Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν διάβασα (πολύ) αναλυτικά τα προηγούμενα μηνύματα, γιατί μου φάνηκαν μεγάλα!

τα συγχαρήκια τα έχω πει ήδη!
Πέρα όμως από την πλάκα, η γνώμες είναι σαν τις κ...ες, όλοι έχουν από μία.
Η μάχη Ελλάδα-Εξωτερικό είναι του ίδιου μεγέθους με τη συζήτηση ΑΕΙ-ΤΕΙ, με τη συζήτηση Ιδιωτικά πανεπιστήμια-Δημόσια πανεπιστήμια και μπορώ να συνεχίσω αιωνίως. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, δεν θέλουν όλοι τα ίδια, δεν έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες. Ο καθένας κάνει την πορεία του.
Και αν έρχεται η κάθε θείτσα και λέει το μακρύ της και το κοντό της, βάζεις το χαμόγελο του Τζόκερ-το μόνιμο- και κουνάς το κεφάλι μέχρι να φύγει. End of story.
Και εγώ αν άκουγα τη μάνα μου θα ήμουν στο εξωτερικό (λύσσαξε να με διώξει και να μείνω εκεί) ή θα ήμουν δικαστικός (δεν ξέρω τι είναι χειρότερο). So what; Ακόμα το κοπανάει και περαστικά της θα της ευχηθώ, της το λέω και γελάμε πλέον που κοντεύω τα 40!