Τι να μας πει κ ο Καπρος!
Εχω κανει λοχίας εγω, δε μασαω!
18 μηνες φανταρος, θα σεβεστε!
...απλα σε ηλικία 23-24 χρονών, δεν το βλέπω να ξαναμπαινω σε αυτή την τρελή διαδικασία....
...ποιος ξέρει τι μας επιφυλάσσει η ζωή!!!!!
Γεια σου Νεφελη (με το ωραιο σου ονομα).
Ακου λοιπον και τη δικη μου ιστορια.
Οταν ημουν γυρω στα 22-23, ειχα την τυχη να εργαστω για τους Ολυμπιακους αγωνες της Αθηνας για εναν ολοκληρο χρονο. Δουλεψα διπλα σε μεγαλα κεφαλια του χωρου, ως τεχνικος συστηματων σχολιασμου σε μια Ισπανικη εταιρια που ειχε αναλαβει το κομματι της παγκοσμιας ραδιοτηλεοπτικης καλυψης των αγωνων (η ΑΟΒ για τους παλιοτερους αν θυμαστε).
Ο τοτε προϊστάμενος μου προσπαθουσε να με πεισει να συνεχισω τις σπουδες μου, να μη μεινω με το πτυχιο του τεχνικου λυκειου και του ΙΕΚ, ωστε να καταφερω να ακολουθησω την εταιρεια στους επομενους Ολυμπιακους αγωνες και οχι μονο.
Ξερεις τι του απαντησα? "Μπα που να τρεχω τωρα, ειμαι μεγαλος πια, δεν ειμαι πλεον για σπουδες, περασαν τα χρονια...".
Ημουν μολις 22!
Ηρθε λοιπον η στιγμη μετα απο 4 χρονια, που μου δωθηκε παλι η ευκαιρια, για τους Ολυμπιακους αγωνες, αυτη τη φορα της Κινας. Αν ειχα τοτε το χαρτι ενος ΤΕΙ στα χερια μου, θα ειχα αρπαξει καποιες πραγματικες ευκαιριες που εκμεταλλευτηκαν αλλοι που το ειχαν ηδη. Ομως επειδη δεν ειχα κανει αυτο το βημα οταν επρεπε, δε μπορεσα να τις διεκδικησω.
Ημουν 26-27, αλλα ειπα στον εαυτο μου, δεν ειμαι τωρα για σπουδες, περασαν τα χρονια, ειναι πια αργα.. Το αποτελεσμα ηταν να μη μπω ποτε στη διαδικασια να δωσω πανελληνιες μεχρι τωρα.
Πλεον ειμαι 39 ετων και παρολο που θα ειχα καθε λογο να πω οτι ειναι πια αργα, αποφασισα να μη το βαλω κατω και να προσπαθησω εστω και τωρα να αλλαξω κατι στη ζωη μου και αν επιμεινω πιστευω πως ισως να τα καταφερω, οποτε εδωσα για πρωτη φορα φετος (αν και οχι οσο προετοιμασμενος θα ηθελα να ειμαι).
Μαντεψε ομως.. αν δεν περασω εκει που θελω, θα δωσω και του χρονου!
Σε συμβουλευω λοιπον να μην τα παρατησεις, εισαι μικρη ακομα και εχεις μπροστα σου παααρα πολυ καιρο να προσπαθησεις για ολα αυτα που θες και αν πραγματικα το θες θα πετυχεις το στοχο σου!
Μην κανεις το ιδιο λαθος με μενα, ολα ειναι στο μυαλο, δεν υπαρχει οριο ηλικιας στην προσπαθεια για ενα καλυτερο μελλον.
Μην αφησεις να χαθει η ευκαιρια που σου δινεται αυτη τη στιγμη, γιατι θα φτασεις καποτε 39 και θα λες, τι βλακεια που εκανα τοτε στα 24-25-26 μου που δεν ξαναδωσα, που νομισα οτι με ειχαν παρει τα χρονια και θα σου φαινεται αστειο το πως σκεφτοσουν τοτε για την ηλικια σου!
Αν μπορουσα να γυριζα το χρονο πισω, θα εδινα καθε χρονο μεχρι να περασω εκει που θελω κ ας εδινα 8 φορες!
Κουραγιο λοιπον και μην τα παρατας, στο χερι μας ειναι να αλλαξουμε τη ζωη μας, αρκει οταν πεφτουμε να σηκωνομαστε και να προσπαθουμε ξανα! Κ οπως σωστα ειπες κ εσυ, ποιος ξέρει τι μας επιφυλάσσει η ζωή!
