Ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω τί σημαίνει "να ξεχωρίζει ο καλός από τον μέτριο, ή ο πολύ καλός από τον άριστο". Δηλαδή, θεωρείτε ότι ένας μαθητής που γράφει 17 είναι μέτριος; Ή ένας που γράφει 18 ότι διαφέρει πάρα πολύ από έναν που γράφει 20; Εγώ πιστεύω ότι είναι αρκετά δύσκολο να φτάσει κανείς το 17 και στην τελική ένας άριστος μαθητής μπορεί να έχασε από απροσεξίες. Γίνονται και αυτά. Απλά δεν μου αρέσουν οι χαρακτηρισμοί. Θεωρώ πολύ αντιπαιδαγωγικό να κατατάσσεις έναν μαθητή στους μέτριους και να επηρεάζεις την αυτοεικόνα του μ' αυτόν τον τρόπο. Δεν λέω ότι είναι όλοι έξυπνοι, δε λέω ότι είναι όλοι χαζοί. Γνωρίζω άτομα που ξέρουν να σου εξηγήσουν τα φαινόμενα της επιστήμης που μελετούν (χημεία, φυσική) πολύ καλά σαν να είναι οι ίδιοι επιστήμονες, αλλά στις πανελλήνιες να μην τα πήγαν πολύ καλά για διάφορους λόγους (άγχος, κούραση, απροσεξία). Από την άλλη βέβαια θα μου πείτε και πως θα διαχωρίζονται οι μαθητές για να μπαίνουν στις σχολές. Φυσικά και αναγνωρίζω πως πρέπει να υπάρχει ένα μέσο εξέτασης απλά κάτι δε μου αρέσει. Βλέπω άτομα που περνούν ιατρική να μη διαθέτουν ιδιαίτερη ευστροφία και νιώθω πως είναι άδικο. Γιατί ως γιατρός δε θα σου βάλουν να λύσεις στερεό, αλλά θα έχεις έναν άνθρωπο απέναντί σου, θα πρέπει να εκτιμήσεις γρήγορα μια κατάσταση, να γυρίζει λίγο το μυαλό. Νιώθω λίγο μπερδεμένη με το όλο ζήτημα των εξετάσεων. Νιώθω ότι αφήνουν πολλά περιθώρια για λάθος εκτιμήσεις ανάμεσα στους υποψηφίους. Λέμε ότι είναι αξιοκρατικές αλλά είναι όντως;...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.