Ιδανικά γύρω στις 20 σελίδες/ώρα. Αν το κεφάλαιο είναι εύκολο μπορεί και 25-30. Αν είναι λίγο πιο παλούκι, κοντά στις 15. Δύσκολα να πέσει παρακάτω.
Πρώτη ανάγνωση (από μέσα μου) με υπογράμμιση τα σημεία-κλειδιά, post-it, καλή ανάγνωση τα πινακάκια.
Δεύτερη ανάγνωση τα διαβάζω δυνατά και ό,τι μπορώ λέω απέξω.
Τρίτη φορά τα λέω απευθείας απέξω επικεντρωμένη στα υπογραμμισμένα, ίσως κοιτάξω καμιά φορά για να πιάσω καμιά λέξη-κλειδί και να πω την πρόταση ή την παράγραφο.
Σημειωτέον ότι κάποια κεφάλαια έχουν απαιτητικές κλινικές εικόνες και πινακάκια, εκείνα αν κολλήσω τα λέω απέξω μόνα τους ως να τα μάθω καλά και προσπαθώ να κάνω μνημονοτεχνικούς κανόνες (π.χ. από τα 7 αίτια πόσα ξεκινάνε με το ίδιο γράμμα για να τα πω μαζί). Αν τα πινακάκια είναι πολλά και σκόρπια σε κάθε κεφάλαιο, τα αντιγράφω συγκεντρωτικά σε κόλλες χαρτί για να μπορώ να τα διαβάζω όταν ξαπλώνω.
Αν βγάλω το μάθημα 1 φορά, είναι σαν να μην το έβγαλα.
Αν το βγάλω 2η, πάω με σοβαρές έως απόλυτες πιθανότητες να το περάσω.
Αν το βγάλω 3η, πάω και για βαθμό.
Συνήθως ένα μάθημα το βγάζω 2 και κάνω και μια γρήγορη επανάληψη κάποια σοσ ή σημεία κλειδιά ή κομμάτια που με ζόρισαν το προηγούμενο βράδυ. Δεν μπορώ να πω ότι σκίζομαι στους καλούς βαθμούς αλλά σ' αυτό φταίει κυρίως ο τρόπος εξέτασης (πολλαπλής επιλογής, πολλές φορές και με αρνητική βαθμολογία), και όχι ότι δεν έχω αφομοιώσει την ύλη. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι προχθές έδινα Παιδιατρική που εξεταζόταν με 5 ερωτήσεις ανάπτυξης και πολλαπλής. Έτυχε η 1 ερώτηση ανάπτυξης να είναι εκτός ύλης (και δεν μας την άλλαξαν), και 1 τόσο αντισοσ που την προσπέρασα σχεδόν όσο το διάβαζα. Τις έγραψα και τις 2 εκείνες επειδή είχα διαβάσει πολύ καλά Παθολογία στο προηγούμενο εξάμηνο (που πάλι δεν είχα γράψει βαθμό), και ήταν σωστές τελικά.