'Εχεις δίκιο στη γενική υπόθεση, αλλά δε μπορώ να μιλήσω για την πραγματικότητα. Και στο εξωτερικό, το πτυχίο οικονομικών είναι συνήθως ευκολότερο από αυτό των μαθηματικών. Επίσης για σκέψου διαφορά αναμέσα σε ένα πτυχίο με 8 από το μαθηματικό Πάτρας και το μαθηματικό Σάμου, ή σε ένα πτυχίο φυσικού αθηνών και ένα φυσικού Ιωαννίνων; Οι αδικίες αυτές υπάρχουν σίγουρα, λογικά μερικές φορές θα καταπολεμούνται και μερικές όχι - δεν είμαι ειδικός.
Στη χώρα μας υπάρχει ιδεολογική διαφορά - προσανατολισμού σπουδών, ύλης, φιλοσοφίας βαθμολογίας, μεταξύ Τμημάτων ίδιας επιστήμης. Η χώρα σ' αυτό το παράδοξο, δηλώνει απούσα. Τη νύφη συνήθως την πληρώνουν οι πτυχιούχοι. Δεν εννοώ κατ' ανάγκη την ευκολία του προγράμματος όσο την αξιοκρατική βαθμολογία των ξερών φοιτητικών γραπτών ή εξετάσεων άλλου τύπου (π.χ. εργασίες) όσο αυτές ενθαρρύνονται προπτυχιακά. Πίσω από τους τοίχους ενός Τμήματος στη χώρα μας, κρύβονται πολλές φορές άσχημα μυστικά καθηγητικής σχιζοφρένειας και αυθαιρεσίας καθώς βασιλεύει η διαπλεκόμενη ανομία (αν δεν συμπεριλάβουμε τις καταλήψεις ή τις χαμένες ώρες μαθημάτων για άλλους λόγους). Καταλαβαίνω πολύ καλά, όμως ότι η κοινωνία έξω από εκεί δηλώνει άγνοια ή και αδιαφορία, είτε αναφερόμαστε για την αγορά εργασίας, είτε για κάποιο μεταπτυχιακό σε Ελληνικό ή ξένο Πανεπιστήμιο. Βλέπουν έναν βαθμό και εξάγουν πολλές φορές συμπεράσματα σε λάθος κατεύθυνση ή γίνονται συγκριτικές μελέτες σε λάθος βάση αφού η γενίκευση άνευ ιστορικής διαπίστωσης του φοιτητικού παρελθόντος, είναι το μόνο εύκολο. Ένα βασικό πανεπιστημιακό μάθημα στο οποίο εξετάζονται εκατοντάδες φοιτητές, αλλά παρατηρούνται τα εξής παράδοξα:
- η ύλη αλλάζει καθώς αλλάζει ο καθηγητής ή ο καθηγητής του άλλου τμήματος (αν χωρίζονται οι φοιτητές σε τμήματα αλφαβητικά) διδάσκει άλλη ύλη δικής του προτίμησης με όλα τα συνεπακόλουθα σε βιβλία κλπ
- η ύλη στο ίδιο / αντίστοιχο μάθημα σε άλλο Πανεπιστήμιο στο ίδιο αντικείμενο Τμήματος, είναι 100% διαφορετική σε έκταση, διδακτικών στόχων, τρόπου εξέτασης κλπ
κόβεται το 95% των εξεταζομένων ή το άριστα ξεκινάει από τον βαθμό 5. Εκεί ποιος φταίει; Γιατί θα πρέπει να χρεωθεί ο φοιτητής πολλά τέτοια μαθήματα (ακόμη και 5-10 μαθήματα πολλά είναι) με αναγκαστικά 5άρια με τεράστιο κόπο;
Η θέση της πολιτείας ποια είναι; Λογικό μετά, τα ξένα Πανεπιστήμια που δηλώνουν άγνοια και αδιαφορία για τα ζητήματα στα Ελληνικά ΑΕΙ, εφόσον τα Ελληνικά ΑΕΙ κινούνται παρασκηνιακά, να βάζουν αυστηρά πλαφόν εισαγωγής κλείνοντας την πόρτα σε πολλούς πτυχιούχους που δεν έχουν υψηλούς ΜΟ. Βέβαια μέσα σ' αυτό το αδιαφανές τοπίο, κινούνται και κάποιοι άλλοι τυχεροί όπου λόγω σκονακιών κλπ έχτισαν καλό ΜΟ χωρίς να ανταποκρίνεται στην ποιοτική αξία του πτυχίου τους (ακόμη και σε επιλεγόμενα μαθήματα), εισάγονται σε καλά ξένα Πανεπιστήμια. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν αναφέρομαι στους αξιέπαινους και πραγματικά καλούς πτυχιούχους οι οποίοι το αξίζουν ό,τι και αν κάνουν στην επιστήμη.
