Κανένα τμήμα εν Ελλάδι, δεν σου παρέχει a priori επαγγελματική αποκατάσταση.
Έχω δει τόσο απόφοιτους φιλολογίας, όσο απόφοιτους ΗΜΜΥ να δουλεύουν σε σουβλατζίδικα και Έβερεστ. Thats the truth.
Θεωρώ πάντως και είμαι πεπεισμένος ότι όταν αγαπάς κάτι και το ακολουθείς, θα βρείς τον τρόπο σου να ξεχωρίσεις και να την παλέψεις σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς.
Αντιθέτως, η ζωή είναι πολύ πιο μίζερη όταν μπαίνεις σε μια σχολή μόνο και μόνο επειδή έχει καλύτερες προοπτικές αλλά εσένα δεν σου αρέσει. Ως απόρροια αυτού είναι να μην είσαι ποτέ αρκετά καλός/ικανός ώστε να επιβιώνεις στο έντονα ανταγωνιστικό εργασιακό περιβάλλον.
Θαρρώ ότι έχετε ένα perspective για την ζωή πολύ μονόπλευρο και "τεχνοκρατικό".
Εξάλλου, στο εξωτερικό (για το οποίο όλοι φεύγουν ειδικά τα τελευταία χρόνια) δεν έχει σημασία το πτυχίο σου αλλά οι ικανότητές σου, οι γνώσεις και τα ενδιαφέροντά σου. Και εκεί οι λάτρεις και οι ειδήμονες κερδίζουν
Αυτό το "κάνε αυτό που σ'αρέσει" πόσους ανθρώπους έχει καταστρέψει άραγε?
Αντιθέτως, μακροπρόθεσμα αυτό που σε καταστρέφει είναι να μην ακολουθείς την φύση σου και τις κλίσεις σου.
Αυτό πες το στον Mark Zuckenberg, στον Bill Gates, στον Καρλ Χάινριχ Μαρξ , στον Εμίλ Ντιρκέμ πόσο μάλλον στον Einstein και πόσα άλλα παραδείγματα (λχ Αγγελική Ασημάκη - google her if you dont know her ), που έχουν αλλάξει η/και αναθεωρήσει ότι ξέραμε και βιώναμε. Ποιός ο λόγος; Guess it
