κάτι που σκοπεύει να κάνει το ισχύον πολιτικό σύστημα με ξένες εταιρίες ή διάφορες αμφιλεγόμενες Ελληνικές εταιρίες στον χώρο της Πληροφορικής σύντομης διάρκειας (βλ. σκάνδαλο Χρηματιστηρίου, Μνημόνιο 1-2-3... κτλ). Η Πληροφορική δεν είναι μόνο πωλήσεις και αποθήκες ψηφιακών προϊόντων σε πελάτες στη Ν.Α. Μεσόγειο και Βαλκάνια.
Δυστυχώς η καινοτομία είναι μια άγνωστη λέξη, οι Έλληνες δεν έχουν μάθει από μικρή ηλικία στον ανταγωνισμό με στόχο την βελτίωση της παρουσίας σε αυτό που κάνουν. Μέρος αυτής της στασιμότητας, της χρόνιας μιζέριας είναι και η καταθλιπτική εικόνα των μεγάλων αστικών κέντρων αλλά και της επαρχίας, με την απαράδεκτη αρχιτεκτονική δημοσίων κτιρίων, πολυκατοικιών κτλ. Για πολλές δεκαετίες η χώρα μας έζησε και συνεχίζει να ζει στον
γύψο του υλικού καταναλωτισμού με εισαγωγές από Δυτικές Οικονομίες αλλά και με αρκετό ιδελογικό σανό και κίτρινο ρεπορτάζ μακριά από την επιστημονική κοινότητα και την βιομηχανία. Σαν να μην υπάρχει επιστήμη και πείραμα στην Ελλάδα. Για ξεκάρφωμα των μαζών, καμιά φορά βλέπουμε καμία εκπομπή στην τηλεόραση με κανέναν ομογενή διαπρεπή επιστήμονα στο εξωτερικό να παρουσιάζει συγκεκριμένο προφίλ ανάλογα τις ερωτήσεις που του κάνουν ή ακόμη αν ο πρωθυπουργός βραβεύει κάποιον διαπρεπή ομογενή επιστήμονα ή ταλέντο κυρίως για το πιθανό συστημικό του αριστερό παρελθόν (ίσως), για τις φωτογραφίες και τις χαιρετούρες χωρίς φυσικά από αυτή την κομματική και τηλεοπτική εκμετάλλευση του προϊόντος να υπάρχει κάποιο όφελος είτε των πολιτών - τηλεθεατών είτε της χώρας συνολικά.
Στην Ελλάδα ζούμε κάθε μέρα την ίδια μέρα.
Αυτή τη στιγμή αρκετοί καθηγητές μέσης εκπαίδευσης Μαθηματικών ή Φυσικής στην Ελλάδα με τη στάση τους, με τον τρόπο εργασίας τους ως ανάγκη επιβίωσης, δίνουν ένα πολύ κακό παράδειγμα για την σημασία αυτών των επιστημών στην κοινωνία και φυσικά στην Οικονομία από ανθρωπολογικής πλευράς. Αδικούν την εικόνα των συγκεκριμένων επιστημών κάτι που βολεύει και την ίδια κοινωνία αλλά και την πολιτική που όπως προείπα, σε όλους τους εθνικούς διαλόγους για την Οικονομία, διάφορα φόρουμ στους Δελφούς κτλ, η Φυσική και τα Μαθηματικά είναι ανύπαρκτα. Στην Ελλάδα είναι απλά ένα "αυτονόητο" κομμάτι της μέσης εκπαίδευσης σαν μεμονωμένα ανιαρά μαθήματα ξεπερασμένης ύλης με μεγάλο ποσοστό αποτυχίας των μαθητών, αδιάβαστων καθηγητών και ένα πολύ μεγάλο τμήμα της μαύρης εργασίας από τα ιδιαίτερα φροντιστήρια. Με τον τρόπο τους όλες οι πλευρές, αποθαρρύνουν πολλούς μαθητές και γονείς να καλλιεργήσουν μια εποχή "ευφορίας" αυτών των επιστημών, μια επιστημονική αναγέννηση στην χώρα του αρχαίου Σάμιου Μαθηματικού Πυθαγόρα ή του σύγχρονου Κεφαλλονίτη Μαθηματικού Αθανάσιου Φωκά, ως παραδείγματα. Υπάρχουν και αυτά τα Μαθηματικά, που διαμορφώνουν την ταυτότητα μιας κοινωνίας σε όλους τους αιώνες, τελείως διαφορετικά από την παπατζίδικη μέθοδο σκέψης των εισαγωγικών εξετάσεων.
