Θα ασχοληθώ άλλη μια μόνο φορά με αυτό το πράγμα, ελπίζοντας στη σωτηρία σου.
Οι βαθμοί δε δηλώνουν την εξυπνάδα σου, ούτε δηλώνουν τις πραγματικές σου αποδόσεις. Οι βαθμοί έχουν να κάνουν με το πόσο έγραψες στα τεστ και ΚΥΡΙΩΣ το πόσο σε συμπαθεί ο καθηγητής.
Οι καλοί βαθμοί είναι κάτι πολύ σχετικό, επίσης. Εσύ είσαι ο καλύτερος στο δικό ΣΟΥ τμήμα, που μπορεί να απαρτίζεται από παιδιά με iq ραδικιου, το ότι είσαι καλύτερος από αυτούς δε σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι καλός. Φαντάσου να ήσουν στην ίδια τάξη με παιδια-διάνοιες. Εκεί μπορεί να ήσουν μαθητής του 12.
Αντί να δίνεις τόσο πολλή σημασία στα μαθήματα του σχολείου-που δε λέω ότι είναι άχρηστα, απλά πέρα απ αυτά που δίνεις στις πανελλήνιες δε χρειάζεται να έχεις άγχος για τα υπόλοιπα- κάνε κάτι πιο εποικοδομητικό. Τα σχολεία δημιουργούν μονοδιαστατες προσωπικότητες που είναι καλες μόνο σε ένα πράγμα, στην απόκτηση πληροφοριών. Το θέμα είναι ότι ο άνθρωπος είναι πολυδιάστατη προσωπικότητα.
Πρέπει δηλαδή να καταλάβεις, ότι η ταυτότητά σου ως άτομο στην κοινωνία και τον περίγυρό σου, δεν είναι μόνο η σχολική σου ταυτότητα. Δεν σημαίνει πχ ότι εισαι καλός άνθρωπος, καλός φίλος, ότι έχεις ηθικές αξίες, ούτε καν ότι είσαι έξυπνος, απλά και μόνο επειδή έβγαλες 19.8. Η εξυπνάδα δεν έχει να κάνει με το 20 στα μαθηματικά ή την ιστορία.
Είμαι σίγουρη ότι πιστεύεις ότι οι βαθμοί δείχνουν την αξία κάποιου. Να ξέρεις ότι κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Δεν ξέρω ποιος σκατά σου έχει θέσει τους βαθμούς ως αυτοσκοπό(πιθανότατα η οικογένειά σου), αλλά να ξέρεις ότι αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΉΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΆ. ΑΠΟΒΑΛΕ ΤΗ.
Και επειδή μάλλον επίσης εκτιμάς τη γνώμη μόνο των άλλων καλών μαθητών (που στα μάτια σου είναι οι άξιοι), στα λέει αυτά κάποια που δεν έχει πέσει ποτέ σε Γενικό κάτω από 19.
Ξεκολλα από τους βαθμούς, ζήσε σαν ένα παιδί της ηλικίας σου, το να γράφεις κάτω από τη βάση και να μην έχεις καλούς βαθμούς δεν είναι τραγικό, ούτε και καθορίζει το μέλλον σου και τη μετέπειτα πορεία σου, και σταμάτα να κρίνεις τον κόσμο και τον εαυτό σου από ένα γαμημένο άχρηστο νούμερο.